เซอร์ไพรส์

เวลาล่วงเลยผันผ่าน หมอสาวใช้ชีวิตในบ้านของเตชินตั้งแต่แต่งเข้ามารวมระยะเวลาแล้วได้เดือนกว่าความสัมพันธ์ของทั้งคู่เริ่มดีขึ้นเรื่อยๆ หนุ่มเจ้าสำราญกลับบ้านทุกวันเช้าเย็นตั้งใจทำงานมากขึ้น สร้างความพึงพอใจให้กับผู้เป็นมารดาอย่างมาก เมื่อลูกชายคนเล็กที่เคยเที่ยวเตร่ ไม่เอาการเอางานควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้านอนได้กับผู้หญิงทุกคน เปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมือ เพราะความดีของหมอสาวลูกสะใภ้ที่นางเลือกมา ผู้เป็นมารดาได้แต่หวังว่าเตชินนั้น จะไม่กลับไปเดินทางสายเก่าสายที่มัวเมาเอาแต่ใจตัวเองเป็นที่ตั้ง

วันนี้หมอพุฒตาลไม่ได้ไปทำงานทั้งวัน เธอนั้นจะเข้าเวรดึกช่วงเที่ยงคืน จึงมีเวลาที่จะออกไปข้างนอกเธอเข้าครัวเตรียมข้าวปลาอาหาร ครั้งแรกกับการทำไปฝากเตชินถึงที่ทำงาน หมอสาวพิถีพิถันจัดการอาหารตรงหน้าอย่างละเมียดละไมด้วยความเต็มใจที่จะทำให้เขารู้สึกดี

“อาหารมื้อนี้เตชินได้ชิมแล้วต้องอร่อยที่สุดในโลกเลย ใช่ไหมหมอพุฒตาล” นีน่าเดินเข้ามาในครัวพร้อมกับแซวหมอสาว เมื่อเห็นเธอตั้งอกตั้งใจในการปรุงอาหารให้กับสามี

“พี่นีน่าตาลแบ่งไว้ให้ด้วยนะคะ ไม่ได้เอาไปหมดตาลทำเยอะเลย ลองชิมดูนะคะ” หมอสาวพูดขณะที่ตักอาหารในหม้อใส่ปิ่นโต มีแกงเขียวหวานไก่ ที่เธอทำเพราะมันคือของโปรดเตชิน พร้อมด้วยพะแนงหมูเตชินชอบรับประทานอาหารที่มีกะทิ แต่ไม่บ่อยมาก เพราะที่บ้านไม่มีใครชอบกิน วันนี้หมอพุฒตาลจึงลงมือทำเองเพื่อสามีที่เธอรักสุดหัวใจ

“จ้า... เดี๋ยวจะชิมให้ รีบไปเถอะใกล้เที่ยงแล้ว เดี๋ยวเตชินจะรอ" นีน่ารีบดันหลังหมอสาวให้ออกไปจากครัว เพราะเวลาใกล้จะสิบเอ็ดนาฬิกาแล้ว ต้องเผื่อระยะทางด้วยกลัวว่ารถจะติด

“คุณเตชินไม่รอตาลหรอกค่ะ เพราะตาลจะไปเซอร์ไพรส์ ไม่ได้บอกเขาล่วงหน้า” หมอสาวพูดพร้อมกับส่งยิ้มให้นีน่าไปด้วย อย่างมีความสุขกับสิ่งที่เธอกำลังจะทำ

“อ้าว! แล้วถ้าเตชินออกไปประชุม หรือนัดลูกค้าข้างนอกล่ะ หมอตาลจะไม่ทำไปเก้อเหรอ" นีน่าพูดออกมา เพราะเป็นห่วงความรู้สึกของหมอสาว หากเธอไปแล้วไม่เจอเตชินอยู่ที่บริษัท

“ไม่เป็นไรค่ะถ้าไม่เจอตาลก็จะกินเอง”

“โอเครู้แล้วใช่ไหมว่าห้องเตชินอยู่ฝั่งไหนของตึก อยู่ชั้นที่เท่าไหร่" นี่นาถามออกไปด้วยความห่วงใยเพราะกลัวว่าหมอพุฒตาลจะไปไม่ถูก บริษัทนั้นใหญ่โตเกินกว่าคนนอกจะเข้าไปได้ง่ายๆ โดยที่ไม่หลง แล้วนีน่าก็แจงรายละเอียดตึก และทางไปห้องของเตชินให้หมอพุฒตาลได้ทราบ พร้อมกับกำชับให้บอกคนที่นั่นว่าเธอเป็นภรรยาของเตชินถึงจะเข้าไปได

หมอสาวให้คนขับรถมาส่ง เมื่อมาถึงหน้าบริษัท ที่ใหญ่โตมโหฬาร ครั้งแรกที่เธอก้าวเท้าเข้ามา รู้สึกได้ถึงความรับผิดชอบที่เตชินได้รับ เพราะนั่นหมายถึงเขาต้องบริหารงาน และดูแลพนักงานอีกน่าจะเป็นพันคนหรือหลายพันเธอไม่แน่ใจ บริษัทนี้ใหญ่โตมาก มีตึกซ้อนกันอยู่หลายตึกล้วนแต่สูงกว้างใหญ่ทั้งนั้น

หมอพุฒตาลเดินไปที่หน้าประตูตามที่นีน่าบอก ก่อนจะส่งนามบัตรที่นีน่าให้มากับพนักงานทางเข้าตึก เสร็จเรียบร้อย พนักงานบอกให้เธอเดินตรงไปเลี้ยวซ้ายแล้วขึ้นลิฟต์ตรงไปที่ชั้นที่ เก้าของตึก แล้วเลี้ยวซ้ายจะเป็นห้องทำงานของเตชิน เมื่อมาถึงหมอสาวเดินตรงไปที่ห้องทำงานของเตชิน ท่ามกลางสายตาของบรรดาหนุ่มสาวออฟฟิศที่มองมายังเธอเป็นตาเดียว

“ไม่ทราบว่าคุณมาพบใครคะ” เลขาหน้าห้องหน้าขาวนวลปากแดงกระโปรงสั้นจู๋เอ่ยถามขึ้น เมื่อหมอสาวกำลังจะเดินไปที่ประตูห้องของเตชิน