บทที่ 298 เรื่องของการจราจร

ธนาคารปินเหอ

ตอนนี้จางกุ้ยจู๋ได้เสียบบัตรธนาคารเข้าไปในตู้เอทีเอ็ม ตรวจสอบผ่านฟังก์ชันพบว่ามีเงิน 500,000 ในบัตรจริงๆ

พวกเขาทั้งครอบครัวมีความสุขมากในทันที ในชนบทแม้แต่ครอบครัวที่ทำงานหนักก็จะมีรายได้ประมาณ 50,000 ต่อปีเท่านั้น เงิน 500,000 นี้ถ้าเป็นครอบครัวอื่นๆ ต้องใช้ความพยายามถึง 10 ปีจึงจะเป็นผล

ไม่คาดคิดมาก่อนว่าจะได้มันมาอย่างง่ายดายหลังจากที่มาถึงบ้านของเย่สวนได้ไม่กี่วัน

หลิวห้าวกลืนน้ำลายแล้วพูดยุว่า “แม่ ผมคิดว่าเงินห้าแสนนี้แม่เอามาซื้อรถเบนซ์ให้ผมเถอะ ตราบใดที่มีรถเบนซ์ ผมต้องหาลูกสะใภ้กลับมาให้แม่ได้อย่างแน่นอน”

จางกุ้ยจู๋ส่ายหน้าแล้วพูดอย่างหนักแน่น “ซื้อรถอะไรล่ะ ต้องเอากลับไปที่บ้านเกิดเพื่อสร้างบ้านให้แกถึงจะแต่งงานได้ ไม่งั้นแกเตรียมตัวเป็นโสดไปตลอดชีวิตได้เลย”

หลิวห้าวพูดอย่างเลวทราม “แม่ โง่หรือเปล่า เงินสร้างบ้านน่ะต้องมีแน่ๆ ถ้าเย่สวนให้แม่ได้ง่ายๆ ห้าแสน นั่นหมายความว่าครอบครัวของพวกเขาไม่ขาดแคลนเงินทอง หากบ้านของเรายังอยู่ในบ้านของพวกเขาต่อไปอีกสักสองสามวัน เราจะต้องได้เงินห้าแสนต่อไปอย่างง่ายดายอีกแน่”

ดวงตาของหลิวต้าจู้เป็นประกายก่อนจะกล่าวว่า “การวิเคราะห์ของลูกชายผมนั้นถูกต้อง ครอบครัวของน้องสาวผมไม่ได้ขาดแคลนเงินทองอย่างแน่นอน แม่ง มีรถตั้งสามคัน เห็นคนบ้านนอกอย่างพวกเราไม่เคยเห็นโลกภายนอกไปได้”

จางกุ้ยจู๋สูดหายใจลึกๆ เธอก็กำลังคิดจะอยู่ที่บ้านของเย่สวนต่อไปอีกสองสามวัน สงสัยว่าจะขอเงินเพิ่มได้อีกหรือไม่ แต่เธอไม่คาดคิดว่าถ้าจะขอเงินอีกห้าแสน ดูท่าทางสามีและลูกชายของเธอจะมีความทะเยอทะยานมากกว่าตัวเธอเสียอีก

“เอาล่ะ งั้นครอบครัวของเราก็จะสู้ต่อไป เราต้องได้รับเงินห้าแสนต่อไป” จางกุ้ยจู๋พูดพลางพยักหน้า ตื่นเต้นดีใจอย่างชัดเจน อดที่จะจินตนาการไม่ได้ว่าเมื่อได้รับเงินห้าแสนครั้งต่อไปจะมีความรู้สึกอย่างไรบ้าง

คนที่กำลังจะถอนเงินอยู่ข้างๆ ได้ยินการสนทนาของครอบครัวนี้ ก็มองพวกเขาราวกับว่ากำลังมองดูคนโง่ พวกเขาเป็นบ้าอะไรกัน? ทำไมถึงหน้าด้านขนาดนี้

จากนั้นจางกุ้ยจู๋ก็เอาบัตรคืนจากตู้เอทีเอ็ม ทั้งครอบครัวก็กระโดดโลดเต้นออกมาจากธนาคาร

ไม่นานทั้งครอบครัวก็ขึ้นรถประจำทางเพื่อเตรียมตัวกลับไปที่บ้านของเย่สวน

ที่นั่งบนรถประจำทางเต็มตั้งนานแล้วและยังมีคนอีกมากมายที่ยืนอยู่ตรงทางเดิน ครอบครัวของพวกเขาสามารถหาที่ว่างยืนได้เท่านั้น

โครม!

