ตอนที่ 184
บทที่ 184 พี่จะพาน้องกลับ ! (ปลาย)
October 22, 2026
บทที่ 184 พี่จะพาน้องกลับ ! (ปลาย)
ทันใดนั้น มีคนระเบิดเสียงหัวเราะดังขึ้นไม่ไกลจากสถานที่
“ฮ่าฮ่า… แถวนี้คึกคักดีจริง !” ทันทีที่สิ้นเสียงหัวเราะ เงาของคนวูบวาบจากในระยะไกลและขยับเข้ามาอย่างรวดเร็ว ชั่วพริบตาบุรุษคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นท่ามกลางกลุ่มคน
เป็นคนรุ่นหนุ่ม อายุราวยี่สิบ คิ้วดกดำพาดเฉียงเหนือดวงตาทั้งคู่คมเป็นประกาย ท่าทางองอาจผ่าเผย ในมือถือสร้อยยาวร้อยลูกประคำสีดำ
เจี้ยนเสี่ยวหวางจับตามองผู้ที่เพิ่งเข้ามาอย่างสนใจ และเมื่อเลื่อนสายตาลงมองเห็นสร้อยลูกประคำในมือของคนหนุ่มที่มาใหม่ จึงเกิดเสียงอุทาน “กงชิงเฉิง !”
ราวกับคำพูดนั้นดึงความสนใจของผู้มาใหม่ เขาหันมามองเจิ้นเสี่ยวหวางด้วยสายตาแสดงความประหลาดใจ พลันเหยียดยิ้มมุมปาก “ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็คือเจี้ยนเสี่ยวหวางสินะ คนจากตระกูลผู้ฝึกกระบี่ทว่ากลับสนใจการฝึกดาบแทนที่จะฝึกกระบี่เหมือนคนอื่น นึกไม่ถึงว่าเจ้าก็โผล่มาที่นี่เช่นกัน !”
เจี้ยนเสี่ยวหวางกลับตอบโต้ด้วยท่าทีเฉยเมย “ข้าจะมาหรือไม่มันก็เรื่องของข้า ไม่เกี่ยวกับเจ้าสุนัขจิ้งจอกเหลี่ยมจัด คนอย่างเจ้ามาที่นี่ก็มีแต่จะใช้เล่ห์เพทุบายทั้งปีทั้งชาติ !”
กงชิงเฉิงกลับไม่แสดงท่าทีขึ้งโกรธต่อวาจานั่น กลับยิ้มเยื้อนอยู่เช่นเดิม จากนั้นจึงละสายตาไปทางเยี่ยฉวน “หึหึ ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนว่าในแคว้นเจียงนอกจากอันหลานซิ่วแล้ว ยังมีเจ้าที่เป็นยอดคนด้วยอีกคน เช่นนี้หายากจริง ๆ”
เยี่ยฉวนจ้องหน้ากงชิงเฉิงพลางร้องถาม “จะมาล่าค่าหัวหรือไง ?”
กงชิงเฉิงส่ายหน้าปฏิเสธ ตอบมาว่า “สู้กันเฉย ๆ น่าเบื่อเกินไป !” เขาหยุดนิดหนึ่ง ก่อนจะพูดต่อไปด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม
“ข้ามีข้อเสนอ เยี่ยฉวน เจ้าเข้ามาในสถานที่แห่งความลับนี้ก็เพื่อช่วยชีวิตน้องของเจ้า เรื่องนี้ถูกต้องไหม ? วันนี้ ข้าจะเหลือช่วยน้องของเจ้า และถ้าวันนี้เจ้ารอดชีวิต ในอนาคตเจ้าจะต้องช่วยเหลือข้าสามเรื่อง ซึ่งทั้งสามเรื่องมิใช่เรื่องยาก ขอให้มั่นใจได้”
เยี่ยฉวนมองหน้าคนพูดตรง ๆ “ตกลง !”
แน่นอน เขาไม่ปฏิเสธ !
ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือความปลอดภัยของเยี่ยหลิง !
กงชิงเฉิงได้ยินเช่นนั้น เขายกนิ้วให้เยี่ยฉวน “เด็ดขาด ดี !” พูดจบ หันไปกวาดตามองคนอื่นที่ยืนรวมกลุ่ม “ทุกท่าน พวกเจ้ามาเพื่อค้นหาสิ่งล้ำค่า ขณะที่ข้าเองก็ตั้งใจมาค้นหาเช่นกัน เช่นนั้นพวกเราก็มีเป้าหมายเดียวกัน ดังนั้นข้าอยากจะขอร้องพวกเจ้าสักหน่อย เลิกยุ่งกับเด็กน้อยคนนั้นเสีย”
“เฮ้ย คิดว่าตัวเองเป็นใคร ?” ขณะนั้น ชายผู้หนึ่งซึ่งยืนข้างคนสวมเกราะเงินคำรามลั่น “เรื่องอะไรพวกเราต้องทำตามคำสั่งเจ้าแล้วปล่อยเด็กไปด้วย ?”
กงชิงเฉิงหันขวับมาจ้องตาคนพูด ทันใดนั้น ลูกประคำสีดำลูกหนึ่งพลันถูกดีดออกจากนิ้วมือของเขาอย่างรวดเร็ว
ผัวะ !
ร่างของชายคนที่พูดเมื่อสักครู่แตกกระจายโดยไม่ทันตั้งตัว !
ทุกคนที่เห็นเหตุการณ์ต่างนิ่งขึงด้วยตกตะลึง ใบหน้าเผือดซีด !
ยอดยุทธ์แห่งขั้นสันโดษ !
เมื่อชายสวมเกราะเงินหันมามองหน้ากงชิงเฉิงอีกครั้ง คราวนี้แววตาของเขาฉายความหวาดกลัวชัดแจ้ง !
กงชิงเฉิงมองตรงไปที่ทุกคนสีหน้าราบเรียบ “พวกเจ้าเป็นใครบ้าง อัจฉริยะ ? ยอดคน ? ขอโทษนะ ถ้าจะพูดอย่างตรงไปตรงมา พวกเจ้าเป็นอัจฉริยะและยอดคนแล้วไง ถ้าไม่ถูกจารึกชื่อไว้ในทำเนียบผู้เยี่ยมยุทธ์ งั้นทุกอย่างที่พวกเจ้าเป็นก็ล้วนแต่เป็นน้ำลาย !”
จากนั้นเขาก้าวตรงไปข้างเยี่ยหลิง ยืนมองหน้าเด็กหญิงก่อนจะเอ่ยปากพูดว่า “คนพวกนี้ต้องการสังหารพี่ของเจ้า เหตุใดเจ้าจะไม่อยากช่วยพี่ชาย จริงไหม ?” กงชิงเฉิงคลี่ยิ้ม
“ค่าหัวของพี่ชายเจ้าสูงนัก แต่เงินทองมาแล้วก็ไป ถึงกระนั้น ถ้าอีกหน่อยพี่ชายของเจ้ากลายเป็นยอดฝีมือระดับแนวหน้า ข้าก็จะเป็นคนที่มีโชคมหาศาล เข้าใจที่พูดไหม ?”