ตอนที่ 133 ธารีกับทีนาร์

ตอนที่ 133 ธารีกับทีนาร์

ทีนาร์ยืนขมวดคิ้ว มองดูปกเกศที่เพิ่งโผล่มาด้วยสายตาเย็นชา ชายหนุ่มกรอบหน้าสมดุลชัดหล่อคมเข้ม มาดเท่ อีกทั้งยังดูสุขุม เยือกเย็น เเต่กลับทำให้หัวใจของทีนาร์เต้นเร็วเเรงขึ้นอย่างไร้เหตุผล

เขามาอยู่นี่ได้ไง ？

" แก แกเป็นใครวะ ？" ชายคนนั้นหันมาเห็นปกเกศที่อยู่ๆก็โผล่มา เเละเจ็บแปลบตรงเอวที่ถูกบิดโค้งไปด้านหลัง อาการโมโหเมื่อกี้ บัดนี้กลายเป็นความก้าวร้าว อันธพาล

" แกรู้มั้ยว่าเธอเป็นใคร ？เเตะต้องเธอ ชีวิตแกต้องไม่ได้อยู่เป็นสุขแน่ " ปกเกศพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา เขาบีบมือเเรงขึ้นอีก จนข้อมือของชายคนนั้นเกิดเสียงดัง " กร๊อกกก "

เสียงเหมือนกระดูกที่กำลังถูกบิด

ชายคนนั้นดูเหมือนจะเจ็บปวดมากจนพูดอะไรไม่ออก ได้เเต่จ้องเขม็งมองดูมือตัวเองกำลังโดนบิด เเละยิ่งไปกว่านั้นก็คือ มือที่กำลังโดนบิดอยู่ เป็นมือข้างที่เขาเพิ่งใช้ฉุดกระชากดึงหญิงสาวไปเมื่อกี้นี้

ทีนาร์แอบอมยิ้ม

สายตาที่เธอมองปกเกศที่กำลังบิดไปที่ข้อมือชายคนนั้น ดูเคลิบเคลิ้มหลงใหล พร้อมยิ้มหวานที่มุมปาก

" คุณหนู จะให้จัดการกับไอ้หมอนี่ยังไงดีครับ ？" ปกเกศหันมาทางทีนาร์ซึ่งกำลังอมยิ้มหวานอยู่ เเต่เสียงของเขาก็ยังคงเย็นชาอยู่แบบนั้น เหมือนทองที่ไม่รู้จักหลอมละลาย

ถึงกระนั้น ทีนาร์ก็ยังคงรู้สึกอบอุ่นในหัวใจ

" ปล่อยเขาไป ไปกันเถอะ " ทีนาร์เหลือบไปมองดูชายที่กำลังนอนตัวงออยู่ตรงมุมนั้น เอามือกุมข้อมือตัวเองที่เพิ่งโดนบิดแทบหักไปเมื่อกี้ พลางเลิกคิ้วมองดูเขาด้วยความสะใจ ก่อนจะดึงปกเกศออกไป

ฝ่ามืออุ่นๆนั้น ทำให้รอยยิ้มที่มุมปากของทีนาร์ฉีกกว้างขึ้นอีก

ใช่เเล้ว เธอแอบชอบปกเกศ แอบชอบมานานเเล้วด้วย

ตั้งเเต่ตอนเป็นสาววัยเเรกรุ่นที่เพิ่งจะรู้จักความรัก ก็แอบชอบเขามาจนถึงตอนนี้

เมื่อตอนที่เธออยู่อิตาลี วันๆเธอก็ได้เเต่มองดูรูปถ่ายเพียงใบเดียวของเขาอยู่อย่างนั้น

เเต่ความลับนี้ ก็มีเเต่เธอคนเดียวเท่านั้นที่รู้

ก็เหมือนกับที่เมื่อก่อน ทำไมจู่ๆความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับวรินทรถึงได้ขาดสะบั้นลงได้แบบนั้นล่ะ ก็มีเเค่เธอเท่านั้นที่รู้

ปกเกศอยู่เป็นเพื่อนทีนาร์ที่ผับอยู่ราวๆสองสามชั่วโมง ทีนาร์ดื่มเหล้าเข้าไปจนเริ่มหนักหัว กรึ่มๆ มึนๆเเล้ว ไม่มีทางเลือก ปกเกศคงต้องพาเธอกลับไปที่บ้านธัมรุจินันท์ก่อน รอจนเธอฟื้นเมื่อไหร่ค่อยว่ากัน

————

หลายวันมานี้อยู่แต่ในคฤหาสน์ อาการบาดเจ็บที่ไหล่และภูมิแพ้ของวรินทรดีขึ้นเยอะมากเเล้ว ตามที่สเลเตอร์บอกว่า ไม่ต้องยกของหนักเเละต้องไม่ออกกำลังกายหักโหม ก็คงไม่ทำให้อาการบาดเจ็บกำเริบขึ้นมาอีก

ช่วงนี้ทาวัตเองก็ไม่รู้เป็นอะไร ดูเหมือนจะว่างจัด วรินทรนอนตื่นขึ้นมาทีไรก็มักจะเจอเขานอนอยู่ข้างๆเสมอ

ณ จุดนี้ อาการที่วรินทรเเสดงต่อเขา มันเปลี่ยนจากอาการอกสั่นขวัญแขวน ไปเป็นด้านชาไร้ความรู้สึกไปแล้ว

ต่อต้านขัดขืนไปก็ไร้ประโยชน์ ต่อกรไปก็เสียแรงเปล่าๆ วรินทรคนนี้ไม่ใช่คนประเภทที่ชอบทำอะไรให้เสียเเรงเปล่า พลังเเรงของเธอเอาเก็บไว้กินอาหารอร่อยๆซะยังดีกว่า

เเต่ทว่าทุกๆเช้าพอลืมตาตื่นขึ้นมา ก็ต้องได้เห็นใบหน้าหล่อๆกำลังหลับพริ้มของทาวัตอยู่ทุกวี่วัน ทำให้เธอเริ่มสร้างภาพลวงตาขึ้นมาว่าสองคนรักกัน นอนหลับไปด้วยกัน

มันก็เเค่ภาพลวงตา

นี่ก็เกือบๆจะเที่ยงเเล้ว วรินทรเกือบร่างแบบภาพสเก็ตเสร็จเเล้ว ยังขาดก็เเต่ลงสีเเละใส่รายละเอียดภาพ เเล้วก็ต้องเอาลงในคอมส่งไปให้คุณประภาพอีกที ยังเหลือเก็บรายละเอียดขั้นตอนสุดท้ายอีกนิดหน่อยก็เรียบร้อย