บทที่ 255 เริ่มลงมือก่อน

บทที่ 255 เริ่มลงมือก่อน

ในห้องสอบสวน เถ่ลี่สิงกำลังจะใช้วิธีอื่นเพื่อจะทำให้หวงต้าจู้ยอมรับผิด แต่ในขณะนี้เขาได้ยินคำสั่งของลู่เสี้ยงหยางจากหูฟัง

แม้ว่าเขาจะสงสัยลู่เสี้ยงหยางทำไมต้องให้เขาพูดเรื่องนอกประเด็นด้วย แต่เขาก็ยังคงทำตามในสิ่งที่ลู่เสี้ยงหยางพูด

และสิ่งที่ทำให้เถ่ลี่สิงประหลาดใจก็คือ หลังจากที่เขาทำตามคำสั่งของลู่เสี้ยงหยางแล้ว สีหน้าของหวงต้าจู้ที่ถูกสอบปากคำก็เปลี่ยนไปทันที จากนั้นเขาตอบด้วยเสียงที่สั่นเทา “พวกคุณก็จุกจิกเกินไปแล้ว”

เถ่ลี่สิงเริ่มเห็นโอกาสและเตรียมถามคำถามต่อไป แต่ในเวลานี้ เสียงของลู่เสี้ยงหยางในหูฟังก็ดังขึ้นอีกครั้ง “สิ้นสุดการสอบปากคำ ปล่อยเขาไปได้แล้ว”

เถ่ลี่สิงไม่กล้าฝ่าฝืนคำพูดของลู่เสี้ยงหยาง ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงยุติการสอบสวนและให้ผู้ช่วยปล่อยตัวหวงต้าจู้ไป

ลู่เสี้ยงหยางเฝ้าดูทุกการเคลื่อนไหวของหวงต้าจู้ เขาเห็นหวงต้าจู้เดินออกจากห้องสอบสวนด้วยสีหน้าอันเศร้าหมอง ดูเหมือนเขาจะเก็บกดมาก

หวังไสว่ก็รู้สึกประหลาดใจและถามลู่เสี้ยงหยางว่า “จะปล่อยเขาไปง่ายๆ แบบนี้เลยหรือ?”

ลู่เสี้ยงหยางถามเธอกลับ “แล้วคุณคิดว่าต้องทำยังไง จะกักตัวเขาไว้ที่นี่ไปตลอดเลยเหรอ?”

หวังไสว่ส่ายหัว เธอเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้พวกเธอไม่มีหลักฐานเพียงพอที่จะกักขังหวงต้าจู้ได้ และเมื่อถึง 24 ชั่วโมงก็จำเป็นต้องทำการปล่อยตัวเขา

ซึ่งมันไม่เป็นประโยชน์ต่อการทำคดีของหวงต้าจู้เลย

“แล้วคุณคิดว่าเราต้องทำอย่างไรต่อ?” หวังไสว่ขมวดคิ้วถาม

ลู่เสี้ยงหยางมีแผนในใจอยู่แล้ว เขาจึงตอบเธอว่า “ตอนนี้หวงต้าจู้ถูกเรากระทบความรู้สึกแล้ว ดังนั้นหลังจากนี้เขาจะเลือกการกระทำด้วยสองวิธี”

“หนึ่งคือ เขาจะหยุดก่อคดีเพื่อทำให้เราไม่สามารถเอาผิดเขาได้”

“สองคือ เขาจะเลือกลงมือก่อเหตุอีกครั้งในเร็วๆ นี้ เพื่อเขาจะได้ระบายความเก็บกดในใจออกไป”

หวังไสว่ถามต่อด้วยความกังวล “ถ้าเขาเลือกวิธีแรก เลือกที่จะเงียบหายไป งั้นเราก็ทำอะไรไม่ได้แล้วสิ”

ลู่เสี้ยงหยางครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง จากนั้นค่อยตอบเธอ “แต่ผมคิดว่าเขาจะไม่วางมือนะ ผมกล้ายืนยันเลยว่าเขาจะเลือกก่อเหตุในเร็วๆ นี้อีกครั้งอย่างแน่นอน”

หวังไสว่รีบถามกลับ “แต่มันมีความเป็นไปได้น้อยมากเลยนะ เพราะตอนนี้หวงต้าจู้รู้ตัวแล้วว่าเขาจะถูกทางตำรวจจับตามอง 24 ชั่วโมง แล้วคุณคิดว่าในกรณีนี้เขายังเข้ามาติดกับเราง่ายๆ แบบนั้นเลยหรือ?”

