ตอน 329 ความแตกสลาย

ตอน 329 ความแตกสลาย

…

นรชัยไปที่หลังบ้านของตระกูลจิวะพงษ์และรีบโทรหาทัตดาทันที วันนี้เขาต้องรู้ความจริงให้ได้

ตอนนั้นคนที่รับมีดแทนเขาที่แท้จริงแล้วเป็นใครกันแน่

ไม่นานนักทัตดาก็ได้รับสายโทรศัพท์จากนรชัย เพื่อที่จะทำให้น้ำเสียงของเธอดูน่าสงสารเธอหยิกลงไปที่ขาของเธออย่างโหดร้าย”นรชัยในมี่สุดคุณก็โทรมาหาฉัน”

มันไม่ง่ายเลยที่นรชัยจะตั้งสติแล้วถามว่า” ทัตดาเธอเคยบอกว่าสร้อยดาวจากทะเลลึกคือสร้อยที่แม่ของเธอเป็นคนให้ใช่ไหม”

ชั่วพรับตาเดียวทัตดาก็ร้ว่านรชัยหมายควายว่าอย่างไรเธอกลั้นความกลัวเอาไว้แล้วตอบว่า “ใช่แล้ว ทำไมหรอ”

“ผมพึ่งเห็นว่าข้างในจี้ของสร้อยเส้นนี้มีลวดลายของต้นไม้สูงเพราะว่าแม่ของคุณอยากจะได้มันมีความหมายก็เลยสั่งให้เคยวาดลงไปใช่มั้ย” น้ำเสียงของเขาแม้ว่าจะเยือกเย็นแต่เขาก็พยายามซ่อนมันเอาไว้แต่ฟังจากโทรศัพท์ก็จะไม่รู้เลย

“ใช่แล้ว แม่ของฉันรักฉันมากเลยใช่ไหมละ” ทัตดารู้สึกโล่งทันที เธอคิดว่าเขาจะรู้ความจริงซะแล้ว ไม่พอแค่นั้น ทำไมแต่ก่อนเธอถึงไม่เคยได้ยินคาร่าพูดพึงลวดลายต้นไม้ใหญ่บนจี้สร้อยดาวจากทะเลลึกเลยนะ

นรชัยแสยะยิ้มมุมปาก “อย่างงั้นหรอ ผมยังเห็นอีกว่าข้างบนยังมีเมล็ดแล้วที่แกะสลักเป็นชื่อของคุณว่าคำหมี่หนี แม่ของคุณรักคุณมากจริงๆ”

“แม่ฉันต้องรักฉันมากอยู่แล้ว ดังนั้นจึงเตรียมของขวัญที่วิเศษขนาดนี้ให้กับฉัน ฮัลโล่ นรชัย คุณยังฟังอยู่มั้ย”

เสียงของทัตดายังดังออกมาจากลำโพง แต่ไม่นานสายก็ตัดไป

แถมโทรศัพท์ของนรชัยยังแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆแล้ว

—

ไม่ว่าสร้อยดาวจากทะเลลึกจะอยู่หรือหายไปก็ทำให้คาร่าเป็นกังวลใจอยู่ดี เธอจะไม่ใส่มันอีกแน่นอน

แต่นรชัยกลับพกมันติดตัวไปทุกวัน แถมยังเอาเป็นของที่ใช้ขอทัตดาแต่งงาน ในใจของเธอก็รู้สึกเอือมขึ้นมาทันที

ทวีรัชต์กับพรธวัลก็ไม่ได้บังคับให้เธอสวมมันอีก คิดไปคิดมาเธอไม่ได้รู้สึกอะไรกับสร้อยเส้นนี้แล้ว ถึงอย่างไรบนโลกใบนี้ยังมีอัญมณีอีกมากมาย คราวหน้าหาอันที่ดีกว่าอันนี้ให้เธอ

“ เธอไม่ใช่โหยหาสร้อยดาวจากทะเลลึกหรอกหรอ ทำไมถึงไม่อยากได้แล้วละ” วรินทรถามพลางกินน้ำผลไม้ไปด้วย

นี่มันคือสร้อยดาวจากทะเลลึกที่มีชิ้นเดียวในโลกเลยนะ ถ้าเกิดว่าเอาไปติดกับเสื้อผ้าได้ละก็ต้องสวยมากแน่ๆเลย

แต่นรชัยสวมสร้อยของเธอไว้นานขนาดนั้น คาร่าจะไม่ชอบสร้อยเส้นนั้นแล้วก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

คาร่ากำลังคิดว่าจะตอบว่ายังไง แต่เธอเหลือบไปเห็นนรชัยกำลังเดินเข้ามาที่ห้องรับแขกเดินมาดึงมือของเธออกไปข้างนอก

ทวีรัชต์และพรธวัลมองมาหาวรินทรคิดว่าวรินทรคงรู้อะไร

วรินทรยิ้มแบบขอโทษให้กับพวกเขา” เดี๋ยวหนูไปดูให้ค่ะ “วางแก้วน้ำที่อยู่ในมือลงแล้วเดินตามออกไป

นรชัยพาคาร่าไปที่บ้านพักต่างอากาศ เขาแรงเยอะมากไม่มีทางที่จะสบัดเขาออกได้เลย

ถึงแม้ว่าคาร่าจะเคยเรียนยูโดมาบ้าง แต่ใช้กับนรชัยไม่ได้เลย

“ นรชัย นายจะทำอะไร” คาร่าโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

แต่นรชัยกลับทำเหมือนไม่ได้ยิน ลากเธอไปที่ลานจอดรถ ทันใดนั้นก็เปิดประตูแล้วผลักคาร่าเข้าไป แล้วเดินไปเปิดประตูรถฝั่งคนขับ แล้วขับออกจากบ้านจิวะพงษ์ไป

“ โอ้โห นี่มันคือการลักพาตัวใช่ไหมเนี่ย” วรินทรก็รีบออกรถตามพวกเขาไป

เพื่อรับประกันว่านรชัยจะไปทำอะไรคาร่า วรินทรคิดว่าเรียกคนตามมาดีที่สุด

ตวัสตือคนที่เหมาะสมที่สุด เพราะเขาคือคู่หมั้นของเธอ

วรินทรขับรถตามนรชัยไปพร้อมกับโทรหาตวัส

รถของนรชัยขับเร็วจนจะบินอยู่แล้ว ดีที่ขับบนถนนทางด่วนรถไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ แต่วรินทรก็ตามไปติดๆ

ขับไปประมาณสิบนาที รถของนรชัยก็เลี้ยวเข้าไปที่ถนนธุรกิจ วรินทรก็รีบตามเข้าไป

ที่ที่เขาพาคาร่ามาก็คือที่ที่คาร่ารับมีดแทนเขาในตอนนั้น