บทที่ 290 ภรรยาของผมคือดาวสถาบัน

ลู่เสี้ยงหยางไม่คิดเลยว่ากงหยู่หนิงจะเอ่ยคำถามนี้ขึ้นกับตน

ทีแรกว่าจะบอกเธอ ว่าตนพบเห็นความผิดปกติของตัวยาชนิดหนึ่งในยาฝึก แต่เมื่อไตร่ตรอง ต่อให้เขาพูดไป เสาร์น้อยอย่างเธอก็อาจจะไม่เข้าใจ คงจะเปลืองน้ำลายเปล่าแน่

เขาจึงเอ่ยไปอย่างขอไปที “ไม่มีอะไรหรอก แค่ปัญหาเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น”

“อืม งั้นเหรอ” เมื่อได้ยินประโยคเธอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็เป็นไปตามคาด ลู่เสี้ยงหยางแค่เขยย้ายเข้า เรื่องอะไร ที่เขาจะพบเห็นข้อผิดพลาดของยาฝึกได้

ชั่วพริบตาใบหน้าของเธอกลับไปเย็นชาเช่นเคย ดูท่าลู่เสี้ยงหยางเป็นแค่ไก่อ่อนจริงๆ คงเดินร่วมทางกับตนไม่ได้

บทสนทนาของกงหยู่หนิงและลู่เสี้ยงหยาง จึงจบลงอย่างอึดอัด

เมื่อลู่เสี้ยงหยางกลับมาในห้อง ทุกคนต่างจับจ้องเขาอย่างไม่คิดดี

ให้ตาย กงหยู่หนิงเป็นนางฟ้าของทุกคนในชั้นเรียน เป็นความฝันของเหล่าชายหนุ่มมากมาย

เขาย้ายเข้าอย่างลู่เสี้ยงหยาง ก็แค่ไอ้ไก่อ่อน เรื่องอะไรที่เขาได้อยู่กับดาวประจำชั้นเรียนสองต่อสอง? กระซิบกระซาบต่อกัน?

ฉินหยุนเฟยยังคงโกรธจัด ไอ้อัปยศลู่เสี้ยงหยางกลั่นแกล้งเขาเมื่อสักครู่นี้ ให้ตนขอโทษเขา

เพราะงั้นเขาจึงลุกขึ้นเป็นคนแรก หันไปส่งยิ้มให้กับลู่เสี้ยงหยาง “ใช่สิบัตรVIPที่นายเอาออกมาเมื่อกี้นี้ ไปได้มาจากไหนกัน?”

เมื่อหลุดประโยคออกไป คนมากมายต่างหันไปทางลู่เสี้ยงหยาง เพื่อรอคำถามจากเขา

“ฮ่าฮ่าฮ่า” ยังรอคำตอบจากลู่เสี้ยงหยาง หวังเจี้ยนก็แผดเสียงหัวเราะออกมาเสียแล้ว พร้อมกับจับจ้องไปที่ลู่เสี้ยงหยาง “ภรรยานายสินะ แต่กลับถูกนายแอบขโมยมาสร้างภาพ คืนนี้กลับไป หากถูกจับได้คงต้องคุกเข่าขอขมาล่ะมั้ง”

“ฮ่าฮ่าฮ่า” ประโยคที่หลุดออก ทำให้เสียงหัวเราะระเบิดดังขึ้นในห้อง

น้องเป็นแบบนั้นแน่ บัตรใบนี้เขาขโมยภรรยามา ยังไงซะเขยย้ายเข้าอย่างเขาก็แค่ขอทาน

แต่จะว่าไปภรรยาเขามีอำนาจที่แข็งแกร่งเสียจริง ถึงได้มีบัตรสมาชิกVIPพิเศษไว้ในครอบครอง

ฉินหยุนเฟยขมวดคิ้วแน่น หลังจากที่รู้ว่าเขามีการติดต่อกับหลิ่วหรูยู่ เขาก็ได้สืบประวัติของลู่เสี้ยงหยางเรียบร้อยแล้ว เขารู้ว่าภรรยาของเขาคือเย่สวน และตระกูลเย่เป็นแค่ตระกูลเล็กๆ ชั้นที่สอง ตามหลักแล้ว ต้องไม่มีสิทธิ์ที่จะได้มีบัตรนี่ไว้ในครอบครองถึงจะถูก

ในเวลานี้ หวังเจี้ยนเอ่ยเสริม “ภรรยาแกเป็นใคร? ดูท่าทางได้ใจของแก ไม่มี60ก็คงจะ50ได้ ฮ่าฮ่าฮ่า เป็นผู้หญิงที่ร่ำรวยเสียจริง”

เมื่อได้ยินประโยค ทุกคนต่างกลั้นขำเอาไว้ไม่อยู่

ใช่แล้ว ไอ้งั่งลู่เสี้ยงหยางมีภรรยาร่ำรวยที่มีอายุ60

ลู่เสี้ยงหยางหัวเราะแห้ง บ้าเอ๊ย คนพวกนี้เป็นพวกอัปยศเสียจริง ไม่เหยียดหยามตนสักนาทีจะตายห่า

ชายหนุ่มยักไหล่ เอ่ยเสียงเรียบ “คงต้องทำให้พวกแกผิดหวังเสียแล้ว ภรรยาของผมคือเย่สวน หนึ่งในดาวสถาบันของที่นี่”

อะไรนะ?

เย่สวน!

ฟิ้ว!

ทันใดนั้นในห้องถูกแช่แข็ง ทุกคนต่างจับจ้องลู่เสี้ยงหยางนิ่ง

ให้ตาย ไอ้หมอนี่มันโชคดีชะมัด หนึ่งในดาวสถาบันที่ถูกคนโหวต กลับเป็นภรรยาของเขางั้นเหรอ?

บ้าเอ๊ย!

คนมากมายรู้สึกเหมือนถูกของมีคมทิ่มแทงเข้าที่หน้าอก เป็นการถูกทำร้ายโดยสิ่งที่มองไม่เห็น

ความคิดเห็น