บทที่ 294 มาเป็นแฟนของผม

บทที่ 294 มาเป็นแฟนของผม

หลังจากที่ชิวรั่วหานต่อโทรศัพท์ไปไม่นานก็ติด

หลินเสี่ยวเฟิงถามอย่างยิ้มแย้ม “ว่าไงรั่วหาน? โทรหาผมมีธุระอะไรเหรอ?”

ในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา หลินเสี่ยวเฟิงได้ตามจีบชิวรั่วหานมาตลอด เขาเป็นฝ่ายเข้าหาเสมอ ชิวรั่วหานไม่เคยเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แต่วันนี้ชิวรั่วหานโทรมาหาเอง นั่นทำให้หลินเสี่ยวเฟิงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย

แต่คำพูดต่อมาของชิวรั่วหานนั้นทำให้หลินเสี่ยวเฟิงไม่ค่อยพอใจในระดับหนึ่ง

“คุณชายหลิน ตอนนี้ฉันกำลังมีปัญหานิดหน่อย คุณช่วยมาหาฉันหน่อยได้ไหม ดูว่าจะช่วยฉันจัดการได้ไหม?” ชิวรั่วหานกล่าว

เมื่อได้ยินเช่นนี้รอยยิ้มบนใบหน้าของหลินเสี่ยวเฟิงก็จางหายลงไปมาก ที่แท้ก็นึกถึงฉันแค่ตอนมีปัญหา ถ้าไม่มีอะไรก็ไม่สนใจราวกับว่าฉันเป็นอากาศ

“เรื่องอะไรเหรอ? คุณลองบอกมาก่อนสิ?” หลินเสี่ยวเฟิงถาม

ชิวรั่วหานพูดคร่าวๆ ทางโทรศัพท์

หลังจากได้ยินเช่นนั้นหลินเสี่ยวเฟิงก็เข้าประเด็นทันที “ผมช่วยคุณแก้ปัญหาในเรื่องนี้ได้ แต่มีเงื่อนไขอย่างหนึ่ง คุณต้องมาเป็นแฟนของผม”

แม่งเอ๊ย! ตนเองตามจีบเธอมาตั้งนาน แต่ก็ไม่ได้อะไรกลับมาเลย ตอนนี้กล้าดียังไงต้องการให้ตนช่วยอย่างไม่มีเหตุผล? เขาต้องได้รับดอกเบี้ยกลับคืนมาบ้าง!

ตอนแรกด้วยนิสัยมาดามใหญ่อย่างชิวรั่วหานนึกจะวางสายโดยไม่ลังเล แต่พอคิดว่ามารดาถูกโกงเงินลงทุนจำนวนมหาศาลในครั้งนี้ ถ้าเธอไม่สามารถเอากลับคืนมาได้ เกรงว่าชิวซื่อกรุ๊ปจะปิดกิจการล้มละลาย

เธอทนไม่ได้ที่เห็นภาพนี้จึงต้องฝืนใจพูดว่า “โอเค ตกลงตามนี้”

ฮ่าๆๆ พูดดีๆ ไม่ฟังต้องให้ใช้กำลังบังคับ อย่างไรก็ต้องให้คุณตกลงรับเงื่อนไขของผมให้ได้ ไม่คาดคิดมาก่อนว่าเธอจะยอม สวรรค์เข้าข้างฉันจริงๆ

หลินเสี่ยวเฟิงแทบจะกลั้นหัวเราะเอาไว้ไม่อยู่พลางพูดว่า “โอเค คุณรอผมก่อน ผมจะไปเดี๋ยวนี้”

หึหึ ขอแค่ชิวรั่วหานตกลงเป็นแฟนกับตน ที่เหลือก็เป็นแค่เรื่องของเวลาที่จะพาเธอขึ้นเตียงเท่านั้น

...

ยี่สิบนาทีต่อมา หลินเสี่ยวเฟิงก็มาถึงลานกว้างใต้อาคารของซินหยวนกรุ๊ป

เขาแปลกใจเล็กน้อยที่เห็นลู่เสี้ยงหยางอยู่ที่นี่ด้วย “ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?”

“มันสำคัญหรือ?” ลู่เสี้ยงหยางพูดพร้อมยิ้มเล็กน้อย

หลินเสี่ยวเฟิงยิ้มเยาะอย่างไม่แยแสพลางกล่าวว่า “คุณมาที่นี่เพราะเรื่องซินหยวนกรุ๊ปเหมือนกันสินะ ดูท่าทางคุณก็มาเพื่อช่วยคุณน้าชิวเหมือนกัน งั้นเชิญคุณก่อนแล้วกัน เดี๋ยวผมค่อยออกหน้า จะได้ไม่เป็นการขโมยซีนคุณ”

ลู่เสี้ยงหยางยิ้มแต่ไม่พูดอะไร เจ้าโง่นี่ทำไมถึงมั่นใจในตัวเองขนาดนี้ว่าเขาจะแก้ปัญหานี้ได้อย่างแน่นอน

ประธานซินหยวนกรุ๊ปไม่ใช่คนโง่อย่างแน่นอน เขากล้าโกงเงินจำนวนมากของผู้ถือหุ้นอย่างโจ่งแจ้ง หมายความว่าเขามีที่พึ่งจึงไม่มีอะไรต้องกลัว

ถ้าอาศัยแค่ตัวหลินเสี่ยวเฟิงเอง เขาไม่มีปัญญาที่จะแก้ปัญหาเรื่องนี้ได้โดยลำพัง

ในตอนนี้ชิวเจียงหั้วได้ลุกขึ้นกล่าวว่า “เสี่ยวเฟิงไม่ต้องคิดมาก ลู่เสี้ยงหยางแค่ผ่านมาดูเท่านั้น เขาจะมีความสามารถแก้ไขเรื่องนี้ได้ยังไง เรื่องนี้ต้องให้คุณลงมือเอง ดูว่าจะจัดการได้หรือไม่”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินเสี่ยวเฟิงก็พยักหน้าและรู้สึกสบายใจมาก เขาผลักลู่เสี้ยงหยางออกแล้วเดินเข้าไป

แม่งเอ๊ย ไอ้เศษสวะเกาะผู้หญิงกินอยู่ที่นี่ เห็นเขาแล้วหงุดหงิดหัวใจ

เมื่อผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ เห็นหลินเสี่ยวเฟิงก็กวาดสายตาพิจารณาเขา แค่เห็นเขาสวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนม นาฬิกาทอง Rolex รุ่นลิมิเต็ดก็รู้ว่าเขาไม่ธรรมดา

พลันเอาลู่เสี้ยงหยางมาเปรียบเทียบโดยไม่รู้ตัว คนหนึ่งอยู่บนสวรรค์ คนหนึ่งอยู่ในนรก