ทันใดนั้นหลิวห้าวก็กลืนน้ำลายพลันจ้องมองไปที่สาวสวยที่ยืนอยู่ข้างเขาอย่างว่างเปล่า

สาวสวยคนนี้ดูมีเสน่ห์และแต่งตัวเปิดเผยทันสมัย ส่วนบนของร่างกายสวมเสื้อเอวลอยรัดรูป ส่วนล่างสวมกระโปรงสั้นปกปิดได้เพียงบั้นท้ายของเธอเท่านั้น เรียวขาทั้งสองข้างขาวราวกับหิมะเผยให้เห็นอย่างเต็มที่

หลิวห้าวโตขนาดนี้ยังไม่เคยมีแฟนสักคน นับประสาอะไรกับการสัมผัสสตรี เขาทนไม่ไหวอีกต่อไปจึงต้องอาศัยหนังโป๊ญี่ปุ่นเท่านั้นเป็นการปลดปล่อย

ในเวลานี้เมื่อเขาเห็นสาวสวยเซ็กซี่และเปิดเผยเช่นนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะมีปฏิกิริยาที่ร่างกายส่วนล่าง

“ให้ตายเถอะ! ถ้าได้ผู้หญิงชั้นหนึ่งแบบนี้มาเป็นเมีย ผมก็คงไม่ต้องดูหนังโป๊หรอก เราสองคนก็สามารถเล่นหนังโป๊ได้” หลิวห้าวคิดสกปรกอยู่ในใจ ท่าทางทุกอย่างในหนังกะพริบผ่านตรงหน้าเขาไป

ยิ่งคิดก็ยิ่งทนไม่ได้ ราวกับมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ในร่างกายของเขา เขาต้องการที่จะปลดปล่อยไฟผ่านผู้หญิงคนนี้

อย่างไรก็ตามสำหรับชายฉกรรจ์อย่างเขากล้าคิดแต่ไม่กล้าทำ ท้ายที่สุดแล้วนี่คือสถานที่สาธารณะ ถ้าเขากล้าที่จะทำเรื่องเกินเลยในตอนกลางวันแสกๆ แบบนี้ก็จะถูกซ้อมจนตายในที่นั้น

และในขณะที่ความคิดปรากฏขึ้นในใจของหลิวห้าวอย่างไม่ขาดสาย หลิวต้าจู้ก็สังเกตเห็นสาวเซ็กซี่คนนี้เช่นกัน สายตาของเขาจับจ้องทันที น้ำลายแทบไหลออกมาจากมุมปาก

ผู้หญิงเซ็กซี่ทันสมัยไม่ใช่จางกุ้ยจู๋คนนี้ คุณป้าบ้านนอกทั้งแก่ทั้งน่าเกลียดทั้งปากร้ายจะมีอะไรไปเทียบ

พูดตามตรง ต้องโทษความขี้ขลาดของเขา หาเงินไม่ได้ ไม่อย่างนั้นคงเลี้ยงเมียน้อยสาวสวยเอาไว้ข้างนอกตั้งนานแล้ว

แกร๊ก!

ทันใดนั้นคนขับรถประจำทางก็เหยียบเบรก ทุกคนต่างพุ่งตัวไปข้างหน้าโดยไม่รู้ตัว

หลิวห้าวเป็นคนลามก คิดจะเอาเปรียบสาวสวยคนนี้ เขาจึงปล่อยให้ตัวของเขาเอนไปข้างหน้าจนเสียดสีกับร่างกายของเธอ

ความคิดเห็น