บทที่ 271 ทำลายชื่อเสียง

บทที่ 271ทำลายชื่อเสียง

จากนั้นลู่เซี่ยงหยุนก็แนะนำวางหยู่่ภรรยาของตัวเองให้ลู่เสี้ยงหยางรู้จัก

ทั้งสามคนพูดคุยกันเล็กน้อย ลู่เซี่ยงหยุน และภรรยาของเขาก็ไปคุยกับแขกท่านอื่นๆต่อ

หลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงงานแต่งงานก็จบลงด้วยความเรียบร้อย

ก่อนหน้านี้ลู่เซี่ยงหยุน และวางหยู่่ได้จองร้านคาราโอเกะเพื่อให้เพื่อนๆได้ไปสังสรรค์กัน

ปกติแล้วลู่เสี้ยงหยางไม่ชอบสถานที่แบบนี้ แต่เพราะเห็นแก่หน้าของลู่เซี่ยงหยุน เขาจึงต้องยอมไปด้วย

เมื่อผู้หญิงไฮโซหลายคนเห็นว่าลู่เสี้ยงหยางไป จึงตามไปด้วยอย่างหน้าด้านๆ

ถึงแม้พวกเธอจะรู้อยู่แล้วว่าลู่เสี้ยงหยางแต่งงานแล้ว แต่ก็ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความรักของพวกเธอที่มีต่อเขาแต่อย่างใด

ฮ่าๆนี่มันศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ดแล้ว แต่งงานได้ก็หย่าได้ และสำหรับคนอย่างลู่เสี้ยงหยางที่เป็นคุณชายตระกูลลู่จะมีสามสี่ภรรยาก็เป็นเรื่องปกติ

ในห้องคาราโอเกะ

แม้ว่าคืนนั้นจะเป็นงานแต่งงานของลู่เซี่ยงหยุนและวางหยู่่ แต่จุดศูนย์กลางความสนใจก็อยู่ที่ลู่เสี้ยงหยางทั้งหมด

ผู้หญิงไฮโซทั้งหลายแทบจะเรียงแถวกันมาชนแก้วกับลู่เสี้ยงหยาง พร้อมทั้งพูดคำพูดเยินยอต่างๆนาๆ

เย่นเฟยอู่ก็อยู่ในห้องคาราโอเกะห้องนี้ด้วยเช่นกัน เมื่อเธอเห็นฉากนี้เข้าก็โกรธจนต้องกัดฟัน ลู่เสี้ยงหยางคนนี้ก็แค่อาศัยบารมีพ่อจนได้เป็นหัวหน้าตระกูลลู่จนถึงทุกวันไม่ใช่หรอ มีอะไรให้ต้องเยินยอกัน

ลู่เซี่ยงหลงกับเซี่ยตงเสว่ที่นั่งอยู่ในมุมไม่ได้รับความสนใจจากใครเลย

ลู่เซี่ยงหลงกำหมัดแน่นแสดงสีหน้าบูดบึ้ง ปกติแล้วศูนย์กลางความสนใจต้องเป็นของเขา แต่ตอนนี้กลับถูกลู่เสี้ยงหยางแย่งไปหมด

เซี่ยตงเสว่หัวเราะออกมา และคิดในใจอย่างมุ่งร้าย อีกไม่นานหรอก พ่อของคนใหญ่คนโตพวกนี้ก็ต้องยอมให้เธอ

เวลาผ่านไปนานมากแค่ครู่เดียวก็เปลี่ยนเป็นเช้าตรู่ในพริบตา

แม้จะบอกว่าคืนนี้จุดเด่นในห้องคาราโอเกะคือลู่เสี้ยงหยาง แต่หลังจากที่ทุกคนไปชนแก้วกับลู่เสี้ยงหยางแล้วก็ต่างมาชนแก้วกับลู่เซี่ยงหยุนด้วยทั้งนั้น

ดังนั้นตอนนี้ลู่เซี่ยงหยุนจึงดื่มจนเมาแล้ว

แม้ลู่เสี้ยงหยางจะไม่ได้คออ่อน แต่ตอนนี้เขาก็รู้สึกมึนหัวอยู่ไม่น้อยเหมือนกัน

ลู่เซี่ยงหลงเห็นว่าสนุกกันพอแล้ว และถึงเวลาแล้วจึงลุกขึ้นมาพูดว่า “พอแล้วๆ พี่รองของพวกเราเมาจนแทบไม่ไหวแล้ว ดื่มต่อไปไม่ไหวแล้วหละ พวกคุณสนุกกันให้เต็มที่เลย พวกเราจะไปส่งเขากลับไปก่อน”

ตอนแรกทุกคนตั้งใจจะไปก่อกวนในห้องหอ แต่เมื่อเห็นว่าฝ่ายเจ้าบ่าวเมาแล้วจึงได้ล้มเลิกความคิดไป

“โอเคๆ วันนี้พวกเราจะปล่อยเจ้าบ่าวไป” มีคนพยักหน้าพูด

ลู่เสี้ยงหยางลุกขึ้นจากโซฟา และแบกลู่เซี่ยงหยุนไว้บนหลัง จากนั้นก็เดินออกไปจากห้องคาราโอเกะ

วางหยู่่ไม่ได้เมาขนาดนั้น เหล้าของเธอถูกลู่เซี่ยงหยุนดื่มแทนเกือบทั้งหมด ดังนั้นเธอจึงมีสติดีอยู่ เธอถือกระเป๋า และเดินตามหลังลู่เสี้ยงหยางไป

ลู่เซี่ยงหลง และเซี่ยตงเสว่ก็เดินตามออกไปด้วยเช่นกัน

ลานจอดรถชั้นใต้ดินลู่เสี้ยงหยางวางลู่เซี่ยงหยุนไว้ในรถ

วางหยู่่นั่งอยู่เบาะหลัง และยิ้มให้ลู่เสี้ยงหยางพร้อมพูดอย่างเกรงใจ “วันนี้เซี่ยงหยุนเขาดื่มจนเมาแล้ว ขอโทษด้วยจริงๆนะคะ รบกวนคุณจริงๆ”

ลู่เสี้ยงหยางส่ายหน้า และพูดว่า “เขาเป็นพี่รองที่ดีที่สุดของผม ไม่เป็นไรเลยพี่สะใภ้ ไม่ต้องเกรงใจ”

“โอเค” วางหยู่่พยักหน้า ก่อนที่จะหน้าแดงขึ้นมา เธอรู้สึกว่าคุณชายสามตามที่คนอื่นพูดถึงกับตอนนี้ที่เธอเจอ ไม่เหมือนกันเลยสักนิด

ลู่เสี้ยงหยางสตาร์ทรถ และกำลังจะขับออกไป แต่ทันใดนั้นลู่เซี่ยงหลงกับเซี่ยตงเสว่ก็รีบเดินมา

ลู่เซี่ยงหลงมองลู่เสี้ยงหยางพลางยิ้ม และพูด “น้องสามพี่รองต้องรบกวนแกไปส่งหน่อยแล้ว ฉันกับพี่สะใภ้แกกลับก่อนนะ”