หวาดระแวง

หลายวันผ่านไปเตชินเริ่มมีท่าทีแปลกๆ เขาชอบออกไปนอกระเบียงกลางดึก หมอพุฒตาลไม่แน่ใจว่าเวลาที่เธอเข้าเวรกลางคืน หลังจากที่เขาไปส่งเธอนั้น เตชินจะแวะที่ไหนทำอะไรกับใครหรือเปล่า เพราะนั่นมันเป็นเหตุสุดวิสัย ที่เธอไม่สามารถจะคาดเดาได้เลย ชีวิตคู่ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางการหวาดระแวงซึ่งกัน และกันนั้น ต่อให้รักแค่ไหนมันก็หาความสุขไม่ได้เลยเธอยอมรับแล้วว่าเวลานี้เธอทุกข์มากกว่าสุขหลายเท่า

แม้เตชินจะยังคงทำหน้าที่สามีได้ดีเหมือนเดิม คอยดูแลเทคแคร์ไม่ห่างคอยเอาอกเอาใจเธอสารพัด แต่บางครั้งก็มีหลายอย่างซ่อนอยู่ ภายใต้การกระทำเหล่านั้น บ่อยครั้งที่เขาทำดีกับหมอสาว เหมือนกับว่า เพื่อชดเชยบางอย่างที่เขาได้ทำผิดต่อเธอเอาไว้ อย่างเช่นการเอาอกเอาใจ แม้กระทั่งการไปรับไปส่งไม่ว่างานเขาจะหนักแค่ไหนก็ตาม เขาก็ปลีกเวลามารับมาส่งเธอ ทั้งที่เมื่อก่อน เขาจะให้คนขับรถมาส่ง ถ้าหากว่าเขาไม่ว่างจริงๆ แต่ช่วงเวลานี้เขากลับทำตัวว่างตลอด ยี่สิบสี่ชั่วโมงและถ้าเธอต้องไปหาเตชินที่บริษัท ต้องแจ้งเขาก่อนเท่านั้น หรือบางครั้งเหมือนกับว่ามีคนคอยรายงานเขาตลอดเวลา ที่หมอพุฒตาลแอบเข้าไปหาเขาที่บริษัท มันยิ่งทำให้เธอสงสัยในตัวของเตชินเพิ่มขึ้น

“มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้ครับคุณหมอ..หื้ม” เตชินพูดพร้อมกับเดินมาสวมกอดหมอพุฒตาลจากทางด้านหลัง เวลานี้หมอสาวนั่งที่เก้าอี้ สายตาของเธอมองทอดออกไปนอกระเบียงอย่างไร้จุดหมาย แต่ก็ต้องสะดุ้งหันกลับมา เมื่อเตชินก้มลงมากอดพร้อมกับหอมแก้มเธอเบาๆ

“ได้เวลาแล้วลงไปกันเถอะ” วันนี้เป็นวันเกิดของเตชิตพี่ชายของเตชิน ซึ่งจัดงานเล็กๆ ไม่ใหญ่โตอะไร จัดเลี้ยงสังสรรค์กันที่บ้าน มีเพียงแค่ญาติกับคนสนิทเท่านั้นที่มาในงาน

เมื่อเตชินกับหมอพุฒตาลเดินเข้ามาในงาน ทุกคนต่างสนุกสนานเฮฮาปาร์ตี้กัน หมอสาวต้องแปลกใจเมื่อเหลือบไปเห็นแนท และดาด้ามาร่วมงานนี้ด้วย ทั้งที่เธอสองคนไม่ใช่ญาติ และก็ไม่สนิทกับเตชิตทำไมถึงมางานวันเกิดพี่ชายของเตชินได้ นั่นคือคำถามในใจของหมอพุฒตาลในเวลานี้

“อ้าว! หมอตาลทำไมมาช้าจังเลยมานั่งนี่เร็ว” นี่น่ารีบเดินมาจูงแขนหมอพุฒตาลให้นั่งข้างๆ เธอ เพราะตอนนี้มีแต่ญาติสนิทที่คุ้นเคยกันทั้งนั้น ก่อนที่เตชินจะเลื่อนเก้าอี้นั่งลงข้างๆ ภรรยาสาว

“สุขสันต์วันเกิดค่ะคุณเตชิต” หมอพุฒตาลพูดพร้อมกับยื่นกล่องของขวัญให้กับเตชิต

“ขอบคุณครับ บอกให้เรียกพี่ก็ไม่ยอมเรียกสักทีนะคุณหมอ” เตชิตพูดออกมาอย่างเป็นกันเอง เขารู้ดีว่าหมอพุฒตาลไม่กล้าเรียกพี่ เพราะเธอยังไม่คุ้นเคยกับเขาสักเท่าไหร่นัก

“เรียกแบบนี้ตาลถนัดกว่าค่ะ แล้วตาลก็อยู่ดึกได้ไม่นะคะ เพราะว่าต้องเข้าเวรเที่ยงคืน”

“ไม่เป็นไรพี่เข้าใจ ขอบคุณมากสำหรับของขวัญ” เตชิตพูดพร้อมกับยื่นกล่องของขวัญไปให้ภรรยาเขาเก็บรวมไว้ แล้วทุกคนก็ปาร์ตี้กันท่ามกลางเสียงเพลง และเครื่องดื่ม จากนั้นแนทก็เดินเข้ามาใกล้ ก่อนที่เธอจะขอนั่งลงข้างๆ เตชิน

ส่วนดาด้าก็เข้ามาประกบไม่ห่าง ตอนนี้เตชินไม่ต่างจากชายเจ้าสำราญเหมือนดังแต่ก่อน ที่ล้อมรอบไปด้วยผู้หญิง พร้อมบริการเครื่องดื่มเต็มที่ แม้ว่าหมอพุฒตาลจะนั่งอยู่ข้างๆ พวกเธอก็ไม่แคร์ หญิงสาวทั้งสองมางานนี้ได้ เพราะว่าครอบครัวของแนทมีหุ้นส่วนธุรกิจกับบริษัทของเตชิต ดาด้านั้นเป็นลูกค้ารายใหญ่ที่เตชินนั้นต้องคอยเอาอกเอาใจเป็นพิเศษ กับโปรเจคใหม่ที่เธอกำลังจะซื้อจากเขาซึ่งมีมูลค่าแปดถึงเก้าหลัก

“ทานอะไรรองท้องก่อนอย่าเพิ่งดื่มน้ำส้ม” เตชินหยิบจานไปตักอาหารมาให้กับภรรยาสาว จนทำให้แนท และดาด้ารู้สึกหมั่นไส้หมอพุฒตาล ที่มีเตชินคอยเอาอกเอาใจ บางครั้งหมอสาวก็คิดว่าเตชินอาจจะไม่ได้นอกใจนอกกายอย่างที่คิด เธออาจจะฟุ้งซ่านคิดมากไปเอง เพราะเขานั้นก็ดูแลเทคแคร์เธอเป็นอย่างดี