บทที่ 169 สูตรยาที่น่าทึ่ง

บทที่169 สูตรยาที่น่าทึ่ง

ไม่นาน เหล้าขาวทั้งหมดถูกลู่เสี้ยงหยางกรอกเข้าปากหลี่ก้วนจงจนหมด

หลี่ก้วนจงหยุดการต่อต้าน ทั้งร่างหลุดพับลงกับพื้น พร้อมอาเจียนเอาฟองสบู่ออกมา

หลิวจิ้งหลุดออกจากภวังค์ พร้อมหันไปทางลู่เสี้ยงหยาง “จะถึงแก่ชีวิตรึเปล่า?”

ในทุกปีบนโต๊ะปาร์ตี้ ผู้ที่ถึงแก่กรรมเพราะฤทธิ์แอลกอฮอลล์มากมายเหลือเกิน หลี่ก้วนจงถูกลู่เสี้ยงหยางกรอกเหล้าขาวเข้าปากทั้งกลม ผลลัพธ์นั้นน่าเป็นกังวลนัก

ลู่เสี้ยงหยางหัวเราะออกมา “ไม่ต้องกังวล อย่างมากก็แค่ทรมานไปหลายวัน ใช่สิ แม่ไปรอผมข้างนอกนั่นเถอะ ผมมีเรื่องที่จะคุยกับหลี่ก้วนจง”

หลิวจิ้งพยักหน้า ลุกขึ้นยืนเดินออกจากห้องไป ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่เธอเชื่อฟังลู่เสี้ยงหยางอย่างว่าง่าย ลู่เสี้ยงหยางสั่งให้เธอทำอะไร เธอก็จะทำตามอย่างว่าง่าย

เธอมีความรู้สึกที่ยากจะอธิบายต่อลู่เสี้ยงหยาง

ทันทีที่หลิวจิ้งออกจากห้อง ลู่เสี้ยงหยางหยิบไฟแช็คบนโต๊ะ ไฟแช็กถูกจุดประกาย ไฟจากก้นพุ่งทะยาน

ลู่เสี้ยงหยางยกเท้าขึ้นเหยียบไปที่หน้าอกของหลี่ก้วนจง

อ้อก!

เหล้าขาวพุ่งออกจากปากของหลี่ก้วนจง ลู่เสี้ยงหยางทิ้งไฟแช็กลงไปที่ตัวของเขา

ตูม!

กองไฟถูกจุดประกาย ลุกโชนไปตามร่างของหลี่ก้วนจง

แม้เขาจะไม่รู้เรื่องรู้ราว แต่เขายังคงหวีดร้องออกมาราวกับเชือดหมู

ลู่เสี้ยงหยางมีสีหน้านิ่งเฉย กล้าคิดมิดีมิร้ายต่อหลิวจิ้ง นี่คือจุดจบของแก

ยังไงซะ หลิวจิ้งก็ถือว่าเป็นคนสำคัญของเขา ใครที่กล้าแตะต้องมันต้องตาย

หลังจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ลู่เสี้ยงหยางถึงได้เดินออกจากห้อง

……

หยูเม่ยหยินกรุ๊ป ฝ่ายวิจัยและพัฒนา

ซิลี่ที่ทำการวิจัยและพัฒนาผลิตภัณฑ์ใหม่อย่างไม่รู้เหน็ดเหนื่อยในห้องแลป เธอได้รับการติดต่อจากหลิ่วหรูยู่

หลิ่วหรูยู่เป็นรุ่นพี่ของเธอ หลิ่วหรูยู่บอกกับเธอว่า เธออารมณ์ไม่ค่อยดี ต้องการระบายอารมณ์กับใครสักคน

ซิลี่ถึงได้ออกจากห้องแลป กลับบ้านเพื่อรอการมาของหลิ่วหรูยู่

เธอรออยู่นาน แต่หลิ่วหรูยู่ก็ยังไม่มา ซิลี่รู้สึกปวดท้องนิดหน่อย จึงเข้าห้องน้ำไป

ระหว่างนั้น เธอรู้สึกเบื่อหน่าย จึงควักโทรศัพท์ออกมาเล่น

ทันใดนั้น ส่วนประกอบของยาชนิดหนึงได้หล่นออกมาตามการล้วงโทรศัพท์ ซึ่งซุนเซียงเซียงได้ให้กับเธอไว้ก่อนหน้านี้ เพื่อพิจารณาในการวิจัยผลิตภัณฑ์ใหม่

เธอต้องการโยนขยะพรรคนี้ทิ้งไปตั้งนานแล้ว เธอจึงไม่คิดเหลียวมองแม้แต่น้อย จึงได้โยนทิ้งลงถังขยะไป

ผ่านไปไม่นาน ซิลี่ออกมาจากห้องน้ำ เดินไปยังห้องนั่งเล่น ก็ได้พบกับร่างอันสูงสง่างดงามผลักประตูเข้ามา

เป็นรุ่นพี่สาวของเธอหลิ่วหรูยู่นั่นเอง

“รุ่นพี่ มาซะทีนะ” ซิลี่ปรี่เข้าไปยังหลิ่วหรูยู่อย่างตื่นเต้น พร้อมเข้าโผกอดเธอด้วยความคิดถึง

เธอมีรุ่นพี่ของเธอหลิ่วหรูยู่เป็นไอดอล

“เด็กบ้า คิดถึงพี่ใช่ไหม? พี่บอกไว้ก่อน อย่ามาแต๊ะอั๋งพี่นะ” หลิ่วหรูยู่ทำตาขวางใส่ซิลี่อย่างหยอกล้อ

ซิลี่หัวเราะอย่างอารมณ์ดี “รุ่นพี่ ฉันชอบลวนลามพี่ ก็พี่สวยออกขนาดนี้ แถมยังหุ่นดีมากอีกต่างหาก”

เธอเอ่ยพลางลูบไล้ไปทั่วร่างของหญิงสาว

หลิ่วหรูยู่หัวเราะอย่างทรงเสน่ห์ เอื้อมมือฟาดไปที่แขนของซิลี่ หลิ่วหรูยู่ก้าวถอยหลัง พร้อมบ่นพึมพำไม่หยุด

“นังปีศาจน้อย อีกหน่อยใครได้แต่งงานกับเธอ คงถูกเธอดูดพลังชีวิตจนไม่เหลือแน่”

ซิลี่หัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์ “ถ้างั้นฉันจะดูดรุ่นพี่ก่อน แถมพี่ยังหุ่นดีสวยเป๊ะออกขนาดนี้ ฉันยังหลงใหล พี่ไม่มีแฟนเสียดายแย่”

ภายในห้องนั่งเล่นดังกึกก้องไปด้วยเสียงหัวเราะ