ตอนที่ 71 ข้าชังน้ำหน้าเจ้านัก ! (ต้น)

บทที่ 71 ข้าชังน้ำหน้าเจ้านัก ! (ต้น)

ลมหายใจของเยี่ยหลิงรวยรินลงไปมาก จนในที่สุดแทบไม่รู้สึกว่ายังมีชีวิตอยู่ !

เยี่ยฉวนกอดร่างของแนบแน่น ขณะที่ร่างกายของตนเองยังสั่นเทา ก่อนพลันมีหยาดโลหิตเริ่มไหลซึม ออกจากมุมปาก

รอบกายสองพี่น้อง ท่ามกลางสายตาของผู้คน

สายตาคู่ที่มองมายังพี่น้อง เป็นลู่เสี่ยวหรานที่รู้สึกสับสน ด้วยเขาไม่คิดว่าจะกลายเป็นเช่นนี้ ทั้งไม่คิด ว่าเยี่ยฉวนจะไร้ตันเถียน !

เมื่อไร้ตันเถียน ชั่วชีวิตนี้ของชายหนุ่ม การจะรวบรวมพลังปราณจึงเป็นไปไม่ได้ !

ทันใดเสียงของชางจงพลังคำรามลั่น “ใครก็ได้เข้ามาไล่สองพี่น้องคู่นี้ไปเสียจากเขาฉางซานที !”

สิ้นเสียง บุรุษร่างกำยำหลายคนถลันเข้าหาเยี่ยฉวนพี่น้อง ก่อนพลันปรากฏร่างของชายชราคนหนึ่ง ออกมายืนขวางทาง อีกฝ่ายผมเผ้ายุ่งเหยิงปกคลุมใบหน้าสกปรกมอมแมม สวมเสื้อขาดรุ่งริ่งราวผ้าขี้ริ้วปล่อย ให้กลิ่นเหล้าโชยมาคละคลุ้ง

ชางจงที่มองเห็นเช่นนั้น หัวคิ้วพลันกระตุกด้วยไม่ชัดเจนว่าตาแก่โผล่ออกมาจากที่ใด !

ทำให้บุรุษร่างกำยำพลอยชะงักกึกลงไปด้วย !

เฒ่าชางจงเขม้นมองพลางตวาดถามเสียงดัง “เจ้าเป็นใคร ?”

ชายชราไม่ตอบคำ แต่กลับก้มลงมองเยี่ยฉวนสองพี่น้องและหันไปพิจารณาเยี่ยหลิง จากนั้นจึงพูดขึ้น “ข้าช่วยนางได้ !”

ทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น เยี่ยฉวนเงยหน้าทันควัน

ชายชราจ้องมองเยี่ยฉวน “เจ้าจะเข้าเป็นศิษย์ของสถานศึกษาฉางหลานหรือไม่ ?”

สถานศึกษาฉางหลาน !

ฉับพลันผู้คนรอบข้างพลันส่งเสียงดังเอะอะไปทั่ว

ศัตรูอันตรายของสถานศึกษาฉางมู่ ไม่สิ ในเวลานี้สถานศึกษาฉางหลานหาใช่คู่ต่อสู้ของสถานศึกษา ฉางมู่อีกต่อไป

ชางจงจ้องชายชราสกปรกที่อยู่เบื้องหน้าเขม็ง “ที่แท้เจ้าก็มาจากสถานศึกษาฉางหลาน !”

ชายชรากลับหาได้ใส่ใจมันแม้แต่น้อย เขายังคงจับตามองเยี่ยฉวน

เยี่ยฉวนมองตรงแน่วแน่มาที่ชายชรา “หากท่านสามารถช่วยน้องสาวของข้าได้ ชั่วชีวิตนี้ข้าจะไม่มีวัน หันหลังให้สถานศึกษาฉางหลานเด็ดขาด !”

ชายแก่ยกมือสกปรกชี้ขึ้นไปบนเขาฉางซาน “ตลอดทางขึ้นเขา ปรากฏซากศพ 36 ร่างของศิษย์แห่ง ฉางหลาน ทุกคนล้วนตายอย่างอนาถ เจ้าอาจจะต้องเป็นหนึ่งในจำนวนนั้น”

สายตาของเยี่ยฉวนมองตรงเข้าไปในดวงตาของชายชรา “ตราบใดที่ท่านสามารถช่วยน้องสาวข้าได้ ข้าไม่เสียใจเลยแม้จะต้องเป็นหนึ่งในพวกเขาเหล่านั้น !”

ชายชรานิ่งมองชายหนุ่มตรงหน้าครู่ใหญ่ ก่อนจะเอ่ยถามว่า “ศพที่แขวนบนเสาตลอดทางขึ้นฉางซานนี้ เจ้าสามารถนำพวกเขาทั้งหมดกลับบ้านได้หรือไม่ ?”

เยี่ยฉวนมองตรงด้วยสายตาแน่วแน่ “ตราบใดที่ท่านสามารถช่วยน้องสาวของข้า ข้าจะทำให้ดีที่สุด ขอรับ !”

สายตาเคร่งขรึมของชายชรามองที่เยี่ยฉวน “จากนี้ไปเจ้าคือศิษย์ของสถานศึกษาฉางหลาน”

พูดจบจึงทรุดกายลงนั่งข้าง ๆ เอื้อมมือกดจับชีพจรของเยี่ยหลิง ชั่วขณะหนึ่งจึงเงยหน้าขึ้นมองเด็ก น้อยแต่ไม่เอ่ยสักคำ ก่อนชายชราจะค่อย ๆ ยกนิ้วหัวแม่มือแตะบริเวณแหวนสีดำที่สวมบนนิ้วชี้ พลันมีแสง แวววาวที่ต่อมาปรากฏเป็นเปลวเพลิงรูปดอกบัวขึ้นใจกลางฝ่ามือ ก่อนส่งความร้อนจากเปลวเพลิงฉาบพื้นที่ เกิดไออุ่นทั่วบริเวณโดยรอบ

“จิตวิญญาณอัคคี !!”

เสียงของใครคนใดคนหนึ่งอุทาน

ระหว่างสวรรค์และโลก บังเกิดสิ่งมหัศจรรย์ล้ำค่ามากมาย เฉกเช่นเดียวกับจิตวิญญาณอัคคีซึ่งเป็น ของมีราคาแต่ไม่สามารถประมาณค่าได้เลย !

สิ่งล้ำค่าที่บังเกิดขึ้นระหว่างสวรรค์และโลกชิ้นนี้ แม้แต่สถานศึกษาฉางมู่ก็หาได้มีไว้ในครอบครองไม่