บทที่ 307 หลิวต้าจู้ถูกหลอก

บทที่ 307 หลิวต้าจู้ถูกหลอก

เมื่อได้ยินสาวสวยเซ็กซี่พูดอย่างนั้น หลิวต้าจู้รู้สึกตื่นเต้นสนใจขึ้นมาทันที แล้วรีบพูดว่า “เกมอะไรที่น่าตื่นเต้น?”

สาวสวยเซ็กซี่รีบตอบทันควัน “พี่ส่งเงินผ่านวีแชทมาให้ฉัน 1 เหรียญ แล้วฉันก็จะส่งเงินกลับไปให้พี่ 2 เหรียญ และถ้าหากพี่ส่งให้ฉัน 2 เหรียญ ฉันก็จะส่งกลับไปให้พี่ 4 เหรียญ ทุกครั้งที่พี่ส่งเงินให้ฉันเท่าไหร่ ฉันก็จะส่งเงินคืนให้เป็นสองเท่า”

สุดยอด มีเรื่องดี ๆ อย่างนี้ด้วยเหรอ

ถึงแม้หลิวต้าจู้จะเป็นคนไม่เอาถ่าน แต่เขาก็ไม่ได้โง่ เขารู้สึกว่าตนเองอาจจะคุยอยู่กับสิบแปดมงกุฎ

คิดแล้วก็โกรธแล้วอยากจะลบเธอออก แต่ว่า เมื่อคิดถึงรูปโป๊ที่สาวสวยส่งให้เมื่อสักครู่ เขารู้สึกเสียดายขึ้นมา อีกหน่อยถ้าเหงา ก็สามารถหาเธอมาแก้เหงาได้

ช่างเถอะ ลองดูสักตั้ง

หลิวต้าจู้ ก็เลยส่งเงินไปให้เธอ 1 เหรียญ

และแล้วฝ่ายโน้นก็ส่งเงิน 2 เหรียญกลับมาจริง

นี่........

หลิวต้าจู้รู้สึกตกตะลึง หรือว่าเกมนี้มันเป็นจริงอย่างที่เธอพูดไว้?

รีบขยับมือแล้วส่งไปอีกสิบ

แล้วก็ได้กลับมาอีกยี่สิบ

ยิ่งนานหลิวต้าจู้ยิ่งไม่แน่ใจว่าฝ่ายโน้นจะเป็นพวกสิบแปดมงกุฎหรือเปล่า ฉะนั้นเขาจึงส่งไปหนึ่งร้อย

จากนั้นสองร้อย ก็ถูกส่งกลับคืนมาอย่างรวดเร็ว

ฮ่า ๆ เกมนี้มันเป็นจริงนี่ แม่ง กูจะรวยก็คราวนี้แหละ

หลิวต้าจู้ตื่นเต้นดีใจจนแทบกระโดดขึ้นมา หากเล่นเกมนี้แล้วรวยขึ้นมา เขาจะหย่ากับจางกุ้ยจู๋ทันที แล้วจะหาสาวสวยอ่อนหวานสักคนมาเป็นภรรยา

แล้วหลิวต้าจู้ก็ส่งเงินที่เขามีอยู่ทั้งหมดห้าร้อยไป

ครั้งนี้ก็ไม่มีอะไรลังเล ฝ่ายโน้นก็ส่งเงินคืนกลับมาหนึ่งพัน

หลิวต้าจู้เบิกตากว้าง แค่เล่นเกมนี้ เขาก็ได้กำไรมาเจ็ดร้อยแล้ว ได้เงินมากกว่าไปทำงานแบกก้อนอิฐเสียอีก

หลิวต้าจู้หันไป และทันใดนั้นก็คิดได้ว่าบ้านเขามีคลังสมบัติเล็ก ๆอยู่นี่

จึงรีบลบข้อความที่เขาคุยหยอกล้อกับสาวสวยคนนั้นออก เหลือไว้แต่ข้อความที่คุยกันเกี่ยวกับการเล่นเกม

