ตอนที่ 104 วรินทรโจมตีกลับ

ตอนที่ 104 วรินทรโจมตีกลับ

“ค่ะ” จันทรีตอบรับ แล้วหันหลังจากไปเพื่อไปทำธุระต่อ

วรินทรในขณะนี้อยู่ที่คฤหาสน์หยิบสมุดเขียนขึ้นมาวาดภาพระบายสี เบื่อจนจะกลายเป็นปลาเค็มแล้ว

เธอนอนอยู่บนเก้าอี้ที่มีร่มบังไว้ตรงข้ามกับสระว่ายน้ำ มือหนึ่งถือดินสอแล้ววาดภาพบนกระดาษ รอบๆมีแค่เสียงของดินสอกับกระดาษที่เสียดสีกัน

เธอไม่ได้สัมผัสกลางวันที่ว่างมานานแสนนานแล้ว ระหว่างที่อยู่อังกฤษก็ยุ่งเพราะชีวิตทั้งวัน ไม่มีเวลาส่วนตัวให้กับตัวเองเลย ยิ่งไม่มีเวลามานั่งๆนอนๆอาบแดดเป็นปลาเค็มแบบนี้หรอก

วรินทรสบัดมือ กางแขนขาออก สองขานั่งนานแล้วมีความรู้สึกชาๆ

สบายโว้ย！

เธอเสียงดังในใจไปทีหนึ่ง แล้วหรี่ตาเสมือนแมวน้อย

“คุณก็คือวรินทรใช่ไหม？”ทีแรกวรินทรที่ปิดตาฟังเสียงลมพัดผ่านใบไม้ ซ่าซ่า ก็ได้ลืมตาขึ้นกระทันหัน

คนบางคน เธอไม่ไปหา คนคนนั้นกลับเข้ามาหาเองกับตัวเลย

วรินทรมองแรงคนที่นั่งอยู่บนรถเข็น ใบหน้าน่ารักสดใส บุคลิกอ่อนหวานอย่างผู้หญิงคนนี้ “คุณคือ？”

ธารีเบะปากแล้วยิ้ม “คุณลืมแล้วหรอ？วันนั้นที่อยู่ในสาย”

“อ๋อ จำไม่ค่อยได้แล้วอะ”วรินทรมองเธอด้วยความมึนๆ เธอจำไม่ได้แล้วจริงๆ

สายตาของวรินทรมองข้ามธารี ไปมองที่จันทรี เธอเคยเห็นจันทรีมาก่อน

จันทรีเป็นลูกน้องของทาวัต แต่ทำไมถึงมาตามหลังผู้หญิงคนนี้？

“พี่จันทรี”วรินทรทักทายเธอ

จันทรีพยักหน้า สีหน้าไม่ร้อนไม่เย็นเหมือนเดิม วรินทรรู้ นี้เป็นการตอบรับที่ดีที่สุดของจันทรีแล้ว ถ้าเป็นคนอื่น ไม่สนใจด้วยซ้ำไป

ธารีไม่พอใจกับการที่วรินทรไม่มองเธอ แต่ใบหน้าก็ยังคงแขวนสีหน้าที่อ่อนหวานไว้ “ที่แท้คุณวรินทรก็รู้จักกับจันทรีนี้เอง ไม่ทราบว่าธารีก็สามารถรู้จักกับคุณวรินทรได้ไหม เป็นเพื่อนกับคุณ？”

“ธารี？ฉันไม่รู้จักคุณนิ่คะ”วรินทรมองเธอด้วยความงง “อีกอย่าง คุณเข้ามาที่นี้ได้ไง？”

“อันนี้หรอ ก่อนหน้านี้ทาวัตให้นามบัตรฉันไว้อะนะ บอกฉันว่าถ้ามีอะไรก็ให้ไปหาเขา ทีแรกว่าจะลองดูก็เลยมาถึงที่นี้ คิดไม่ถึงว่าจะเห็นคุณวรินทร”ธารีหัวเราะด้วยความหยอกล้อ เสมือนเซอร์ไพร์แฟนสะงั้น

วรินทรมองบนในใจ ทาวัต？เรียกได้สนิทสนมเชียว！แล้วก็นึกถึงสายวันนั้น รู้สึกไม่พอใจ แต่ไม่ได้แสดงออกมา

ทาวัตไม่เคยให้นามบัตรกับคนธรรมดาทั่วไปเด็ดขาด เพราะฉะนั้นผู้หญิงคนนี้ เป็นใครกันแน่？

“แบบนี้นี่เอง แต่ว่าเขาไม่อยู่ วันหลังคุณค่อยมาละกัน”วรินทรนำสมุดวาดเขียนวางไว้อีกข้าง ใบหน้าแสดงรอยยิ้มที่โจมตีอย่างทางการออกมา

พูดไล่อย่างต่อหน้าต่อตา ！

สีหน้าของธารีเปลี่ยนเรื่อยๆ คิดแล้วก็พูดกับจันทรี “จันทรี ฉันหิวน้ำอะ แกคุ้นเคยกับที่นี้ เติมน้ำให้ฉันแก้วหนึ่งได้ไม？”

พูดอย่างมีมารยาทและสนิทสนม ถ้าคนรอบตัวฟัง นายที่พูดดีกับแม่บ้านขนาดนี้ ต้องเป็นคนดีจิตใจดีงามแน่นอน

“ค่ะ”จันทรีตอบ หันหลังไปเติมน้ำให้เธอ ถึงแม้ว่าเธอก็ไม่ได้คุ้นเคยกับที่นี้

วรินทรยักยักคิ้ว ดูออกว่าธารีตั้งใจให้จันทรีหลีกไป แต่ที่ไม่รู้ก็คือต่อจากนี้เธอจะทำอะไร