บทที่ 242 ดูสิ่งที่ผิดศีลธรรม

บทที่ 242 ดูสิ่งที่ผิดศีลธรรม

ลู่เสี้ยงหยางยังไม่ทันตั้งตัวก็ถูกริมฝีปากสีแดงของจ้าวหรูเย็นจูบเข้าที่ปากของเขา

ตูม!

เสียงฟ้าผ่าดังขึ้นกลางอกของลู่เสี้ยงหยาง เขาได้แต่นั่งตัวแข็งทื่ออย่างทำอะไรไม่ถูก

ส่วนจ้าวหรูเย็นทันทีที่จูบปากกับลู่เสี้ยงหยางมือของเธอก็ยื่นไปกอดที่ของคอเขาไว้แน่นๆ เหมือนฝ้ายที่ถูกราดด้วยน้ำมันเบนซินและถูกจุดด้วยไฟ

ให้ตายเหอะ!

ลู่เสี้ยงหยางเพิ่งตั้งสติได้ เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนถึงความชุ่มชื้นและความนุ่มนวลที่สัมผัสกับริมฝีปากของเขาและยังมีกลิ่นหอมจางๆ ของกล้วยไม้ด้วย

ตึบ ตึบ ตึบ!

หัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ

ความรู้สึกที่ถูกเทพธิดาสวมกอดแบบนี้มันช่างดีจริงๆ

บ้าเอ๊ย ทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้แล้ว ไม่งั้นทุกอย่างต้องลุกเป็นไฟแน่

จากนั้นลู่เสี้ยงหยางส่ายหัวอย่างรวดเร็ว สติสัมปชัญญะของเขายังไม่ถูกทำลาย

ในวินาทีต่อมาเขาหยิบเข็มเงินออกมาจากร่างกายของเขาและแทงเข้าที่จุดฝังเข็มบนศีรษะของจ้าวหรูเย็น

การเคลื่อนไหวของจ้าวหรูเย็นเริ่มช้าลง จากนั้นลู่เสี้ยงหยางหยิบเข็มเงินออกมาแล้วแทงเข้าที่จุดฝังเข็มบนหลังของจ้าวหรูเย็นอีกเข็ม

“หึ!” ริมฝีปากอวบอิ่มสีแดงของจ้าวหรูเย็นส่งเสียงออกมาเบาๆ ทันใดนั้นเธอก็หลับตาลงแล้วนอนอยู่ในอ้อมแขนของลู่เสี้ยงหยาง

ลู่เสี้ยงหยางยิ้มอย่างขมขื่น เขาวางจ้าวหรูเย็นลงนอนบนที่นั่งแล้วเริ่มจับชีพจรให้เธอ

หลังจากนั้นไม่นานลู่เสี้ยงหยางก็รู้อาการของจ้าวหรูเย็น เขานำเข็มเงินออกมาอีกครั้งแล้วเริ่มขบวนการแก้พิษในร่างกายของเธอ

ไม่กี่นาทีต่อมาลู่เสี้ยงหยางก็หยิบเข็มในร่างกายของจ้าวหรูเย็นออกแล้วอุ้มเธอลงจากรถและส่งเธอกลับไปที่คลินิก

แน่นอนว่าจ้าวต้าไห่หลับไปแล้ว ลู่เสี้ยงหยางจึงหยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋าของจ้าวหรูเย็น จากนั้นเปิดประตูคลินิกเข้าไปแล้วส่งเธอขึ้นไปบนห้องนอนชั้นสอง

เป็นครั้งแรกที่ลู่เสี้ยงหยางเข้าไปในห้องนอนของจ้าวหรูเย็น เขาได้เห็นการตกแต่งในห้องเป็นสีรุ้งและยังมีสติ๊กเกอร์คาวาอี้ติดเต็มผนัง

ดูเหมือนว่าจ้าวหรูเย็นยังมีจิตใจสาวน้อยอยู่เหมือนกัน

ทันใดนั้น ลู่เสี้ยงหยางก็ผงะเมื่อได้เห็นชุดเซ็กซี่ของจ้าวหรูเย็นที่อยู่บนเตียง เป็นชุดสีชมพูลายการ์ตูนรูปแมวที่ดูน่ารักมาก

ฮ่าๆ! อย่าหาว่าดูสิ่งที่ผิดจริยธรรมเลย แต่อย่างที่พูด มันช่างดึงดูดสายตาเหลือเกิน

ลู่เสี้ยงหยางเก็บสายตาอย่างไม่เต็มใจ จากนั้นเขาก็วางจ้าวหรูเย็นลงบนเตียง

หลังจากทำทั้งหมดนี้เสร็จแล้ว ลู่เสี้ยงหยางก็ออกไปจากคลินิก

......

เช้าวันรุ่งขึ้น จ้าวหรูเย็นสะดุ้งตื่นขึ้นมา

เหตุการณ์เมื่อคืนยังคงติดอยู่ในภาพความคิด เธอจำได้อย่างชัดเจนว่าเธอถูกชายร่างสูงห้าคนนั้นพาขึ้นรถไป

เธอสะดุ้งตื่นขึ้นมาแล้วหันมองไปรอบๆ เพื่อจะหาสารเลวโจวอานคนนั้น

แต่ทันใดนั้นเธอกลับรู้สึกตกตะลึง ทำไมเธอถึงมาอยู่ในห้องของเธอได้

ลู่เสี้ยงหยาง ใช่เขาไหม?

วินาทีนั้น เธอจำได้รางๆ ว่าลู่เสี้ยงหยางได้ปรากฏตัวต่อหน้าเธอในช่วงเวลาวิกฤต ต้องเป็นลู่เสี้ยงหยางแน่นอนที่เป็นคนส่งเธอกลับมา

ในเวลาเดียวกัน เสียงของจ้าวต้าไห่ก็ดังขึ้นจากนอกประตู “หรูเย็น ลูกเป็นอะไร? ทำไมตะโกนโวยวายแต่เช้าเลย?”

เมื่อคืนจ้าวหรูเย็นภาพตัด เธอไม่แน่ใจว่าใช่ลู่เสี้ยงหยางที่เป็นคนส่งเธอกลับบ้านหรือไม่ เธอจึงถามว่า “พ่อคะ เมื่อคืนหนูกลับบ้านยังไง?”