บทที่ 319 กูจะแย่งตำแหน่งมึง !

บทที่ 319 กูจะแย่งตำแหน่งมึง !

หวังเสว่ที่นั่งข้างซุนยีเฉิน ทนฟังที่ซุนยีเฉินไม่ไหว ทำหน้าตึงแล้วพูดว่า:"นายพูดอีกสิ ฉันลงจากรถตอนนี้แน่ ให้นายไปกิจกรรมปิกนิกเอง"

อุบ !

รอยยิ้มบนหน้าซุนยีเฉินแข็งทื่อทันที รีบหุบปาก ไม่กล้าพูดอะไรอีก

เห็นท่าทางกลัวเมียของเขา มีหลายคนแอบขำ

ซุนยีเฉินรู้สึกหดหู่ในใจ หวังเสว่อวดดีกับตนเองมาก เป็นเพราะว่าเขาไม่เคยแตะต้องเธอ

แม่งเอ้ย รอเธอเป็นผู้หญิงของตนจริง ๆ แล้ว เธอต้องอ้อนในอ้อมอกของตัวเองทุกวันเลย

ฮ่าฮ่า โชคดีที่ตัวเองฉลาด มีการวางแผนในกิจกรรมปิกนิกครั้งนี้แล้ว เชื่อว่าไม่นานหวังเสว่ก็จะยอมตัวเองอย่างแน่นอน

หลังจากนั้น รถบัสใช้เวลาเดินทางประมาณสามชั่วโมง ถึงจะถึงที่หมาย เขตป่าสงวนปินเหอ

ก่อนหน้านี้จะถูกปิดมาโดยตลอด เพื่อปิดภูเขาและปลูกป่า และเพิ่งเปิดให้บุคคลทั่วไปเข้าชมได้ตอนหนึ่งเดือนที่ผ่านมา

แน่นอนว่าไม่ใช่ทุกคนที่จะมาปิดนิคที่นี่ได้ คุณต้องมีสถานะและความสามารถถึงจะได้รับตั๋วเข้าชม

ด้วยเหตุนี้ที่นี่จึงเคยเป็นสถานที่ยอดนิยมสำหรับคนชั้นสูงในการปิกนิคกัน

หลังจากรถบัสจอด ลู่เสี้ยงหยางพวกเขาก็ลงมากันหมด

ซุนยีเฉินพูดว่า:"ทุกคนรอก่อน ยังมีรถอีกสองคันยังไม่มี พอคนมากันครบแล้ว พวกเราก็จะไปปิกนิคด้วยกัน"

พูดจบไม่นาน ก็มีรถบัสสองคันขับมา

ประตูรถเปิดออก มีผู้ชายผู้หญิงมากมายเดินลงมาจากรถ

ผู้ชายทุกคนอยู่ในชุดสูทและรองเท้าที่เต็มไปด้วยความกระฉับกระเฉง

ผู้หญิงทุกคนมีรูปลักษณ์ที่สวยงาม ประดับด้วยเพชรพลอย และแพรวพราว

ลู่เสี้ยงหยางประหลาดใจเล็กน้อย นึกไม่ถึงว่าจะเจอคนคุ้นหน้าหลายคน

คนหนึ่งคือดาวห้องกงหยู่หนิง

คนหนึ่งคือสาวสวยเย็นชากู้ชิวส่วย

อีกสองคนก็คือคู่ชายหญิงที่เยาะเย้ยเขา ในร้านอาร์มานี่ที่พวกเขาไปซื้อชุดเมื่อคืน

ใช่ พวกขานั่นแหละ !

ถังเหวินจิ้ง

กู้รั่วไห่

ตอนนี้เองมีผู้ชายสองคนเดินออกจากในกลุ่ม พวกเขามาหาซุนยีเฉิน เอียงหัวเข้าไป พูดเบา ๆ ข้างหูเขา

ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาคุยอะไรกัน บนหน้ามีรอยยิ้มที่ประสบความสำเร็จในการสมรู้ร่วมคิด

ผ่านไปสักพัก พอคุยกันเสร็จ ซุนยีเฉินกระแอมแล้วพูดว่า:"ผมจะแนะนำให้ทุกคนรู้จัก เพื่อนสองคนนี้ของผม เซี่ยงหยู่โม่ ไป๋เหวินปาง พวกเขาเหมือนกับผม มาจากไห่ตง ไม่ปิดบัง พวกเราให้ความสำคัญกับทรัพยากรปินเหอมาก อนาคตอยากมาพัฒนาที่ปินเหอ ผมหวังว่าผ่านกิจกรรมปิกนิกครั้งนี้ จะทำให้พวกเราสนิทกันมากขึ้น อนาคตทำงานที่ปินเหอ พวกเราก็ช่วยกันได้"

ฟังแล้ว มีหลายคนพยักหน้า และคนเหล่านี้ยังประจบประแจงกันมาก

ในไห่ตง ตระกูลเซี่ยง ตระกูลไป๋ตระกูลซุนเป็นตระกูลใหญ่ ๆ ถ้าประจบพวกเขาได้ล่ะก็ อนาคตตำแหน่งเลื่อนพรวดพราดแน่

ลู่เสี้ยงหยางไม่ชอบพวกประจบประแจงพวกนี้มาก ถอนหายใจเบา ๆ แล้วส่ายหัว

ตอนนั้นเอง ซุนยีเฉินปัดมือ ให้พวกเขาหยุดประจบ หัวเราะฝืน ๆ แล้วพูดว่า:"ตอนนี้ไม่พูดมากแล้ว ผมจะบอกระเบียบในการปิกนิคครั้งนี้ เพราะว่าการปิกนิคของเราครั้งนี้เลือกมาที่เขตป่าสงวน ทดสอบความสามารถของทุกคนในการเอาชีวิตรอดในป่า ดังนั้นในขั้นตอนนี้ ทุกคนไม่ได้รับอนุญาตให้นำอาหารและน้ำเอง และทุกอย่างจะต้องแก้ไขด้วยตัวเองในป่า ผมคิดว่าเกมนี้น่าตื่นเต้นมาก ถ้าใครรับไม่ได้ก็ออกได้เลย "