บทที่ 301 สงสัยอาจารย์？

บทที่ 301 สงสัยอาจารย์？

หลังจากเข้าห้องทดลองเพื่อปรุงยา นักเรียนนั่งอยู่หน้าโต๊ะปรุงยา

เมื่อเห็นว่าทุกคนมากันครบแล้ว โจ่ฉินจึงเริ่มพูด “เมื่อวานนี้เราได้เรียนทฤษฎีไปแล้ว วันนี้เรามาเริ่มลงมือปฏิบัติจริง ฉันจะทำการสาธิตครั้งหนึ่ง หลังจากนั้นพวกคุณก็ปฏิบัติตามขั้นตอนที่ฉันสอน”

เมื่อได้ยินดังนั้น นักเรียนทุกคนก็รู้สึกตื่นเต้น ยาสำหรับนักฝึกปรุงยาแล้ว ถือเป็นสิ่งที่ล้ำค่า ไม่ว่าจะเป็นการรักษาอาการเจ็บป่วยหรือยกระดับทางการแพทย์ ยาทุกชนิดมีบทบาทสำคัญ

และเป็นเพราะเหตุนี้เอง นักปรุงยาจึงเป็นทรัพยากรบุคคลที่สำคัญมาก

สามารถพูดได้ว่า ในเส้นทางการต่อสู้นี้ไม่ขาดแคลนยอดฝีมือ แต่ขาดแคลนนักปรุงยาที่เป็นปรมาจารย์

เมื่อวานนี้ตอนที่โจ่ฉินได้เริ่มสอนบทที่หนึ่ง เขาก็ได้บอกแก่ทุกคนแล้วว่า ในบรรดานักฝึกปรุงยาเป็นพันคน จะมีแค่หนึ่งถึงสองคนเท่านั้นที่สามารถเป็นนักปรุงยาได้

แน่นอนคนที่นั่งอยู่ตรงนี้ทุกคนล้วนก็อยากเป็นนักปรุงยา ภายภาคหน้าจะได้มีตำแหน่งที่ใหญ่โต ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็มีแต่คนเคารพนับถือ

หลังจากที่โจ่ฉินพูดจบ เธอก็เริ่มลงมือปฏิบัติ

ในขณะปฏิบัติ ก็ได้อธิบายไปด้วย

เริ่มแรกเธอได้เลือกส่วนผสมของยาจู้หลิงออกมา

จากนั้นกดเปิดสวิตช์บนโต๊ะปรุงยา เตาหลอมบนโต๊ะทดลองเริ่มร้อน รอให้ความร้อนเต็มที่แล้ว จึงเริ่มนำส่วนผสมของยาลงไป

เมื่อถึงขั้นตอนนี้ โจ่ฉินได้พูดกำชับ “นักเรียนทุกคนต้องจำให้ขึ้นใจว่า การปรุงยาจู้หลิงนั้น ขั้นตอนการนำส่วนผสมของยาลงไปนั้นสำคัญมาก”

“ครับ/ค่ะ อาจารย์” นักเรียนผงกศีรษะเป็นการตอบรับ

หลังจากนั้น ตามความชำนาญของโจ่ฉิน ตอนนี้ส่วนผสมทุกอย่างที่ใช้ปรุงยาจู้หลิงก็ได้ถูกนำลงไปในเตาหลอมแล้ว

ขณะนั้น โจ่ฉินก็ยังพูดต่อเนื่องว่า “จากนี้ เราก็ต้องสังเกตลักษณะส่วนผสมที่ถูกหลอม เมื่อส่วนผสมทุกอย่างถูกหลอมเหลวแล้ว ก็จะเข้าสู่ขั้นตอนการแข็งตัวต่อไป”

การแข็งตัวก็คือ การที่ส่วนผสมถูกหลอมจนกลายเป็นยาเหลว แล้วเปลี่ยนเป็นยาเม็ด

ฟังแล้วเหมือนง่ายๆ การปรุงยาอุณหภูมิของไฟถือเป็นขั้นตอนที่ค่อนข้างสำคัญ

ถ้าไฟมีอุณหภูมิต่ำไป ยาไม่สามารถขึ้นเป็นรูปร่างได้ แต่ถ้าไฟมีอุณหภูมิสูงเกินไป ก็จะทำให้ยาไหม้ ทำให้สรรพคุณของยาสูญเสียไป

อย่างไรก็ตาม สำหรับคนทั่วไป การควบคุมอุณหภูมิของไฟเป็นนามธรรม ไม่มีตัวบ่งชี้ที่ชัดเจน ก็เหมือนกับเชฟเวลาทำอาหาร ล้วนแต่ต้องอาศัยความเชี่ยวชาญ และพรสวรรค์

ซึ่งหมายความว่า การปรุงยาต้องอาศัยพรสวรรค์และประสบการณ์นั่นเอง

แต่พรสวรรค์นั้นจะมีส่วนสำคัญกว่า

ผ่านไปสิบนาที

ส่วนผสมยาที่โจ่ฉินใส่ลงไปในเตาหลอมนั้น ถูกหลอมเหลวหมดแล้ว

โจ่ฉินให้ทุกคนเข้าแถวขึ้นไปดูว่า ส่วนผสมยาที่ถูกหลอมเหลวนั้นมีลักษณะอย่างไร

หลังจากที่ลู่เสี้ยงหยางได้ดูแล้ว แอบส่ายหัว

ลักษณะของน้ำยาที่อยู่ในเตาหลอมเป็นวุ้น สีดำเข้ม

ตามหลักการ ควรจะเป็นสีแดงสดถึงจะถูก

นี่เป็นการยืนยันสิ่งที่ลู่เสี้ยงหยางพูดกับโจ่ฉินเมื่อวันนี้ การปรุงยาจู้หลิง ควรเปลี่ยนส่วนผสมยาที่ชื่อว่าหญ้าส่วยหลันเป็นผลไม้ส่วยจิง

ขณะนี้ กงหยู่หนิงขมวดคิ้วเล็กน้อย เขาก็ได้สังเกตเห็น สีมีความผิดปกติ

ไม่นาน นักเรียนทั้งหมดก็ได้ดูจนครบแล้ว โจ่ฉินเริ่มขั้นตอนที่จะทำให้ยาแข็งตัว ให้มันขึ้นเป็นรูปร่าง

ขั้นตอนควบคุมอุณหภูมิความร้อนของไฟ โจ่ฉินไม่สามารถถ่ายทอดได้ ต้องอาศัยประสบการณ์และพรสวรรค์ ต้องทำความเข้าใจเองไม่สามารถบรรยายได้