ตอนที่ 192 ฉันชอบ ทาวัต เข้าให้แล้ว

ตอนที่ 192 ฉันชอบ ทาวัต เข้าให้แล้ว?

ประโยคที่แปลเปลี่ยนจากความคิดเป็นคำพูด ก็เหมือนกับคำสาปที่ดังอยู่ในหัวของเธอ

เธอชอบ ทาวัต เข้าให้แล้ว?

เธอชอบ ทาวัต เข้าให้แล้ว?

วรินทร ถูกประโยคนี้ กลืนกินเข้าไป ใจเธอเต้นแรง แค่เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของ ทาวัต เธอก็อยากวิ่งหนีไปไกลๆ

แต่ว่า มีหรือ? ที่ ทาวัต จะปล่อยให้ลูกแกะในกำมือหลุดรอดไปได้

เธอคิดง่ายเกินไปแล้ว

วรินทร ยังไม่ทันได้ออกจากอ้อนกอดของเขา ก็ถูกมือซ้ายของเขา ดึงเข้ามากอดอีกรอบ

ใกล้มาก หน้าเธอแนบเข้ากับอกของเขา ระหว่างที่หายใจ เธอก็ได้กลิ่นที่ชวนให้หลงใหล

ใบหน้าของเธอค่อยๆแปลเปลี่ยนเป็นสีแดง

ใจของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก และสับสน

“อย่าพึ่งขยับ เธอลองฟังเสียงหัวใจของตัวเองดูว่ามันเต้นเร็วขนาดไหน”ไม่รู้ว่าทำไมคำพูดของเขาถึงได้มีอิทธิพลขนาดนี้ วรินทร ทำตามสิ่งที่เขาพูดอย่างไม่ขัดขืน

ตึกๆ ตึกๆ

เสียงหัวใจดังขึ้นเรื่อยๆ

นี้คือเสียงเต้นหัวใจของเธอเหรอเนี่ย มันเต้นเร็วมาก อย่างกับมันกำลังบอกว่า เธอชอบ ทาวัต เข้าแล้วจริงๆ

มันกะทันหันเกิดไป แถม ทาวัต ยังบังคับให้เธอยอมรับความจริงอีก ต่อให้เธอจะหน้าหนาขนาดไหน ก็คงต้องยอมรับอยู่ดี

“เธอชอบฉันแล้ว”

เธอชอบฉัน

เธอชอบฉัน

ประโยคนี้ดังก้องอยู่ในหัวของเธอ

ในหัวของเธอตอนนี้คิดแต่เรื่องที่เธอชอบ ทาวัต ใบหน้าของเธอแดงก่ำขึ้นเรื่อยจนกลายเป็นสีแดงสด

พอ ทาวัต เห็นท่าที่ของ วรินทร ก็รู้ได้ทันที่ว่าเธอคิดอะไรอยู่ โชคดีที่เขาไม่ได้ปล่อยเธอไป ไม่งั้นการที่จะให้ยัยนี้ยอมรับใจของตัวเอง มันคงเป็นสิ่งที่ยากยิ่งกว่านี้

“ทำไมถึงเงียบไปล่ะ”เสียงของเขานั้นช่างชวนให้หลงใหลยิ่งนับ เขาค่อยๆจับใบหน้าเล็กๆของเธอ ทั้งสองคนได้สบตากัน ไม่เหลือที่ให้เธอหนีอีกแล้ว

“มองตาฉันนี้ แล้วบอกว่า เธอขชอบฉันหรือเปล่า?

ตาของเขาอย่างกับมีแรงดึงดูดบางอย่าง ใจที่สับสนในตอนแรกของ วรินทร ตอนนี้ได้สงบลงแล้ว เธอมองไปที่หน้าของเขา ประโยคนั้นยังคงดังก้องอยู่ในใจของเธอ

เธอชอบเขาหรือเปล่า?

ใช่ เธอชอบเขา

วรินทร ชอบ ทาวัต

“ชอบ” วรินทร พูดอย่างเขินๆ เธอพูดสิ่งที่เธอคิดในใจออกมา

ใจของ ทาวัต เต้นขึ้นอย่างรวดเร็ว หน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้ม แล้วถามต่อว่า “เธอชอบใคร?”

“ชอบคุณไง”

อาการใจเต้นไม่กี่วันมานี้ สาเหตุคงมาจากที่ เธอชอบ ทาวัต หรือเปล่านะ?

ก่อนหน้านี้ วรินทร ยังหาข้ออ้างหนีไปได้ แต่คราวนี้ เธอไม่มีทางให้หนีได้เลย ไม่ว่าจะหนีจาก ทาวัต หรือใจของตัวเอง

เธอชอบ ทาวัต เข้าแล้วจริงๆ

ความสับสนของ วรินทร ก่อนหน้านี้ ได้หายไปจนหมดสิ้นแล้ว

“ฉัน”......ทาวัต กอดเธออย่างอ่อนโยน จับมือน้อยๆของเธอ สายตาของเขาเต็มไปด้วยคำพูดมากมายที่เขาที่ไม่ได้พูดออกมา แต่มีอยู่สิ่งหนึ่งที่เขาต้องพูดออกมา