ผิดหวังซ้ำๆ

เตชินเดินโอบหมอพุฒตาลมาที่ร้านอาหารข้างๆ โรงแรม พอมาถึงเขาก็จัดแจงสั่งอาหารมาจนเต็มโต๊ะทั้งที่ปกติแล้ว เขาเป็นคนทานน้อยมาก และไม่ชอบรับประทานอะไรแบบนี้มาก่อน

"สั่งมาทำไมเยอะแยะทานหมดเหรอ" หมอสาวเอ่ยถามออกไป หลังจากที่ปล่อยให้ความเงียบปกคลุมมานาน

"เห็นเมนูแล้วทำไมรู้สึกอยากกินก็ไม่รู้" เขาพูดพร้อมกับตั้งหน้าตั้งตารับประทานอาหารตรงหน้า ราวกับว่าไม่ได้ทานอะไรมาตั้งแต่เช้า

"นี่กุ้งผมแกะให้ เห็นชอบไม่ใช่เหรอ" เตชินพูดพร้อมกับวางกุ้งลงบนจานของหมอสาว การกระทำของสามี ทำให้หมอพุฒตาลถึงกับน้ำตาซึมเล็ดออกมาทีเดียว ผู้ชายที่จ้องแต่จะทำร้าย วันนี้เขากลับมาเอาใจเธอ สามีของเธอกำลังคิดจะทำอะไรอยู่กันแน่

"เป็นอะไรทำไมถึงร้องไห้... หืม" เสียงพูดที่เคยทำให้ใจร้าว เวลานี้กลับอ่อนหวาน ฟังแล้วช่างไพเราะเสนาะหูเหลือเกิน

"เปล่าแค่ฝุ่นมันเข้าตา" หมอสาวพูดพร้อมกับหยิบทิชชูซับลงที่ดวงตาเบาๆ ก่อนจะลงมือทานกุ้งที่เขาแกะมาให้ และมันไม่ใช่ตัวสองตัว เมื่อเขาตั้งใจแกให้เธอจนเวลานี้มันพูนจนล้นจาน สงสัยสมองเขาไปกระแทกกับอะไรมา หรือว่าล้มหัวฟาดพื้นถึงได้เปลี่ยนไปแบบนี้

"คุณเตชินขา... อยู่นี่เอง แนทตามหาคุณทั้งวันเลย" เธอไม่พูดเปล่าแต่ได้เลื่อนเก้าอี้นั่งลงข้างๆ ชายหนุ่ม ไม่ได้แคร์หมอสาว ที่นั่งอยู่เคียงข้างเตชินแม้แต่น้อย เธอทำเหมือนกับว่าผู้หญิง ที่นั่งอยู่ก่อนหน้านั้นเป็นแค่วิญญาณไม่มีตัวตน ไม่อยู่ในสายตาเธอแม้แต่เงา แล้วเธอก็จัดแจงสั่งเด็กในร้านจัดหาจานมาเพิ่ม แนทออดอ้อนเตชินแกะกุ้งให้ ราวกับว่าเธอก็เป็นเมียของเขาเหมือนกัน เตชินชำเลืองมองไปที่ภรรยา เธอกลับทานกุ้งในจาน ไม่พูดไม่จาอะไรสักคำ

เขาเริ่มสงสัยแล้วว่าเธออาจจะไม่มีใจให้กับเขาก็เป็นได้ ความเฉยชาของหมอสาวมันกลับส่งผลให้เตชินรู้สึกหงุดหงิด เธอน่าจะทำอะไรบ้าง อย่างน้อยก็แสดงตัวว่าเป็นภรรยาของเขาก็ยังดี

"คุณเตชินลองชิมนี่ดูนะคะ" แนทไม่พูดเปล่าเธอเลื่อนเก้าอี้เข้าไปใกล้ พร้อมกับป้อนนั่นโน่นนี่ให้เตชินความอดทนของหมอพุฒตาล กำลังจะสิ้นสุดลง ที่เธอพยายามกินอาหารตรงหน้าก็ใช่ว่าอยากจะกิน เธออยากจะลุกไปให้มันพ้นๆ แต่เมื่อเธอกำลังจะเป็นแม่คน จึงพยายามมองข้ามสิ่งเล็กๆ แม้มันจะเป็นเรื่องใหญ่ที่เตชินกำลัง แสดงปฏิกิริยากับผู้หญิงที่นั่งข้างๆ แทบจะสิงกันอยู่แล้ว

"อุ้ย! ปากเลอะเชียว!" แนทพูดพร้อมกับค่อยๆ ใช้ทิชชูซับลงไปที่ริมฝีปากของชายหนุ่มอย่างช้าๆ แต่การกระทำของเธอนั้น มันปนไปด้วยนัยแอบแฝงอยู่

"เมื่อคืนแนทตื่นมาแล้วไม่เจอคุณ ทำไมรีบกลับล่ะคะ" แนทไม่พูดเปล่าเธอเอื้อมมือมาสัมผัสที่ใบหน้าของเตชินลูบไล้ไปมา สายตาของเธอที่จ้องมองมายังเขานั้นหวานฉ่ำ เสียจนหมอพุฒตาลไม่สามารถที่จะนั่งอยู่ตรงนี้ต่อไปได้ เมื่อการกระทำของแนทนั้น กำลังสร้างความร้าวฉานให้เกิดขึ้นภายในใจหมอสาวอีกครั้ง ผู้ชายคนนี้ไม่มีทางที่จะทำดีกับเธอเพียงชั่วข้ามคืน ที่แท้ก็มีแผนการคอยทิ่มแทงใจเธอแบบนี้นี่เอง