ตอนที่ 147 โต้แย้ง

ตอนที่ 147 โต้แย้ง

“ประภาพ” วรินทรเห็นเขากำลังเดินเข้ามา

“วรินไม่ได้เจอกันตั้งหลายวัน สวยขึ้นอีกแล้วนะ” ประภาพตอบรับด้วยความสนิทสนม นั่งข้างๆเธอ เอาน้ำหอมที่อยู่ตรงหน้าเธอตรงนั้นผลักออกไป

ในใจทีนาร์กำลังแอบด่าวรินทร หลังจากนั้นมองประภาพด้วยความไม่พอใจ “ทำไมถึงฉีดไม่ได้ แกเป็นใคร ฉันชอบฉีดจะตายไป แกมายุ่งอะไรด้วยล่ะ”

“ท่านนี้คือผู้จัดการใหญ่ของบริษัทน้ำหอมคุณประภาพ ถ้าคืนนี้เธอทำกริยาท่าทางที่ไร้มารยาทออกมา เขามีสิทธิ์ที่จะไล่เธออกจากงานได้”วรินทรมองทีนาร์ด้วยหางตาแล้วพูดขึ้นอย่างช้าๆ

ทีนาร์สะอึกไปชั่วขณะยังคงไม่ยอมพูดว่า “พวกเธอกล้าหรอ ฉันจะไปฟ้องพี่ชายฉัน”

“คุณทีนาร์อย่าลืมนะครับว่าที่นี้คืองานแถลงของบริษัทน้ำหอม ไม่ใช่ของครอบครัวธัมรุจินันท์” ประภาพขมวดคิ้วอย่างช้าๆใบหน้าที่หล่อเหลาบอกถึงความไม่พอใจแสดงถึงว่าไม่มีความพอใจต่อทีนาร์ผู้เอาแต่ใจนี้

หลังจากนั้นเขามองวรินทรด้วยสายตาที่กังวล เธออยู่ด้วยกันกับทาวัตต้องเจอกับทีนาร์ทุกๆวันซ้ำยังดูท่าทางเธอก็ไม่เหมือนคนดีมากมายอะไร

คิดได้ว่าวรินทรอยู่ข้างกายของทาวัตจะได้รับความไม่เป็นธรรม นิ้วมือของประภาพก็อดไม่ได้ที่จะกำมือแน่น

“นั่นจะเป็นอะไรไปล่ะ ทั้งเมืองนี้ใครกล้าฝ่าฝืนพี่ชายฉันได้” ทีนาร์พูดขึ้นมาอีก ไม่ว่าเป็นน้ำเสียงหรือคำพูดก็หยิ่งยโสอวดดีถึงที่สุด

วรินทรรู้สึกแค่ว่าขมับนั้นกำลังกระตุกและปวดหัวตะหงิดๆ รู้ว่าถ้าเป็นอย่างนี้เธอก็ไม่ควรที่จะฟังทาวัตที่บอกให้นำทีนาร์มาด้วย ทำให้หมดความอดทนทุกวินาทีเลยจริงๆ

“เธอเชื่อไหมล่ะว่าฉันจะเอาเธอออกไปก่อนก่อนที่พี่ชายเธอจะมา” น้ำเสียงของวรินทรค่อนข้างไม่ดี มองประภาพอย่างรู้สึกขอโทษหลังจากนั้นก็พูดกับทีนาร์

“นี่เธอ......” ทีนาร์เบิ่งตามอง เธอไม่คิดว่าวรินทรจะกล้าทำขนาดนี้

“เธออยากลองดูหน่อยไหมล่ะหรือเธอจะพนันว่าฉันกล้าไม่กล้าได้นะ”วรินทรมองรอยที่ซ้อนกันเป็นจีบของเสื้อผ้า มุมปากแฝงด้วยรอยยิ้มจางๆเหมือนจะเตรียมตัวยืนเพื่อเป็นให้ทีนาร์ออกไป