ตอนที่ 247 นี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

ตอนที่ 247 นี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น

ทุกคนดูผ่อนคลายขึ้นมา แค่เรื่องล้อเล่นนี้เอง

“นี้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่น” ทาวัตคีบเนื้อปูมา ลงมือแกะปูต่อ ค่อยมองทุกคน

ส่วนวรินทรที่นั่งข้างเขารู้สึกว่าตัวเองยังกินไม่พอ เนื้อปูนั้นทั้งฉ่ำและก็อร่อย จนเธอไม่มีเวลาสนใจคนอื่น

บรรยากาศคึกคื้นถูกทำให้กระอักกระอ่วนอีกครั้ง ผู้จัดการเอามือเช็ดเหงื่ออีกครั้ง มองดูแล้วทาวัตไม่ใช่คนที่เขาจัดการได้ เขาพ่นหายใจ

“กินข้าวกันเถอะ ไม่กินเดี๋ยวอาหารเย็นหมด”

พอผู้จัดการพูดเสร็จ พวกเขาจึงไม่อยากคิดอะไร ลงมือกินข้าว

บรรยากาศบนโต๊ะดีขึ้นมานิดหน่อย เริ่มครื้นเครง

พอมองไปทางทาวัตและวรินทร ใจก็รู้สึกเย็นยะเยือกขึ้นมา

มองตามสถานการณ์แล้ว ถึงแม้ว่าพวกเขาไม่ใช่ผู้หญิง อดรู้สึกไม่ได้ว่าทาวัตไม่ควรยุ่งด้วย

พอมองมาทางวรินทรก็ยังให้ความสนใจกับอาหาร กินไม่หยุด

ไม่หน้าเชื่อว่าคนอย่างทาวัตชอบผู้หญิงแบบนี้?

“คุณไม่กินหรือ” วรินทรถามเขา เขามัวแต่คีบอาหารให้เธอ ข้าวของเขายังไม่มีร่องรอยการกินแม้แต่น้อย

“อ่า แปบนึง” ทาวัตแกะเนื้อปูอย่างรวดเร็วให้เธอ จิ้มซีอิ๋วแล้ววางไว้บนจางของเธอ

วรินทรมองความเร็วแบบนั้น เธอรีบกลืนอาหารในปาก หลังจากคืบอาหารป้อนให้ทาวัต “อ่า”

ทุกคนมองมาทางทั้งคู่พวกเขาคิดจะมาที่นี้เพื่อมาแสดงความรักใช่ไหมเนี่ย

ต้องการให้พวกเขาเลือดกำเดาไหลหรืออย่างไร

ทาวัตคิ้วคลาย รสชาติไม่ถึงกลับชอบ แต่เพราะวรินทรป้อนเขา ดังนั้นเขาต้องกิน

“คุณทาวัตหวานกับคุณวรินทรขนาดนี้ จะมีข่าวดีเมื่อไหร่คะ” ความสงสัยกลับมาอีกครั้ง ส่วน

วรินทรกำลังมีความสุขกับการกินจึงไม่ได้สนใจใคร

ทาวัตเองก็มองคนถาม ไม่ได้ตอบ ทำเหมือนไม่ได้ยิน

ในเมื่อเขาไม่ตอบแล้วใครจะกล้วถามซ้ำอีก

กินไปได้ไม่นาน เนื่องจากดื่มเครื่องดื่มเยอะไป เธอจึงอยากเข้าห้องน้ำ บอกทาวัตเสร็จ ยิ้มขอโทษให้ทุกคน ก่อนเดินไปเข้าห้องน้ำ

เธอเดินที่ห้องน้ำก็พบว่าตอนนี้กำลังซ่อมไม่สามารถเข้าได้

ไม่รู้จะทำอย่างไร เธอจึงออกมา แล้วไปที่ห้องน้ำชายแทน

ห้องน้ำชายอยู่ตรงกลางชั้น เดินไม่กี่ก้าวก็ถึง

วรินทรเข้าห้องน้ำไปไม่นาน ก็มีคนเข้าห้องน้ำตามมา

วรินทรออกมา ก็เห็นผู้หญิงยืนพิงกำแพงสูบหรี่ ค่อยๆสูบอย่างใจเย็น