เลือกที่จะรัก แม้เจ็บก็ยอม

เมื่อเตชินกับหมอพุฒตาลกลับเข้ามาในบ้านพร้อมกัน นี่น่ากับแม่เตชินถึงกับอมยิ้มในแผนของลูกสะใภ้คนโต โดยที่ยังไม่รู้ว่าหมอพุฒตาลยังคงเคืองเตชินอยู่ เมื่อมาถึงทั้งสองก็ขอตัวขึ้นไปบนห้องทันที

หมับ!! พอเข้ามาในห้องเตชินคว้าร่างเล็กของหมอสาวจากทางด้านหลัง เข้ามาสวมกอดเอาไว้ ขณะที่เธอกำลังจะหยิบผ้าเช็ดตัว เพื่ออาบน้ำอีกครั้ง การกระทำของเตชินทำให้ใจของหมอสาวนั้นเต้นแรงไม่เป็นจังหวะ ราวกับว่ามันจะกระเด็นออกมาจากอกข้างซ้ายของเธอให้ได้ แม้ว่าภายในใจจะยังขุ่นเคืองเขาอยู่ แต่เธอกลับรู้สึกดี เมื่อเขาทำแบบนี้ สัมผัสจากเขามันทำให้เธอรู้สึกอบอุ่นทุกครั้ง แม้ที่ผ่านมาเขาทำร้ายเธอสารพัดวิธีก็ตาม หมอพุฒตาลก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงเรียกร้องโหยหาอ้อมกอดนี้จังเลย

“ขอโทษที่เคยทำร้ายเรามาเริ่มต้นกันใหม่ได้ไหม” เตชินพูดพร้อมทั้งโอบกอดหมอสาวแน่นขึ้น ก่อนจะเอาใบหน้าซบลงที่ไหล่ของเธอ เขาทำราวกับว่ารักเธอปานดวงใจ ทั้งที่ผ่านมาไม่กี่วันนั้นเขาเพิ่งทำร้ายหัวใจดวงนี้ลงไปแท้ๆ

“ปล่อยก่อนฉันหายใจไม่ออก” หมอพุฒตาลพูดพร้อมกับพยายามดันอ้อมแขนนี้ออก แน่นอนเธออึดอัดและกลัวว่าเขาจะรัดแน่นมาที่ท้องของเธอ

“ขอกอดแบบนี้สักพักได้ไหม” เตชินพูดพร้อมกับคลายอ้อมแขนนั้นออกแล้วกอดหลวมๆ แทน เพื่อให้เธอรู้สึกผ่อนคลายสบายตัวขึ้น

“วันนี้ไปทำงานกี่โมง” มันคือครั้งแรกที่เขาถามเวลาไปทำงานของเธอ ตั้งแต่แต่งงานกันมา

“ฉันเข้าโรงพยาบาลช่วงสี่โมงเย็น”

“แล้วเลิกกี่ทุ่ม” เขาถามทั้งที่ยังกอดหมอสาวอยู่ พร้อมกับเอาคางมาเกยที่ไหล่ของเธอเอาไว้ดังเดิม ใบหน้าของเขาแนบชิดกับแก้มนวลจนหมอพุฒตาลรู้สึกร้อนผ่าว กับลมหายใจที่มันใกล้ชิดจนสัมผัสได้ถึงความอุ่นของมัน

“เลิกงานเที่ยงคืนแต่ถ้ามีเหตุจำเป็นสุดวิสัยก็เลทออกไปกว่านั้น”

“ทำไมดึกจังเลย..หื้ม” เขาพูดพร้อมกับทำเสียงอ้อนๆ นี่เป็นครั้งแรกที่หมอสาวเห็นเขาทำท่าทางอะไรแบบนี้ เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะได้เห็นผู้ชายขี้อ้อนมันดูน่ารักสำหรับการกระทำของชายหนุ่ม โดยเฉพาะผู้ชายคนนี้ที่ชื่อเตชิน

“ปล่อยได้แล้วจะไปอาบน้ำ” หมอสาวพูดพร้อมกับแกะมือเขาออก

“จะอนามัยไปถึงไหนเพิ่งอาบน้ำมาเองไม่ต้องอาบ” เขาไม่พูดเปล่าแต่จับลงไปที่ข้อมือของหมอสาวนั่งลงที่เตียง ก่อนจะโน้มตัวหมอพุฒตาลลงนอน แล้วแขนอีกข้างสอดลงไปให้หมอสาวหนุน แล้วจับตัวเธอพลิกหน้าหน้าเธอเข้าหา