ตอนที่ 23 ชาตินี้ไม่ขอเป็นคนตระกูลเยี่ยอีกต่อไป (ปลาย)

บทที่ 23 ชาตินี้ไม่ขอเป็นคนตระกูลเยี่ยอีกต่อไป (ปลาย)

“สู่รู้ ?”

เยี่ยฉวนเอ่ยพลางหัวเราะ “ท่านผู้นำ ผู้เฒ่าตระกูลเยี่ยและเยี่ยหลางรวมหัวกับคนอื่น ๆ กดข้าไว้อย่างหนักหนาเช่นนี้ และยังลอบทำลายตันเถียนของข้าลับหลังอีก ท่านจะไม่จัดการกับเรื่องนี้เลยหรือ ? หรือว่า ข้าเป็นเศษสวะและถูกกำหนดว่าไม่อาจไปต่อได้ไกลกว่านี้อีกแล้ว จึงไม่คุ้มค่าที่ท่านจะกำจัดเยี่ยหลางให้ข้าเพราะว่าข้าไม่มีค่าอะไรในตอนนี้แล้ว ข้าพูดถูกหรือไม่ ?”

สายตาของเยี่ยชางจ้องมองเยี่ยฉวนเข้มขึ้น แม้เขาจะไม่ตอบ แต่ในสายตาของเขาก็ฉายรังสีสังหารออกมาแล้ว !

แม้เยี่ยฉวนจะเคยเป็นอัจฉริยชนแห่งตระกูลเยี่ย เขาก็ไม่ใช่หลานชายของผู้เฒ่าตระกูลเยี่ย หรือเป็นทายาทสายตรงของเยี่ยชาง อย่างที่เยี่ยฉวนพูดไว้ อีกฝ่ายคงกลัวเขาจริง ๆ!

ครั้งนี้เขาจึงเก็บตัวทำสมาธิและไม่ออกมา จุดประสงค์ก็เป็นไปตามความจริงที่เยี่ยฉวนได้กล่าวไว้ เขาต้องการให้เยี่ยฉวนกับผู้เฒ่าตระกูลเยี่ยสู้กันจนตาย เขาจึงจะสามารถทำให้ทั้งสองฝ่ายอ่อนกำลังลงได้เมื่อออกมาแล้ว !

นี่คือยุทธวิธีการคานอำนาจ !

ในฐานะของผู้นำตระกูลแล้ว เขาไม่เคยรู้สึกว่าตนเองทำอะไรผิด แต่ตอนนี้เยี่ยฉวนได้เผยความจริงอันโหดร้ายนี้ออกมา นั่นหมายความว่าไม่มีจุดย้อนกลับให้ทุกคนอีกต่อไปแล้ว !

มีเพียงความเงียบงันอยู่รอบด้าน ทุกคนพากันจับจ้องมองไปที่เยี่ยฉวนตาไม่กะพริบ !

ในตอนนี้แม้แต่หลีอวี๋กับคนอื่น ๆ ก็รู้สึกไม่เชื่อถือเยี่ยชางขึ้นมาบ้างแล้ว !

แม้ตระกูลชั้นสูงจะยึดถือความจริง พวกเขากลับปฏิบัติต่อวีรบุรุษของตระกูลเช่นนี้หรือ ? ข้อเท็จจริงนี้ทำเอาผู้คนต่างรู้สึกว่าพวกเขาช่างเย็นชาและน่ารังเกียจยิ่ง !

ในตอนนี้เยี่ยฉวนพลันยิ้มออกมาและหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เขาหันไปเหลือบมองจวนตระกูลเยี่ย ในแววตาปรากฏริ้วอารมณ์หลายอย่างเหมือนจะรำลึกอดีต “ข้า เยี่ยฉวน เป็นผู้สืบทอดแห่งตระกูลเยี่ยเมื่ออายุ 12 ปี ข้าไม่รู้ว่ามีกี่ครั้งแล้วที่ข้าสู้ยิบตาเพื่อตระกูลเยี่ย แต่สิ่งที่ข้าทำทั้งหมดกลับส่งผลเช่นนี้”

ว่าแล้วเขาก็พลันถอดตราตระกูลเยี่ยออกจากอกและขว้างทิ้งลงพื้นดิน “ข้า เยี่ยฉวน สาบานต่อหน้าทุกท่านในวันนี้ ข้าและน้องสาว เยี่ยหลิง ชาตินี้ไม่ขอเป็นคนตระกูลเยี่ยอีกต่อไป ยามมีชีวิตไม่ขอพึ่งพาตระกูลเยี่ย ยามตายก็ไม่ขอสลักชื่อในหอบรรพชน !”

