ตอนที่ 261 ยอดของยอดคน

ตอนที่ 261 ยอดของยอดคน

หลังจากทาวัตจากไปไม่กี่นาที เมื่อกวินแน่ใจว่าทาวัตออกไปจากวิลล่าแล้วจริง ๆ เขาก็เริ่มลงมือ

“เอ พวกเราก็ไปกันเถอะ” กวินเริ่มเก็บของ จับใส่กระเป๋าเป้ก่อนยกขึ้นสะพาย จากนั้นจึงเรียกเอออกมา

เอมองท่าทางอยาก ตามสืบรอยของกวินนั้นก่อนหลุดหัวเราะออกมา “กวิน ถ้าพ่อนายรู้ต้องตีก้นนายแน่ ๆ เลย”

กวินย่นจมูก ยืดอกอย่างมั่นอกมั่นใจ กล่าวว่า “ไม่มีทาง พวกเราแอบทำลับหลังพ่อ พ่อไม่มีทางรู้หรอก”

_

ทาวัตพาปกเกศมุ่งหน้าไปที่เกาะ และส่งคนจากค่ายฝึกไปทางทะเล เข้าประชิดเกาะ ทุกอย่างดำเนินอย่างเป็นความลับ

ธรรศกับนรชัยแยกกันนำทีมคนจากค่ายฝึกเป็นสองทีม เร็วพอ ๆ กับทาวัต

แต่ในพวกเขากลับไม่มีใครคาดคิดว่า เพื่อวรินทรแล้วทาวัตถึงกับใช้ไพ่ตายที่เป็นความลับอย่างค่ายฝึกนี้ เมื่อเป็นอย่างนี้ ย่อมต้องไปกระทบขั้วอำนาจอื่น

คนที่มาจากค่ายฝึกทุกคนล้วนแต่เป็นยอดของยอดคน ล้วนแต่ผ่านการฝึกพิเศษ ไม่ว่าจะเป็นคุณสมบัติหรือฝีมือ ล้วนแต่ไม่อาจดูถูกได้

ถ้ากองกำลังทีมนี้ออกมา ก็หมายความว่าจะใช้กำลังที่มีทั้งหมดจัดการอีกฝ่าย

ดังนั้นหลายปีนี้ทาวัตจึงทำทุกอย่างอย่างลับ ๆ มาโดยตลอด นอกจากธรรศและนรชัยแล้ว ก็แทบไม่มีใครรู้เรื่องนี้

แม้แต่วรินทรเองก็ไม่รู้

“เจ้านาย ข้างหน้าเป็นเกาะแล้ว” ปกเกศซึ่งขับเฮลิคอปเตอร์ เห็นเกาะอยู่เบื้องหน้า พูดขึ้น

ปกเกศเองก็เป็นหนึ่งในสมาชิกของค่ายฝึก และเป็นหัวหน้าของกองกำลังทั้งหมดนี้ ฝีมือโดดเด่นและจงรักภักดี ไม่เหมือนสมาชิกในค่ายฝึกคนอื่น เขาอยู่ข้างกายทาวัตมาตั้งแต่เด็ก เวลาที่ได้ฝึกฝนนับว่าน้อยกว่าคนอื่น แต่มีความตั้งใจมากกว่าคนอื่น ถึงได้มายืนอยู่ในจุดนี้ได้

“หยุดในระยะห้าสิบเมตร ดำน้ำ” ทาวัตมองไปเบื้องหน้า ริมฝีปากเม้มแน่น แววตาปรากฏความอ่อนโยน

วรินทร คุณไม่ต้องกลัว ผมมาช่วยคุณแล้ว

_

“ทาวัต!” ภายในห้อง วรินทรที่กำลังหลับอยู่บนเตียงลุกพรวดขึ้นนั่ง บนหน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อที่ไหลไม่หยุด ใบหน้าซีดเผือด ขบกัดริมฝีปากไร้สีเลือด เหมือนเธอจะฝันร้าย

วรินทรไม่หลับตาลงอีก เธอไม่กล้าที่จะคิดถึงความฝันที่เพิ่งฝันไป แม้จะเป็นแค่ฝัน แต่กลิ่นอายความสิ้นหวัง ความตาย และความเจ็บปวดนั้นกลับทำให้เธอรู้สึกว่ามันเกิดขึ้นจริง ๆ

เปลวไฟแดงฉานพวยพุ่ง ราวกับจะเผาผลาญทุกสิ่งให้สิ้นสลาย เธอเห็นตัวเองยืนอยู่ด้านนอกวิลล่าหลังนี้ เห็นร่างของทาวัตตกลงมาจากวิลล่าชั้นบน ร่วงหล่นลงสู่ทะเลเพลิง…

ไม่มีทาง เป็นไปไม่ได้!

นี่ไม่มีทางเป็นไปได้!

ทาวัตเป็นใครกัน เขาจะถูกเผากลางทะเลเพลิงได้ยังไง นี่เป็นแค่ฝันเท่านั้น ก็แค่ฝัน ไม่มีทางเป็นจริงไปได้หรอก!

วรินทรพยายามข่มหัวใจที่เต้นอย่างบ้าคลั่งให้สงบลงอย่างสุดความสามารถ แต่กลับกลายเป็นยิ่งเต้นรัวหนักขึ้น หัวใจเต้นราวกับกลองรัว จนไม่สามารถควบคุมได้

เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงได้ฝันแบบนี้ขึ้นมา แต่ว่า เธอไม่อาจรอต่อไปได้อีก ไม่อาจให้ทาวัตเข้าใกล้ที่นี่ได้ แม้จะเป็แค่ฝัน เธอก็ไม่อาจนั่งรอความตายอยู่ที่นี่ได้อีก

เธอต้อหาทางหนี!

ภายในหัวสับสนยุ่งเหยิง วรินทรคลึงดวงตา เม้มปากพลางสำรวจห้องห้องนี้