“เธอ ฉันหาวิธีที่จะทำให้เรารวยได้แล้ว” หลิวต้าจู้บอกกับจางกุ้ยจู๋เช่นนั้น

จางกุ้ยจู๋กลอกตามองกลับ แล้วก็พูดว่า “คนอย่างแก นอกจากงานกรรมกรแบกอิฐแล้วจะทำอะไรเป็นบ้าง แม่งกูใช้ชีวิตอยู่กับแกทั้ง ชีวิตก็มีแต่ความทุกข์ ถ้าจะรวยนะ แกรวยไปตั้งนานแล้ว ”

“……” หลิวต้าจู้ แม่งฉิบหาย ทำไมต้องด่าให้อับอายอย่างนี้ แม่ง รอให้กูรวยจริง ๆ ก่อน จะหย่ากับแกอย่างแน่นอน อีแก่

ยิ้มแบบเสียไม่ได้ แล้วยื่นมือถือไปให้จางกุ้ยจู๋ดู “เธอ ดูเองก็แล้วกัน เกมนี้ฉันได้เงินแบบไม่ต้องออกแรงเลย”

จางกุ้ยจู๋รับมือถือขึ้นมาอย่างสงสัย จากนั้นก็ดูข้อความ

หลังจากที่จางกุ้ยจู๋ดูจบแล้ว รู้สึกตื่นเต้นดีใจ แล้วพูดกับหลิวต้าจู้ว่า “นี่......มันมีเรื่องจริง มีเรื่องดี ๆ แบบนี้ด้วยเหรอ”

หลิวต้าจู้พูดอย่างได้ใจว่า “จริงแท้แน่นอน ฉันลองดูแล้ว”

ว่าไปแล้ว ตามนิสัยจางกุ้ยจู๋เป็นคนที่เห็นแก่ได้ ฉะนั้นเธอจึงรีบพูดขึ้นว่า “ในการ์ดของบ้านเรามีเงินอยู่ห้าพัน แกส่งเงินจำนวนห้าพันนี้ไป”

ฮ่า ๆ ถ้าไม่เข้าถ้ำเสือไหนเลยจะได้ลูกเสือ

จางกุ้ยจู๋ตัดสินใจจะพนันสักครั้ง เพราะอย่างไรก็ตามเขายังมีการ์ดอีกใบที่มีเงินอยู่ห้าแสน ถึงแม้ครั้งนี้หากเสียไป ห้าพัน ก็ไม่เป็นไร

หลิวต้าจู้ผงกศีรษะทันที ฮ่า ๆ พวกเรามีโอกาสรวยแล้ว

จากนั้นจางกุ้ยจู๋รีบส่งเงิน ห้าพัน ไปให้หลิวต้าจู้

หลิวต้าจู้ก็รีบส่งเงินต่อไปให้สาวสวย

ผลมันก็เหมือนก่อนหน้านั้น เขาก็ได้รับเงินจำนวน หนึ่งหมื่น กลับคืนมาทันที

โอ้ สวรรค์

จางกุ้ยจู๋รู้สึกมึนงงในชั่วพริบตา นาทีนี้พวกก็ได้กำไรมาห้าพันแล้ว มันคืออะไรกัน? พวกเขาอยู่บ้านนอกทำงานอย่างหนักตั้งนานหลายปี เก็บเงินได้แค่ห้าพัน

เป็นครั้งแรกที่หลิวต้าจู้หาเงินได้เยอะขนาดนี่ มองดูจางกุ้ยจู๋แล้วพูดด้วยเสียงหนักแน่นว่า “เธอ ฉันก็ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สายตาแคบ เมื่อกี้ฉันได้พูดแล้วว่า ถึงเวลาที่พวกเราจะรวยกันแล้ว เธอยังไม่เชื่อ แม่ง เธอคอยดูฉันหาเงินแล้วกัน แล้วเราจะได้กินดีอยู่ดี”

“คิก ๆ” จางกุ้ยจู๋ ยิ้มอย่างมีความสุข หากเป็นเมื่อก่อน เธอก็คงจัดการหลิวต้าจู้คนไร้ค่าคนนี้ไปแล้ว เพราะเขาเป็นคนที่ไม่รู้จักทำมาหากิน แล้วยังชอบพูดจาโอ้อวดอีกต่างหาก