บทที่ 212 ทำให้ลู่เสี้ยงหยางถึงแก่ความตาย

บทที่ 212 ทำให้ลู่เสี้ยงหยางถึงแก่ความตาย

เมื่อผู้อาวุโสของตระกูลหลินที่เห็นสีหน้าของหลินเซี่ยวเทียนแล้วต่างมองตากันอย่างประหลาดใจ

เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงทำให้พี่ใหญ่ของเราตกใจขนาดนี้?

“พี่ใหญ่ครับ เกิดอะไรขึ้นครับ?” ชายคนหนึ่งถาม

หลินเซี่ยวเทียนไม่ได้พูดอะไร เขาหยุดนิ่งไปสักพักถึงค่อยๆ ก้มเก็บโทรศัพท์ที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมา

เกาหยางวางสายไปสักพักแล้ว

“พี่ใหญ่ครับ เกิดอะไรขึ้นกันแน่? ผู้กองเกาพูดอะไรกับพี่ใหญ่เหรอครับ?” ชายอีกคนถามขึ้นมา พวกเขาทุกคนต่างก็มีประวัติเสีย ดังนั้นเมื่อเห็นสถานการณ์แบบนี้พวกเขาจึงรู้สึกไม่สบายใจ

สีหน้าของหลินเซี่ยวเทียนดูแย่มาก เขาพูดอย่างเคร่งขรึมว่า “ตอนนี้ใช้ทุกช่องทางของครอบครัวเราไปสืบประวัติตัวตนและภูมิหลังที่แท้จริงของไอ้เด็กหนุ่มแซ่ลู่คนนั้นมาให้ได้”

“ครับพี่ใหญ่”

“ครับพี่ใหญ่”

ผู้อาวุโสของตระกูลหลินทุกคนขานตอบแล้วลุกขึ้นจากที่นั่งเพื่อออกไปทำตามคำสั่งของหลินเซี่ยวเทียน แต่ทุกคนยังไม่ทันก้าวออกจากที่นั่งก็ได้ยินเสียงอันมีเสน่ห์ของผู้หญิงดังขึ้น

“เจ้าบ้านหลิน เรื่องแค่นี้ก็ทำให้คุณต้องกระวนกระวายขนาดนี้เลยเหรอคะ?”

เมื่อเสียงนั้นหยุดลง หานปิงหานก็เดินเข้ามาปรากฏตัวให้เห็น

วันนี้หานปิงหานแต่งตัวดูสดใสมาก เธอสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวด้วยช่วงบนที่อวบอิ่ม และสวมกางเกงยีนส์ทรงสลิมฟิตด้วยขาอันเรียวยาวสองข้าง ซึ่งดูโดยรวมแล้วเธอเซ็กซี่รูปตัว S อันหาไม่ได้จากที่ไหนอีก

ตามด้วยดวงตากลมโตและใบหน้าสีแดงอมชมพูดอันงดงาม

เพอร์เฟค!

เป็นผู้หญิงที่เพอร์เฟคอย่างที่สุด

ณ เวลานี้ สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หานปิงหาน และทุกคนก็เริ่มมีความคิดที่ไม่ซื่อตรงไม่มากก็น้อย

หลินเซี่ยวเทียนกลืนน้ำลายและรู้สึกถึงความกระสับกระส่ายในใจเหมือนกัน แต่เขาเป็นคนมีประสบการณ์อันโชกโชนแล้ว จึงไม่ได้แสดงให้เห็นบนใบหน้า เขาระงับอารมณ์แล้วถามหานปิงหานว่า “คุณหนูหาน คุณต้องมีธุระสำคัญใช่ไหม? ถึงได้มาบ้านตระกูลหลินของเราด้วยตนเอง”

เขาพูดด้วยท่าทีที่เย็นชา

ก่อนหน้านี้หานปิงหานเคยมาบ้านตระกูลหลินแล้ว เธออยากให้ตระกูลหลินร่วมมือกับตระกูลหาน แต่เงื่อนไขของเธอไม่ตรงกับความต้องการของตระกูลหลิน ดังนั้นหลินเซี่ยวเทียนจึงปฏิเสธเธอไป

และครั้งนี้เขาสันนิษฐานว่าหานปิงหานต้องมาคุยเรื่องเดิมอย่างแน่นอน

หานปิงหานยังไม่ได้พูดอะไร แต่มีคนสองคนเดินออกมาจากด้านหลังเธอ

เหอเทียนหลิน

จางเทา

เหอเทียนหลินยิ้มพูด “คุณหนูหานไม่มีธุระอื่นหรอกครับ เธอก็แค่ตามพวกผมมารื้อฟื้นอดีตของน้องหลินเท่านั้น”

หลินเซี่ยวเทียนก็มีไหวพริบไวไม่แพ้ใคร เขาเข้าใจสถานการณ์ทันที ดูเหมือนว่าทั้งตระกูลเหอและตระกูลจางต่างก็ได้ร่วมมือกับตระกูลหานแล้ว

แสดงว่าสองตระกูลใหญ่ในเมืองปินเหอนี้ได้ร่วมมือกับตระกูลหานไปเรียบร้อยแล้ว หากตระกูลหลินของเขายังแข็งข้ออยู่ เขาอาจจะกลายเป็นศัตรูของทุกฝ่ายก็เป็นไปได้

“เหอะๆ เรื่องรื้อฟื้นอดีตก็คงไม่จริงหรอก แต่ผมว่าคุณหนูหานคงคิดจะมาขู่ผมมากกว่านะ” หลินเซี่ยวเทียนพูด

หานปิงหานส่ายหัวตอบ “ถ้าจะให้พูดตรงประเด็นล่ะก็ ที่ฉันมาก็เพื่อจะช่วยตระกูลหลินแก้ไขปัญหามากกว่านะคะ”

แก้ปัญหา? หลินเซี่ยวเทียนเลิกคิ้วขึ้นเบาๆ แล้วถามว่า “คุณหนูหาน คุณหมายความว่ายังไง?”

หานปิงหานยื่นมือขาวเรียวข้างหนึ่งของเธอไปแตะที่ริมฝีปากสีแดงอันอวบอิ่มนั้น ส่วนมืออีกข้างหนึ่งกอดที่อกอันอวบอิ่มไปยิ่งกว่าริมฝีปากของเธอ มันช่างดึงดูดสรรพสัตว์ในโลกนี้จริงๆ

กรึบ