ตอนที่ 119 ใครกล้าเล่นไพ่แข่งกับทาวัตบ้าง

ตอนที่ 119 ใครกล้าเล่นไพ่แข่งกับทาวัตบ้าง?

“เล่นแบบนี้ไม่สนุกหรอก เพิ่มเงินเดิมพัน” ทาวัตเก็บไพ่ในมือของวรินทร แล้วก็พูดออกมาอย่างเรียบๆ

เมื่อได้พูดออกไป ไม่ใช่แค่ธรรศ แม้แต่สีหน้าของนรชัยก็เปลี่ยนไป

ไร้สาระ ใครจะไปกล้าเล่นไพ่แข่งกับทาวัต? พวกเขาเล่นพนันตั้งแต่เด็ก ไม่มีใครเคยชนะเขาได้เลย

ในทุกครั้งที่วรินทรแพ้ ก็คาดหวังว่าจะให้เขาเอาเงินมาคืนพวกเขาไป อีกอย่างเธอก็แพ้จนแทบจะไม่มีกางเกงในใส่แล้ว ตอนนี้เกมส์ก็จะพลิกไปทางพวกเขาแล้ว

“พี่ครับ งั้นก็ไม่ต้องเล่นแล้ว.......” ธรรศก็เริ่มกระตุ้นให้ทิ้งไปแล้วแอบออกไปจากที่นี่ เพราะจากสายตาที่ข่มขู่ของทาวัต ก็กลัวว่าเขาจะไม่สามารถออกไปจากที่นี่ได้ จะโดนปกเกศลากตัวกลับมา

“หืม?” ทาวัตกวาดสายตาไปที่เขา สายตาที่จ้องมองเบาๆก็ทำให้ธรรศที่ลุกขึ้นยืนอยู่แล้วก็นั่งลงทันที

ไม่เอาคนที่ชอบแกล้งแบบนี้นะพี่

ธรรศก็รู้สึกขมขื่น ค่อยๆล้วงหยิบกระเป๋าตังค์ของตัวเองออกมาจากกระเป๋ากางเกง แล้ววางบนโต๊ะอย่างฝืนๆ

คาร่าก็หยิบกระเป๋าตังค์ตัวเองมาวางบนโต๊ะ แล้วมองวรินทรด้วยความขอร้อง เธอไม่ขออะไรมาก ขอแค่อย่าแพ้จนน่าเกลียดก็พอ

นรชัยก็ต้องเอากระเป๋าตังค์ตัวเองออกมาวางอย่างไม่มีทางเลือก รู้ดีว่าต้องแพ้แน่ๆ แต่ไม่ได้แพ้แบบธรรมดา

“คุณอย่ามายุ่งนะ ให้ฉันเล่นเอง” เมื่อวรินทรเห็นกระเป๋าตังค์สีทองที่กำลังสะท้อนแสงอยู่บนโต๊ะ ดวงตาของเธอก็โตขึ้น ราวกับว่ามีธนบัตรมากมายที่จะบินไปบินมาตรงหน้าเธอ เมื่อพูดกับทาวัตเสร็จ ก็หยิบกระเป๋าตังค์ของตัวเองออกมาวางไว้บนโต๊ะอย่างภาคภูมิใจ

ทาวัตก็ไม่ขัดใจ ก็เดินไปด้านหลัง แล้วนั่งลงบนโซฟาสีแดงเบอร์กันดี แล้วมองด้วยท่าทีที่ขี้เกียจ

ธารีเริ่มกัดปาก ในดวงตาที่สวยงามก็มีความอิจฉาเปล่งประกาย เธออยู่ข้างๆพวกเขา แต่กลับไม่ได้เข้าไปมีส่วนร่วม ทำให้เธอรู้สึกไม่พอใจ

“ทาวัต ฉันเล่นกับพวกคุณด้วยได้ไหม?” ธารีไสรถเข็นมาข้างๆเก้าอี้เพื่อมองคนที่กำลังเล่นไพ่ สายตาเฝ้ามองด้วยความรอคอย

ทาวัตไม่ได้พูดอะไร ในสายตามองแต่วรินทร

วรินทรก็ยกคิ้วแล้วพูดว่า “ได้สิคะ ถ้าคุณธารีเล่นเป็นนะ”

“ขอบคุณค่ะ ธารีพอเล่นเป็นอยู่ค่ะ” ธารีได้ตอบตกลงอย่างมีมารยาทและสง่างาม เพื่อรักษาภาพลักษณ์ของไฮโซ

จากวงไพ่ที่ครึกครื้นเมื่อสักครู่พอธารีเข้ามาบรรยากาศก็เงียบลงทันที ธรรศรู้สึกว่าบรรยากาศเริ่มผิดปกติ แล้วจึงสับไพ่แจกไพ่อย่างชำนาญ

แต่เกมส์ไพ่นี้ต้องเล่นสี่คน คาร่าที่นั่งติดกำแพงก็ไปนั่งข้างๆนรชัย “ฉันดูคุณเล่นก็พอละ” ในใจก็ผ่อนคลายลงไปบ้าง แต่ยังกังวลว่าจะแพ้พนันแล้วไม่ได้เงินคืน

วรินทรก็อยากจะลองวิชา จึงหยิบไพ่จากบนโต๊ะ แล้วก็จัดไพ่ที่ดูเหมือนจะชำนาญ ด้วยสีหน้าที่ตั้งใจ และมีแววตาที่จริงจัง

ทาวัตที่นั่งมองจากอีกด้าน ก็เริ่มจะยิ้มมุมปากอ่อนๆ พร้อมกับมองด้วยดวงตาที่ดำสนิทที่ยากต่อการคาดเดา

เมื่อวรินทรเริ่มเล่น ธรรศกับนรชัยก็รู้สึกผ่อนคลายลง คนทั้งสองหันมามองกัน แล้วก็แอบฉีกยิ้ม

“ต่อสาม”

“ต่อสิบ”

“ต่อเอซ”

“ผ่าน”

“เอซสามใบสี่หนึ่งใบ ”

“ผ่าน”

“……”

“……”

“เจ็ดแต้มสี่เทหน้าตัก”

“ผ่าน”