ตอนที่ 5 หากชายใดไร้ซึ่งศักดิ์ศรี มันผู้นั้นก็ไม่ต่างอะไรกับสุนัข (ต้น)

บทที่ 5 หากชายใดไร้ซึ่งศักดิ์ศรี มันผู้นั้นก็ไม่ต่างอะไรกับสุนัข (ต้น)

เวลาผ่านไปนานเท่าใดไม่อาจรู้ได้ เยี่ยฉวนค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างเชื่องช้า ดูเหมือนว่าเขาสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่าง จึงผุดลุกขึ้นนั่งอย่างกระทันหัน

นี่ข้าทะลวงขั้นที่หกผสานลมปราณได้แล้วงั้นเหรอ ?

พลังขั้นที่หก ผสานลมปราณ !

เพราะในขณะนี้เขารู้สึกว่าพลังลมปราณได้ไหลเวียนไปทั่วทั้งร่าง ไม่สิ นั่นไม่ใช่ลมปราณที่ไหลเวียนอยู่ แต่เป็นปราณกระบี่ต่างหาก ! ไม่เพียงเท่านั้น เขายังรู้สึกถึงกระบี่สีเงินเล่มเล็กอยู่ในจุดตันเถียนภายในร่างอีกด้วย

ในเวลานี้ เสียงของหญิงลึกลับก็พลันดังขึ้น “เจ้าได้บรรลุพลังขั้นที่หกผสานลมปราณแล้ว”

“ข้าผสานกระบี่ได้แล้วจริง ๆ!”

เยี่ยฉวนกำหมัดแน่น ร่างกายสั่นไปทั่วสรรพางค์ ไม่ใช่เพราะความโกรธหากแต่เป็นเพราะความตื่นเต้น ตอนนี้มันเหมือนกับเขาได้เห็นแสงสว่างท่ามกลางความมืดมิด มองเห็นความหวังในสถานการณ์ที่สิ้นหวัง เมื่อทุกอย่างเป็นเช่นนี้ แล้วจะไม่ให้ชายหนุ่มตื่นเต้นได้อย่างไรกัน ?

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขามีโอกาสที่จะทะลวงขึ้นไปได้ถึงขั้นหลอมรวมลมปราณ และจากนั้นก็สามารถมาเยี่ยหลิงมุ่งหน้าไปที่สถานศึกษาฉางมู่ที่เมืองหลวงของจักรวรรดิเพื่อขอคำแนะนำในการรักษาได้

“เจ้าตื่นเต้นเรื่องอันใดกัน !”

เสียงหญิงลึกลับพูดสวนขึ้นในทันใด “นี่ยังเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น”

เยี่ยฉวนคลี่ยิ้มอย่างเชื่องช้า “อย่าหัวเราะเยาะข้าสิ ผู้อาวุโส”

ทว่าเสียงหญิงลึกลับนั้นยังกล่าวต่อไป “การที่เอากระบี่เข้ามาแทนที่จุดตันเถียนได้ นั่นเพราะว่าเจ้าได้เสียจุดตันเถียนที่มีอยู่แต่เดิมไปแล้ว แต่ทั้งนี้มันก็ยังมีผลเสียเช่นกัน กระบี่สามารถแบ่งออกเป็น กระบี่ทั่วไป กระบี่วิญญาณ กระบี่แสง กระบี่แท้จริง กระบี่สวรรค์ กระบี่เต๋า และกระบี่อมตะ กระบี่ซึ่งเคยอยู่ในร่างเจ้า ครั้งหนึ่งนั้นเป็นกระบี่แท้จริง แต่หลังจากเวลาล่วงเลยผ่านไปนานนับพันสองร้อยปีแก่นแท้แต่ดั้งเดิมของมันจึงเสื่อมหายไป ไม่เพียง ‘แก่นแท้’ เท่านั้นที่กระจัดกระจาย แม้แต่ ‘ความสว่าง’ ในหัวใจแห่งกระบี่ก็ยังหายไปด้วย ตอนนี้มันจึงเป็นเพียงวิญญาณกระบี่เท่านั้น”

เมื่อมาถึงตรงนี้ เสียงหญิงลึกลับหยุดกล่าวเล็กน้อย ก่อนจะเสริมต่อ “วิญญาณของกระบี่ย่อมต้องหายไปในวันใดวันหนึ่ง และเมื่อนั้นเจ้าก็จะไม่อาจมีชีวิตอยู่ !”

เยี่ยฉวนนิ่งงัน

“เจ้ามีทางเลือกอยู่สองทาง ประการแรกคือเจ้าต้องมองหาวิญญาณกระบี่เพิ่มเพื่อที่จะดูดซับมันเข้าไป หลังจากนั้นแล้ว กระบี่วิญญาณในร่างเจ้าไม่เพียงแต่จะยกระดับตัวเองเท่านั้น แต่ยังให้ความแข็งแกร่งทางวิญญาณกระบี่ภายในร่างกายเจ้าด้วยเช่นกัน ประการที่สอง คือเจ้าต้องหากระบี่เล่มใหม่เพื่อเอามาแทนที่กระบี่ที่อยู่ในร่างของเจ้าตอนนี้ เมื่อได้กระบี่เล่มใหม่ที่ดีกว่า จุดตันเถียนของเจ้าจะดีขึ้นตามธรรมชาติ แบบนั้นเจ้าก็จะแข็งแกร่งขึ้นอย่างแน่นอน ทว่าเห็นได้ชัดว่าเจ้าเป็นที่คนที่น่าสงสารและยากจนเพียงใด ข้าเกรงว่าเจ้าจะไม่มีแม้แต่จะหากระบี่ธรรมดาทั่วไปเสียด้วยซ้ำ !”

เยี่ยฉวนนึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ เขารีบร้อนถาม “มีกระบี่อยู่สามเล่มข้างบนยอดหอคอยใช่หรือไม่ ? กระบี่พวกนั้นอยู่ในระดับใด ?”

เสียงหญิงลึกลับพูดอย่างเฉยเมย “ไร้ระดับ”

เยี่ยฉวนพูดไม่ออก…

เสียงหญิงลึกลับพูดขึ้นอีกครั้ง “เด็กน้อย ข้าขอแนะนำเจ้าว่าอย่าผิดหวังไปหน่อยเลย หากไม่ใช่เพราะว่ามีกระบี่ 3 เล่มนั้นอยู่แล้วละก็ เกรงว่าโลกของเจ้าคงจบสิ้น และแตกเป็นเสี่ยง ๆ เสียนานแล้ว เจ้าไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับกระบี่นั่น กระบี่ในร่างของเจ้าน่าจะมีอายุได้ 1 ปี ตอนนี้สิ่งที่เจ้าควรจะทำมากที่สุดคือฝึกฝนกระบี่”

“ฝึกกระบี่ !”

เยี่ยฉวนถามทันที “ข้าควรฝึกอย่างไร ?”

“สังหาร” เสียงหญิงลึกลับตอบกลับมาเช่นนั้น

เยี่ยฉวนสิ้นคำพูด