บทที่ 183 พี่จะพาน้องกลับ ! (ต้น)

บทที่ 183 พี่จะพาน้องกลับ ! (ต้น)

กระบี่ !

อย่างน้อยเยี่ยฉวนก็มีอะไรที่ทำให้คนกลัว ?!

ไม่จำเป็นต้องบอกก็รู้ว่าสิ่งนั้นคือกระบี่ !

เยี่ยฉวนมิได้ฝึกฝนหลักโคจรพลังชี่จากสตรีลึกลับโดยไม่มีเป้าหมายหรือฝึกไปวัน ๆ แต่ถึงกระนั้นกายากระบี่ของเขาใช่ว่าจะไร้เทียมทานในทุกกรณี ถ้าระดับศาสตราวุธกระบี่ของศัตรูสูงกว่า เยี่ยฉวนก็มีข้อจำกัดว่าไม่สามารถดูดกลืนได้เหมือนกัน

แต่ถ้าศาสตราวุธของทั้งสองฝ่ายมีระดับทัดเทียมกัน จึงเป็นไปได้กว่าห้าในสิบส่วนที่เยี่ยฉวนสามารถดูดกลืนกระบี่ได้ !

แต่แม้ว่าศาตราสตราวุธมีระดับเดียวกัน หากยังมีความแตกต่างกันในด้าน ทำให้บางศาสตราวุธอาจอ่อนด้อยและบางศาสตราวุธอาจแข็งแกร่งกว่า !

ดังนั้น กระบี่ที่เยี่ยฉวนสามารถดูดกลืนได้แน่นอนจึงจำต้องมีระดับพลังด้อยกว่ากระบี่หลิงซิ่ว !

นี่คือข้อได้เปรียบของสิ่งที่เขาฝึกฝน !

เวลานี้กระบี่สีดำที่ปรากฏเบื้องหน้าเยี่ยฉวน เพิ่งซึมซาบเข้าสู่ร่างกาย มันก็ได้เปลี่ยนแปลงกลายเป็นพลังอนันต์และถูกกายาของเยี่ยฉวนดูดซับจนสิ้น

ชายสวมผ้าคลุมสีดำประจักษ์ชัดต่อเหตุการณ์เบื้องหน้าด้วยตาของตนเอง ความรู้สึกประหวั่นพรั่นพรึงฉายออกทางแววตา “ไม่น่าเชื่อ…”

จากนั้นเขาคิดถอยออกห่าง ทว่าทันใดนั้น เยี่ยฉวนกำหมัดแน่นและผลักออกอย่างรุนแรง เป้าหมายคือตำแหน่งมรณะบนศีรษะทั้งสองด้านของอีกฝ่าย !!

ผัวะ !

กะโหลกศีรษะของคนแหลกระเบิดทันที !

เยี่ยฉวนผละไปอีกทาง ที่ข้างล่างกระบี่หลิงซิ่วเหินเข้ารองรับร่างอ่อนระทวยของเยี่ยหลิงซึ่งตกลงมาจากต้นไม้ไว้อย่างทันท่วงที !

ขณะนั้นเยี่ยฉวนค่อย ๆ หลับตาลง !

ขณะนั้นร่างกายบังเกิดอาการสะท้านเล็กน้อย !

เป็นสัญญาณบ่งบอกว่ากำลังจะบรรลุขั้นพลังอีกครั้ง !

และกระบี่ขั้นประกายแสงเทียบก็ได้กับสุดยอดกระบี่จิตวิญญาณถึงสิบเล่มด้วยกัน !

อย่างไรก็ตาม เยี่ยฉวนไม่อาจบรรลุขั้นพลังในตอนนี้ เขาจำต้องระงับสัญญาณกระตุ้นนั้นโดยการข่มลงไว้ก่อน เพราะการบรรลุขั้นพลังท่ามกลางสถานการณ์เช่นนี้ เท่ากับรนหาที่ตาย !

ชายหนุ่มทะยานพรวดเดียวถึงร่างของน้อง จากนั้นจึงเข้าประคองเด็กหญิงที่ยังไม่ได้สติวางลงกับพื้นอย่างนุ่มนวล เขาล้วงหยิบเอายาโอสถเทพประสานออกมาเม็ดหนึ่งและป้อนใส่ปากเยี่ยหลิงทันที ผ่านไปสักครู่จึงสังเกตเห็นอาการของนางเริ่มทุเลาลง ก่อนที่ต่อมาเปลือกตาเริ่มกระพริบถี่และลืมตาขึ้น

เมื่อสายตาปะทะเข้ากับใบหน้าของพี่ชาย เยี่ยหลิงน้ำตาเอ่อคลอ ก่อนในที่สุดจะรินไหลแต่ยังคงมองนิ่งที่เยี่ยฉวนไม่วางตา

เยี่ยฉวนเห็นน้องฟื้นขึ้นมาได้ก็ค่อยรู้สึกโล่งใจ พลางเอามือลูบศีรษะเล็ก ๆ อย่างปลอบโยน “พี่จะพาเจ้ากลับ !”

จากนั้นจึงค่อยช้อนร่างน้อยขึ้นมาและเดินออกไปช้า ๆ แต่แล้วเยี่ยฉวนกลับต้องหยุดชะงักกระทันหัน

มีคนยืนขวาง เขาคือชายชุดดำซึ่งประมือกับเยี่ยฉวนก่อนหน้า ในตอนนี้ชุดสีดำของอีกฝ่ายขาดวิ่นไปจนหมดสิ้น มันได้เผยให้เห็นเกราะอ่อนสีเงินที่ร่างกายส่วนบนเท่านั้น

ด้วยความที่เยี่ยฉวนมุ่งที่จะช่วยเยี่ยหลิงเพียงอย่างเดียว จึงรามือในการติดตามคนผู้นี้ แต่คนนั้น ๆ กลับไม่ได้หนีไปไหน ซ้ำมีผู้ที่ขนาบอยู่ทางซ้ายมือของชายสวมเกราะสีเงิน คือคนถือธนูยาวซึ่งเคยดักซุ่มประทุษร้ายต่อเยี่ยฉวนก่อนหน้านี้เช่นกัน อีกทั้งทางด้านขวามือของชายถือธนู ยังมีบุรุษร่างอ้วนเตี้ยควงขวานอันใหญ่สีดำในมือทั้งสองข้าง ทว่าชายร่างอ้วนคนนี้เพิ่งจะเปิดเผยตัว !

โม่อวิ๋นฉีเดินขึ้นมายืนข้างชายหนุ่ม สายตาจับจ้องไปยังคนทั้งสามทางเบื้องหน้า เอ่ยพูดกับเยี่ยฉวนว่า “ระวังตัวมีคนแอบซุ่มอยู่ ก่อนหน้านี้พวกมันคงแค่อยากทดสอบ ไม่ได้คิดจะลงมือจริง”

เยี่ยฉวนพยักหน้า เขาต้องระมัดระวังอย่างแน่นอน ด้วยก่อนนี้เขาไม่คิดว่าจะมีคนแอบลักลอบจู่โจม !