ตอนที่ 282 เกิดความไม่พอใจ

ตอนที่ 282 เกิดความไม่พอใจ

ทีนาร์ ทำเสียง ฮึ่ม แบบไม่แคร์ ไม่ใส่ใจคำพูดเธอแม้แต่นิด “ ฉันรู้อยู่แล้วว่าพี่ชายฉันอยู่อเมริกา ดังนั้นเขากลับมาไม่ทันแน่ ต่อให้กลับมา กว่าจะพบตัวคุณคุณคิดว่าสภาพคุณจะเป็นอย่างไง?”

วรินทรโดนสายตาที่เย็นชาของเธอจ้องจนใจสั่น กัดริมฝีปากเบา ๆ

เธอพูดไม่ผิด ตอนนี้ทาวัตอยู่ต่างประเทศ ต่อให้ทีนาร์ทำอะไรเธอ รอทาวัตหาตัวเธอพบทุกอย่างก็สายไปแล้ว ที่สำคัญทีนาร์ก็เป็นน้องสาวของทาวัต เขาคงไม่ทำอะไรทีนาร์หรอก……

“คุณไม่นึกถึงกวินหรอ คุณเองก็เป็นน้าของเขา จะให้เขาไม่มีแม่ตั้งแต่เด็กหรอ?” วรินทรต้องใช้แรงอย่างมากในการหมุนตัว แต่กลับเห็นเพียงกระโปรงของทีนาร์เท่านั้น

ทีนาร์ฟังแล้วเริ่มลังเล เธอชอบกวินมาก กวินยังเด็กถ้าหากจะให้ขาดแม่ในตอนนี้ก็ดูเหมือนจะโหดร้ายสำหรับเด็กเกินไป

ธารี ทำแบบนี้จะโหดร้ายเกินไปหรือเปล่า?

ทีนาร์ขัดแย้งในใจ

วรินทรเห็นอาการลังเลของทีนาร์จึงรู้สึกโล่งอก และพูดเตือนต่อ “ คุณอย่าลืมสิ ถ้าฉันเป็นอะไรไปจริง ๆ พี่ชายคุณต้องไม่พอใจคุณแน่ คุณต้องการแบบนั้นหรอ?

“คุณไม่ต้องพูดให้ตัวเองดูดีขนาดนั้น อะไรคือทำเพื่อกวิน ทำเพื่อพี่ชายฉัน ความจริงก็เพื่อตัวเองทั้งนั้น ” ทีนาร์พูดตัดบท แววตาที่จ้องมองเธอเต็มไปด้วยความเกลียดชัง

“คุณรู้หรือเปล่าว่าทำไมฉันถึงเกลียดคุณขนาดนี้?

หนังตาของวรินทรกระตุก และไม่ได้ตอบคำถามของทีนาร์ เธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เมื่อก่อนพวกเธอสนิทกันมาก เพราะอะไรถึงกลายเป็นแบบนี้

ทีนาร์เริ่มพูดขึ้นมาเอง “ ตอนเด็กฉันรักคุณมาก รักมากกว่าพี่ชายฉันเอง คุณเองก็รักฉันมากมากกว่าพี่ชายฉันอีก ไม่ว่ามีอะไรคุณก็จะร่วมแบ่งปันกับฉัน”

“จนมาวันหนึ่ง พี่สาวที่ดีที่สุดของฉันกลับทิ้งฉันไว้ในห้องเก็บของที่ทั้งมืดทั้งเปียกเพียงลำพัง คุณรู้หรือเปล่าว่าตอนนั้นฉันกลัวแค่ไหน หรือ คุณเคยคิดถึงความรู้สึกฉันบ้างหรือเปล่า?”

ทีนาร์เล่าทีละคำทีละตอนอย่างละเอียด ความเกลียดชังที่เก็บซ่อนและพูดออกมาโดยเยือกเย็นในกระท่อมที่เงียบสงบมันช่างน่ากลัวมาก

แต่วรินทรกลับไม่เข้าใจว่าทีนาร์พูดเรื่องอะไร อะไรคือการทิ้งให้เธออยู่ในห้องเก็บของเพียงลำพัง วรินทรไม่เคยมีความทรงจำเรื่องนี้！

“ ทีนาร์ ห้องเก็บของอะไร……” วรินทรเรียกทีนาร์เพื่ออยากถามให้รู้เรื่อง

“หุบปาก คุณไม่มีสิทธิ์เรียกฉันแบบนี้” ทีนาร์ตัดบท หันกลับ และพูดต่อไปว่า “ ห้องที่มืดสนิด เงียบสงัดเหมือนความตาย คิดว่าคุณก็เคยลองแล้วตอนอยู่บ้านตระกูลไหลทองใช่ไหม?”

“คุณเป็นคนบงการ?”คำนี้เหมือนหลุดปากออกมา

วรินทรมองทีนาร์อย่างตกใจ นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอกับทีนาร์ห่างเหินกันอย่างกระทันหันเมื่อหลายปีที่ผ่านมา

ทีนาร์หัวเราะอย่างสะใจ “ใช่ ฉันเอง เสียงหยดน้ำที่คุณได้ยิน ฉันก็เป็นคนเตรียมให้คุณเป็นพิเศษ แต่ทั้งหมดนี้เทียบไม่ได้กับหนึ่งในร้อยที่คุณเคยทำกับฉัน！”

“ คุณพูดถึงห้องเก็บของอะไร ฉันไม่รู้เรื่อง！”

ทีนาร์จ้องวรินทรและผลักเธอไปหนึ่งครั้ง เสียงกระแทกส่วนหลังชองวรินทรกับพื้นดังขึ้น “ วรินทร สิ่งที่คุณทำผิดพลาดที่สุดในชีวิตของคุณก็คือการหาฉันไม่เจอ ”

เสียงของเธอสั่นและแฝงด้วยความกลัว