ลู่เสี้ยงหยางตอบคำถามเธอ “คุณจะเอาเขาไปเทียบกับคนทั่วไปไม่ได้ ความคิดของฆาตกรโรคจิตมันไม่เหมือนกับคนปกติทั่วไปหรอก และเหตุผลที่ผมขอให้เถ่ลี่สิงช่วยบอกกับหวงต้าจู้ว่าเราจะเผยแพร่คลิปวิดีโอที่เขาเข้าไปขโมยยาในร้านยาก็เพื่อจะทำให้เขาสติแตกอีกครั้ง”

“พูดตามตรง ที่ผ่านมาหวงต้าจู้ใช้วิธีการฆ่าคนเพื่อประกาศให้โลกรู้ว่าเขานั้นเป็นคนแข็งแกร่งมากแค่ไหน ถ้าวันนี้เราปล่อยหลักฐานการขโมยของเขาออกไป เขาต้องยอมรับความจริงและทนรับการถูกดูถูกเหยียดหยามไม่ได้อย่างแน่นอน ดังนั้นสุดท้ายแล้วเขาก็จะเกิดการขัดแย้งในใจขึ้น และในที่สุดเขาจะเลือกที่จะฆ่าคนอีกครั้งเพื่อเป็นการระบายความเครียดในใจ”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หวังไสว่ก็กระจ่างทันที

ดูเหมือนว่าลู่เสี้ยงหยางจะคาดเดาพฤติกรรมของหวงต้าจู้ได้อย่างแม่นยำ

“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นฉันจะให้ทีมอาชญากรรมคอยจับตาดูหวงต้าจู้ 24 ชั่วโมง เมื่อเขามีการเคลื่อนไหวเราจะทำการจับกุมเขาทันที เพราะเกรงว่าเขาจะฆ่าใครอีก” หวังไสว่พูดอย่างเร่งรีบ จากนั้นหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วเริ่มสั่งการ

หลังจากออกคำสั่งดำเนินการเสร็จสิ้น ลู่เสี้ยงหยางมองไปที่หวังไสว่แล้วพูดว่า “ไปกันเถอะ ครั้งนี้ผมขอมีส่วนร่วมในภารกิจนี้ของคุณด้วย เผื่อจะได้ช่วยคุณอีกแรง”

“ได้สิ” หวังไสว่พยักหน้าตอบทันที เธอรอคำนี้ของลู่เสี้ยงหยางมานานแล้ว ขอเพียงลู่เสี้ยงหยางอยู่ด้วยเธอก็จะรู้สึกปลอดภัย

หลังจากนั้นลู่เสี้ยงหยางกับหวังไสว่ทั้งสองก็ได้เดินออกจากสถานีตำรวจแล้วเตรียมขึ้นรถ

แต่ในเวลานี้ ทั้งสองได้พบกับเฉินเหลย ผู้เชี่ยวชาญด้านความมั่นคงที่ปินเหอเชิญมา

เฉินเหลยที่ได้เห็นลู่เสี้ยงหยางก็ยิ้มพูดอย่างดูถูก “การวิเคราะห์คดีก่อนหน้านี้ของคุณมันช่างตลกจริงๆ เลยนะครับ หัวหน้าหวังก็ดันมาทำตามข้อมูลที่คุณให้ จับโจรลักขโมยกระจอกมาสอบปากคำถึงสถานีตำรวจ แล้วมันจำเป็นตรงไหนครับ?”

เมื่อพูดถึงจุดนี้ เขากวาดสายตามองไปที่ลู่เสี้ยงหยางแล้วพูดประชดประชันต่อ “คุณไม่เข้าใจเรื่องจิตวิทยาของอาชญากรเลย แล้วยังมาแกล้งทำฟอร์มที่นี่ คุณคิดว่าด้วยวิธีที่คุณสามารถดึงดูดความสนใจของผู้อื่นได้ แล้วมันจะเกิดผลดีอะไรต่อส่วนรวมเหรอครับ? คุณมันช่างไร้เดียงสาจริงๆ”

หวังไสว่รู้สึกโกรธมาก เธออยากโต้ตอบแต่ลู่เสี้ยงหยางได้พูดขึ้นก่อน “ผู้เชี่ยวชาญเฉินครับ ดูจากท่าทีของคุณแล้ว คุณมั่นใจว่าจะจับฆาตกรได้ใช่ไหมครับ?”