หยุดหัวใจไว้ที่เธอ

หกเดือนผ่านไปทุกอย่างลงตัว ความรักของเตชิน และหมอสาวที่เกิดจากหนี้ เวลานี้กลับเต็มไปด้วยความรัก เหมือนดอกไม้ที่กำลังผลิบานสะพรั่งไม่รู้โรย มารดาและพี่ชายพี่สะใภ้รวมทั้งแม่ยายของเขา ต่างก็ดีใจที่เห็นเตชิน และหมอพุฒตาลนั้น ได้มีความสุขกับเขาสักที หลังจากที่ผ่านมรสุมเรื่องราวร้ายๆ กันมามากมาย ใครจะรู้ว่าครั้งหนึ่ง พวกเขาเคยต่อสู้ห้ำหั่นกันแทบเป็นแทบตาย เพื่อที่จะให้อีกฝ่ายได้เดินออกไปจากชีวิต

แต่ในเวลานี้กลับต้องการกันและกัน ไม่สามารถที่จะพรากจากกันไปไกลได้อีก เตชินจัดการให้แม่ยายมาอยู่ที่บ้านด้วย เพราะไม่อยากให้คนแก่เหงา หมอสาวขอบคุณที่สามีเข้าใจยอมให้มารดาของเธอมาอยู่ด้วย แม้ว่ามารดาของหมอสาวจะพยายามปฏิเสธ เพราะไม่อยากจากบ้านที่เต็มไปด้วยความทรงจำดีๆ แต่เมื่อหมอสาวยกเอาหลานขึ้นมาเป็นข้ออ้าง ทำให้มารดาของเธอนั้น ยอมจำนนย้ายมาอยู่ที่บ้านของเตชิน ตอนนี้เกี๊ยวน้ำเป็นที่รักของทุกคน

เด็กหญิงเกี๊ยวน้ำหน้าตาแป้นแล้นเวลายิ้มแสนจะสดใส เหมือนโลกทั้งใบกำลังกลายเป็นสีชมพู เตชิตและภรรยารักหลานเหมือนลูก บางครั้งเตชินเองก็ยังงงๆ เพราะถูกคนทั้งสองแย่งกันเอาใจลูกสาวของเขา เมื่อพี่ชายกับพี่สะใภ้แย่งหน้าที่การดูแลเกี๊ยวน้ำไปเสียหมด

ท้องทะเลที่มองออกไปไกลสุดลูกหูลูกตา เสียงคลื่นยามเย็นกระทบกับฝั่งเสียงที่เคยดังสู้ๆ ยามนี้กลายเป็นซู่ซ่าฟังแล้วรื่นหู ทำให้คนที่ยืนฟังอยู่นั้นแอบยิ้มไปด้วยความสุขใจ

“กำลังยิ้มอะไรเหรอครับคุณแม่” เตชินเดินมาพร้อมกับสวมกอดหมอสาวจากทางด้านหลัง ซึ่งในเวลานี้พุงของเธอนั้นได้ยื่นกลมโตออกมา เมื่อหมอสาวท้องได้หกเดือน แต่กลับใหญ่กว่าปกติสาเหตุมาจากที่เธอได้ท้องลูกแฝดชาย เตชินดีใจจนปิดบริษัทเลี้ยงพนักงาน เมื่ออีกไม่นานทารกน้อยในครรภ์ก็จะได้ออกมาลืมตาดูโลกใบนี้แล้ว

“ตาลกำลังยิ้มให้กับอดีตที่ขมขื่น และปัจจุบันที่มีความสุข พร้อมกับอนาคตที่สดใส ขอบคุณนะคะ คุณเตชิน ที่คุณยอมเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อตาลแล้วก็ลูก” หมอสาวพูดพร้อมกับยิ้มกว้างขณะที่เตชินเอาคางเกยซบลงมาที่ไหล่ของหมอสาว

“จุ๊บบ!!... หอมจัง!”

“ตัวเล็กของพ่อ วันนี้ดื้อกับคุณแม่หรือเปล่าครับ ได้ถีบคุณแม่หรือเปล่า... หื้ม” เตชินพูดออกมาขณะที่เขาทรุดตัวลงนั่งคุกเข่า แล้วเอาหูมาแนบกับท้องนูนของภรรยาสาว ก่อนจุมพิตลงไปเบาๆ แล้วคุยกับเด็กน้อยในครรภ์