การพบเจอ

เมื่อเลิกงานในตอนเย็น หมอพุฒตาลได้ไปหาเลือกซื้อของขวัญวันเกิดให้กับหมอต้น ก่อนจะแวะไปลองชุดที่ร้าน เมื่อมารดาของเธอได้แจ้งไว้ก่อนหน้าแล้วโดย ไม่รู้ว่าเตชินได้ไปรออยู่ที่ร้านนานแล้ว เขาไม่ได้เต็มใจมารอ แต่โดนบังคับให้มาต่างหากเช่นเดียวกับเธอ เมื่อมารดาของเขายื่นคำขาดให้ชายหนุ่มมาลองชุด เพื่อถ่ายรูปไว้โชว์ในงานและใช้เป็นรูปประกอบในการ์ดเชิญ เมื่อหมอพุฒตาลเดินเข้ามาในร้านก็มีเด็กสาวเดินเข้ามาสอบถาม ก่อนจะพาเข้าไปในห้องแต่งตัวเพื่อลองชุดแต่งหน้าทำผมถ่ายรูป สักพักเด็กในร้านก็เดินออกมาเรียกเตชินเข้าไปด้านใน

“คุณเตชินเจ้าสาวแต่งตัวเสร็จแล้ว เชิญที่สตูดิโอเลยค่ะ” เตชินเดินตามเด็กในร้านไปอย่างหัวเสีย เมื่อเขาเข้ามานั่งรอเธอที่ร้านนี้นานแล้ว เวลานี้ชายหนุ่มอยากเห็นเหลือเกินว่า เจ้าสาวที่แม่หาให้นั้นหน้าตาจะเป็นยังไง คนที่ทำให้เขาต้องเสียเวลามานั่งรอเกือบชั่วโมง

เมื่อเดินเข้ามาถึงเตชินถึงกับตกตะลึง ในความสวยของหมอพุฒตาล ที่เวลาแต่งหน้าแล้วเธอเป็นคนละคนกับหน้าสดไร้เมคอัพ ต่างจากเวลาทำงาน แม้เตชินจะไม่เคยเห็นหน้าสดของหมอพุฒตาล แต่เขาก็พอเดาได้ว่าเธอเป็นคนสวยคนหนึ่งทีเดียว

“เชิญเลยครับคุณเตชิน พอดีคุณหมอมีธุระต้องรีบไปต่อ” คำพูดของช่างภาพทำให้เตชินถึงกับโกรธขึ้งขึ้นมาในทันทีทันใด เขารอเธอเกือบชั่วโมง พอมาถึงเธอเร่งให้รีบ คิดว่าตัวเองเป็นใคร

“ไม่มีมารยาท ให้คนอื่นมารอเกือบชั่วโมง พอมาถึงก็มาเร่ง เรียนจบหมอมาได้ยังไง” คำพูดของเตชินไม่ได้มีผลใดๆ ต่อหมอพุฒตาลเลยสักนิด เธอเพียงแค่เหลือบมองมาที่เขาเล็กน้อย เพื่อดูว่าสามีในอนาคตของเธอหน้าตาเป็นยังไงเท่านั้นเอง

“เชิญครับคุณเตชิน” ช่างภาพเอ่ยขึ้นเป็นครั้งที่สอง เมื่อเตชินนั้นไม่ขยับ

หึ! เสียงหัวเราะในลำคอของเตชินดังขึ้น ก่อนที่เขาจะเดินไปยังหมอพุฒตาลที่ รออยู่หน้าฉากเรียบร้อยแล้ว

“คุณเตชินโอบไหล่คุณหมอครับแบบนั้นล่ะครับแล้วก็ก้มหน้าลงครับโอเคครับ” ช่างภาพคอยสั่งให้เขาเปลี่ยนท่านั้นท่านี้ไปเรื่อยๆ เพื่อให้ภาพออกมาสวยที่สุด

แชะ! แชะ! แชะ! เสียงกดชัตเตอร์ดังขึ้นรัวๆ

“เปลี่ยนท่าครับคุณเตชินกอดหลวมๆ จากทางด้านหลังครับ” ช่างภาพบอกให้กอดหลวมๆ แต่เขากลับกอดโอบเธอจนแน่น

“นี่คุณ! ไม่ได้ยินที่ช่างภาพเขาบอกหรือไง เขาให้กอดหลวมๆ” หมอพุฒตาลพูด พร้อมกับพยายามดันอ้อมแขนนั้นออก แต่เนื่องด้วยตัวเขาที่ใหญ่และสูงกว่าเธอมาก จึงทำให้ร่างเล็กถูกเขาโอบรัดแน่นขึ้น จนเธอแทบจะหายใจไม่ออก