บทที่ 17 เธอมีอะไรพิเศษ

เจี่ยนอี๋นั่วขมวดคิ้ว จู่ๆ ก็รู้สึกรอบกายเย็นเฉียบ ตอนนี้เธอรู้สึกภายในตระกูลเหลิ่งทำให้เธอรู้สึกหนาวเย็นหวาดกลัวจริงๆ ถึงเธอจะเคยเจอผู้ชายชั่วๆ อย่างฉู่หมิงเซวียนมาแล้ว แม่เลี้ยงของเธอเฮ่อเยี่ยนหงก็ไม่ใช่คนที่ทำให้เธอกังวลใจ แต่เจี่ยนอี๋นั่วไม่เคยคิดมาก่อนว่าภายใต้ชายคาเดียวกัน ต้องระวังญาติมาเอาชีวิตตัวเองด้วย

“กลัวเหรอ? ” เหลิ่งเซ่าถิงหัวเราะเยาะขณะที่มองเจี่ยนอี๋นั่ว “เธอเลยไม่ควรมาตระกูลเหลิ่งไง พวกเธอล้มละลายไปก็เสียแค่เงินทอง แต่ตอนนี้เธอเข้ามาแทรกแซงเรื่องของตระกูลเหลิ่งแล้ว มันอาจจะถึงชีวิตได้”

เจี่ยนอี๋นั่วเม้มปากแน่น พูดเสียงทุ้ม “คุณก็รอดแล้วไม่ใช่เหรอ? ”

“หืม? ” เหลิ่งเซ่าถิงเลิกคิ้วเล็กน้อย มองเจี่ยนอี๋นั่วอย่างประหลาดใจนิดหน่อย “เธอกำลังพูดอะไร? ”

เจี่ยนอี๋นั่วเงยหน้ามองเหลิ่งเซ่าถิง รวบรวมความกล้าพูดขึ้นอีกครั้ง “คุณก็มีชีวิตรอดไม่ใช่เหรอ? ฉันกลัวตายมาก ฉันยังอายุน้อยขนาดนี้ ฉันมีหลายอย่างที่ยังไม่ได้ทำ แต่เทียบกับการตายแล้ว ฉันกลัวตอนพ่อฉันฟื้นขึ้นมาแล้วพบแววตาผิดหวังที่ตระกูลเจี่ยนล้มละลายมากกว่า ในเมื่อคุณยังมีชีวิตรอดในตระกูลเหลิ่งได้ ฉันเองก็ทำได้ ถึงฉันจะมีความสามารถไม่เท่าคุณ แต่คงไม่แย่ไปกว่าคุณมากหรอก ไม่ใช่ว่าคุณเป็นผู้นำตระกูลเหลิ่งได้ แล้วฉันจะไม่สามารถเอาชีวิตรอดได้!”

เจี่ยนอี๋นั่วพูดจบก็ก้มหน้าอีกครั้ง เจี่ยนอี๋นั่วไม่รู้ว่าเป็นอะไร เธอมีความแข็งแกร่งต่อหน้าคนอื่นๆ แต่ต่อหน้าเหลิ่งเซ่าถิง เธอกลับขี้ขลาดตาขาวเป็นพิเศษ เจี่ยนอี๋นั่วคิดถึงตรงนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมาอีกครั้งเพื่อมองเหลิ่งเซ่าถิง แต่เมื่อสบตากับเหลิ่งเซ่าถิงที่กำลังตรวจสอบ เจี่ยนอี๋นั่วก็หัวใจเต้นอีกครั้ง

น่าจะเป็นการจ้องมองแบบนี้ล่ะมั้ง มีความรู้สึกตรวจสอบอย่างเย็นชา ทำให้เจี่ยนอี๋นั่วอดไม่ได้ที่จะหวาดกลัว กลัวเหลิ่งเซ่าถิงจะดูถูกดูแคลนเธออีก เมื่อเหลิ่งเซ่าถิงทำการตัดสินเจี่ยนอี๋นั่ว มันจะทำให้เจี่ยนอี๋นั่วรู้สึกว่านี่คือเหลิ่งเซ่าถิงผ่านการครุ่นคิดแล้ว เป็นการตัดสินเธอครั้งสุดท้าย เธอเหมือนจะเป็นคนแบบนั้นที่เหลิ่งเซ่าถิงประเมิน

เหลิ่งเซ่าถิงมีนิสัยเฉพาะตัว สิ่งที่เขาพูดเหมือนคำพิพากษาสุดท้าย ทำให้เจี่ยนอี๋นั่วอดไม่ได้ที่จะทำตัวโดดเด่นขึ้นมาต่อหน้าเหลิ่งเซ่าถิง เพื่อให้ได้ผลการประเมินที่ดีขึ้น

แต่เหลิ่งเซ่าถิงไม่ได้พูดอะไรเลย ผ่านไปนานมากก่อนจะพูดขึ้นด้วยเสียงเย็นชา “อย่าคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งขนาดนั้น และอย่าคิดว่าศัตรูโง่ขนาดนั้น ชีวิตมันไม่ให้โชคเธอมากเกินไป อารองกับอาสะใภ้รองของฉันเธอก็รู้แล้ว พวกเขายังมีลูกชายคนหนึ่ง เธอต้องรู้ว่าลูกชายของพวกเขา และเป็นน้องชายฉัน ชื่อเหลิ่งหมิงอัน เขาคนนี้เธอก็ระวังหน่อยจะดีที่สุด……”

เจี่ยนอี๋นั่วรีบถามขึ้น “ทำไม เขาอันตรายมากเหรอ? หรือว่าเขามีเล่ห์เหลี่ยมมาก? เขาไม่เคยปรากฏตัวต่อสาธารณะในฐานะคนตระกูลเหลิ่งเลย หรือว่าแอบมีบทบาทร้ายกาจอะไรซ่อนอยู่? ”

เหลิ่งเซ่าถิงมองเจี่ยนอี๋นั่ว จู่ๆ ก็หัวเราะขึ้นมา เขาส่ายหน้า “ไม่ เพราะเธอเป็นผู้หญิง เลยต้องระวังเขา เหลิ่งหมิงอันเขาโดนใจเด็กผู้หญิงมาก……”

เหลิ่งเซ่าถิงพูดถึงตรงนี้ ก็หรี่ตาเล็กน้อย หันไปมองเจี่ยนอี๋นั่ว “โดยเฉพาะเป็นผู้หญิงของฉัน ฉันไม่อยากให้มีข่าวอื้อฉาวเกิดขึ้นในตระกูลเหลิ่งอีก เช่นกับอากับสะใภ้……”