ได้ยินคำพูดของเขา สายตาของทุกคนรอบด้านพลันเปลี่ยนไป !

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนในตระกูลเยี่ย !

การถอนตัวออกจากตระกูล !

มันเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในเมืองชิง !

แม้แต่ดวงตาของหลีอวี๋กับคนอื่น ๆ ก็ยังเปี่ยมไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ว่าเยี่ยฉวนคนนี้กำลังจะตัดขาดจากตระกูลเยี่ยจริง ๆ!

เยี่ยชางจ้องมองเยี่ยฉวน “มันเป็นเรื่องของเจ้า !”

เยี่ยฉวนไม่เอ่ยอะไรอีกและหันหลังกลับ !

ในตอนนี้ ผู้เฒ่าตระกูลเยี่ยพลันพูดขึ้น “เดี๋ยว !”

เยี่ยฉวนหยุดเท้า

ผู้เฒ่าตระกูลเยี่ยมองเยี่ยฉวนอย่างไร้หัวใจจากนั้นก็มองเยี่ยชาง “ท่านผู้นำ ตันเถียนของคนผู้นี้เสียหายจนทำให้เขาไม่มีโชคต่อไปในภายภาคหน้า แต่ในตอนนี้ฝีมือการต่อสู้ของเขานับว่าดีไม่น้อย ดังนั้นหากเราไม่กำจัดเขาในตอนนี้ เขาจะต้องกลายเป็นเสี้ยนหนามใหญ่ของตระกูลเยี่ยเราในภายภาคหน้าเเน่ขอรับ !”

ข้างกันนั้น ผู้อาวุโสในชุดสีดำก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มลึก “ท่านผู้นำ เยี่ยฉวนทรยศต่อตระกูลอย่างเปิดเผย หากเราไม่ฆ่าเขาในตอนนี้ คนอื่น ๆ ก็อาจจะทำตามเขาเป็นเยี่ยงอย่าง ยิ่งกว่านั้นคนคนนี้ยังมีฝีมือการต่อสู้ที่ดีไม่น้อย หากเขาถูกตระกูลอื่นรับตัวเข้า เขาก็จะกลายเป็นหายนะใหญ่ของตระกูลเยี่ยแน่ขอรับ !”

ได้ยินคำพูดของเขา ผู้อาวุโสคนอื่น ๆ ของตระกูลเยี่ยก็พากันส่งเสียงเห็นด้วย !

เยี่ยชางจ้องมองเยี่ยฉวนนิ่ง ทันใดนั้นเองเขาก็ยกมือขวาขึ้น โดยไม่รีรอ เหล่าพลหน้าไม้ทั้งหลายในบริเวณนั้นต่างพุ่งเป้าไปที่เยี่ยฉวนพร้อมกัน !

เสียงไร้อารมณ์ของเยี่ยชางดังขึ้น “เยี่ยฉวนทรยศต่อตระกูลอย่างเปิดเผย หากว่าตามกฎของตระกูลแล้ว เขาต้องถูกสังหารในทันที ฆ่าเขาเสีย !”

ในทันทีที่เหล่าพลหน้าไม้กำลังจะยิง ตอนนี้เสียงหนึ่งก็ได้ดังขึ้นในสนามประลองทันที “เดี๋ยว !”

ทุกคนมองไปทางต้นเสียง และในบริเวณใกล้เคียง สตรีถือหอกผู้หนึ่งก็ได้ย่างก้าวเข้ามาหาพวกเขา !

เมื่อเห็นสตรีผู้นี้แล้ว ผู้เฒ่าตระกูลเยี่ยและคนอื่น ๆ พลันมีสีหน้าเปลี่ยนไป !