ตอนที่ 352 ผมเตือนคุณอย่ายุ่งกับเธอ

ตอนที่ 352 ผมเตือนคุณอย่ายุ่งกับเธอ

อย่างนี้แล้วกลับทำให้วรินทรรู้สึกว่าความคิดตัวเองไม่บริสุทธิ์ เขาตั้งใจทายาให้ตัวเธอเองแต่ในสมองของเธอก็ยังคิดเรื่องอะไรเลอะเทอะ

วรินทร เธอนี่มันจริงๆเลยนะ ใจนิ่งเข้าไว้ นิ่งเข้าไว้สิ

“ฉัน ฉันทาเองได้” ....ในใจวรินทรยังคงรู้สึกแปลกๆอยู่ อีกทั้งสายตาของเขาก็ยังเฉยเมยซื่อตรงมากยิ่งขึ้น วรินทรก็ยิ่งรู้สึกว่าความคิดตัวเองไม่บริสุทธิ์ยากที่จะเฉยเมย

“เธอจะเกร็งอะไร” ทาวัตชำเลืองมองเธอ หลังจากนั้นก็เข้าใกล้เธอลมหายใจที่ร้อนนั้นรดบนใบหน้าของเธอ คิ้วกระดกขึ้นเล็กน้อยมองเธอด้วยความทะเล้น

“เกร็ง ใครเกร็งล่ะ ฉันมีมือ ฉันทาเองได้” วรินทรรีบปฏิเสธคำพูดของเขาทันทีคำพูดนั้นออกจะติดอ่าง ในใจเธออดไม่ได้ที่จะดูถูกตัวเอง ว่าตกลงแล้วเธอจะอายบ้าอายบออะไร

ใจนิ่งเข้าไว้ ใจนิ่งเข้าไว้ใจนิ่งเข้าไว้

ยิ่งพูดอยู่ในใจมากเท่าไหร่ ในใจของวรินทรก็ยิ่งไม่มีวิธีที่สงบลงไปได้

แววตาของทาวัตนั้นยิ้ม มองสายตาของเธอที่มองมามีความสับปลับ

เขาถอยหลังมา ยื่นยาทาในมือส่งให้เธอโดยที่ไม่ได้พูดอะไรต่อ “อื้ม ทาเอง”

เป็นรอบที่สองที่เขาว่าง่าย.....

วรินทรทอดถอนใจ รู้สึกว่ามีความผิดปกติอยู่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนทาวัตจะต้องเป็นคนทายาให้เธอ วันนี้ทำไมถึงว่าง่ายอย่างนี้ล่ะ

พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกหรอ?

วรินทรรีบหยิบยาทามา กลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจยื่นมือมาบีบยาทา

แล้วทาไปบนไหล่ของตัวเธอเอง

ทาวัตพิงกำแพง สายตามองเธอทายาอย่างสบายอารมณ์

ทาส่วนไหล่เสร็จ วรินทรจึงจะทาช่วงส่วนล่าง

แต่ช่วงส่วนล่างคือ

เดิมทีใบหน้าของวรินทรที่ผ่อนคลายลงแล้วนั้นก็กลับแดงขึ้นอีก บนมือที่มียาทานั้นจะทาก็ไม่ทา พูดว่า “ คณ คณหันตัวกลับไปได้ไหม”

ทาวัตขมวดคิ้ว มองสายตาของเธอที่แฝงไว้ด้วยความไม่สบายใจ “ถ้าพูดมากอีกฉันจะช่วยเธอเอง”

“..........” วรินทรเม้มปาก แววตาหันกลับมา หลังจากนั้นก็รีบหันตัวเองกลับไปหันหลังให้ทาวัต แล้วเอายาทา

ทาวัตมองผู้หญิงตัวเล็กที่หันหลังให้ตัวเองด้วยความแปลกใจ มุมปากยกยิ้ม รู้สึกฉลาดขึ้นไม่ให้เขาหันตัว แต่กลับเป็นตัวเองที่หันตัวให้เขา

หลังจากทาตรงจุดนั้นและท้องเสร็จ มือของวรินทรก็หยุดลงอีกครั้ง

เธอกลับพบว่า.......

เสื้อคลุมอาบน้ำมันเชื่อมติดกัน ถ้าจะทาบนขาและส่วนอื่นๆ อย่างนั้นก็จะ......

เธอสามารถไปทาในห้องน้ำได้ไหม

วรินทรหันตัวกลับมา หรี่ตามองทาวัต กลับเห็นใบหน้าของเขาที่แสดงถึงความภาคภูมิใจ แต่แค่แวบเดียวเท่านั้น เสมอเหมือนเป็นภาพลวงตาของเธอเอง

เพราะว่าอาการท่าทีของเขาบอกชัดว่า “ถ้าไม่รีบทาอีกฉันจะจัดการเธอนะ” ถ้าเธอกล้าที่จะพูดว่าให้เขากลับไปหรือให้เขาออกไปข้างนอก วันนี้ก็ไม่ต้องคิดที่จะออกไปที่นี่หรอก..........

“เธอมองฉันอย่างนี้ อยากให้ฉันทายาให้เธอใช่ไหม? ” ทาวัตมุมปากยกขึ้นเผยยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ออกมามือเขาจึงยื่นไปหยิบยาทามาจากมือของเธอ โยนมันทิ้งลงตระกร้าอย่างเป๊ะ หยิบหลอดใหม่ที่อยู่ข้างๆมา

“ฉัน” วรินทรงุนงง เธออยากให้เขาทายาให้เธอเสียที่ไหนกันล่ะ

“อืม ฉันจะตอบสนองความปรารถนานี้ของเธอเอง ไม่ต้องมองด้วยความซาบซึ้งอย่างนี้ ทาวัตท่าทียกอกขึ้น” ทาวัตท่าทีที่ยกรอยยิ้มที่มุมปากนั้นลึกซึ้งเอาเสื้อผ้าของเธอนั้นดึงลง

ไม่ได้ซาบซึ้งอะไรเลยนะเนี่ย