บทที่ 335 ถูกสวมเขาไม่ขาด

บทที่ 335 ถูกสวมเขาไม่ขาด

ในเวลานี้เอง ลู่เซี่ยงหลงและเซี่ยตงเสว่เองก็อยู่ในฝูงชนด้วย

เมื่อลู่เซี่ยงหลงเห็นวางเสว่ประคองบริเวณท้อง เขาเกิดความรู้สึกที่ประหลาดขึ้น ทีแรก เขาวางยาใส่วางหยู่ แย่งชิงความบริสุทธิ์ของเธอ ทีแรกก็เพื่อใส่ร้ายลู่เสี้ยงหยาง เพื่อขับไล่ครอบครัวของลู่เสี้ยงหยางออกจากตระกูล แต่ตอนนี้ กลับฝังสิ่งที่เป็นอันตรายเอาไว้

ใครจะไปรู้ ว่าวางหยู่จะตั้งครรภ์ในครั้งเดียว ที่ไม่คาดคิดไปกว่านั้น คือวางหยู่และลู่เซี่ยงหยุนตัดสินใจที่จะเก็บเด็กคนนี้เอาไว้

หากถึงตอนนั้น เกิดคิดที่จะตรวจดีเอ็นเอขึ้นมา เรื่องทั้งหมดก็ถูกเปิดเผยน่ะสิ

เมื่อนึกถึงสิ่งเหล่านี้ ลู่เซี่ยงหลงเกิดหวาดหวั่น จนสีหน้าขาวซีด อย่างควบคุมไม่ได้

เซี่ยตงเสว่รับรู้ในความคิดของสามีตนเอง เธอก่นด่าเขาในใจ ‘ไร้ประโยชน์’

เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว จะกลัวอะไรอีก? ตอนนี้ทำได้แค่เดินให้สุดเท่านั้น และแน่นอนว่าก่อนที่ความจริงจะถูกเปิดโปง ต้องลากตาแก่ลู่กั๋วต้งลงมาจากแท่นให้ได้เสียก่อน

คิดได้ดังนั้น เธอเอื้อมแขน หยิกเข้าที่แขนของลู่เซี่ยงหลงอย่างเงียบเชียบ

ลู่เซี่ยงหลงถึงได้สติกลับคืนมา พยายามควบคุมสติของตนเอง

เขาถอนหายใจ ก่อนหันไปเอ่ยกับลู่เซี่ยงหยุน “น้องชาย เรื่องนี่เกี่ยวข้องกับชื่อเสียงของตระกูลลู่ แกคิดจะทำแบบนี้จริงๆ หรือ?”

ของตาของลู่เซี่ยงหยุนแดงก่ำ เอ่ยอย่างชัดถ้อยชัดคำ “พี่ใหญ่ ผมตัดสินใจแล้ว ยังต้องให้ผมพูดอีกกี่รอบ?”

ลู่เซี่ยงหลงหัวเราะอย่างขมขื่น “แต่ในท้องของวางเสว่ ยังไงซะก็ไม่ใช่เลือดเนื้อของแก คลอดออกมาสักวันก็เป็นตัวซวย”

ให้ตาย ตอนนี้ตนต้องพูดให้ลู่เซี่ยงหยุนและวางเสว่เอาเด็กออก ถึงจะไร้ความอันตรายต่อตน

ลู่เซี่ยงหยุนถูกแทงใจดำ เขากำหมัดแน่น เล็บบดขยี้ขูดบนเนื้อหนัง แต่เขากลับไร้ความรู้สึก

ไม่ผิดหรอก เด็กในท้องของภรรยาตนเอง ไม่ใช่ลูกของตนเอง แต่เป็นเดรัจฉานของลู่เสี้ยงหยาง

เสียแรงที่ตนมองลู่เสี้ยงหยางเป็นน้องชายที่ใกล้ชิดที่สุดของตน แต่ไม่คิดเลย เขากลับกล้าทำเรื่องสารเลวได้ถึงขนาดนี้

วางหยู่เสียใจอย่างมาก น้ำตาไหลตลอด ครั้งแรกของตนที่คิดจะเก็บไว้ให้กับสามีลู่เซี่ยงหยุน แต่กลับถูกเดรัจฉานอย่างลู่เสี้ยงหยางวางยาและถูกแย่งชิงไปเสียได้

“เฮ้อ” เซี่ยตงเสว่ที่เงียบมาตลอด ถอนหายใจออกมากะทันหัน จับจ้องไปทางวางเสว่ “ไม่มีเรื่องอะไรไม่เล็ดลอดออกไป กระดาษก่อไฟไม่ได้หรอกนะ เรื่องสารเลวที่ลู่เสี้ยงหยางก่อเอาไว้ ตอนนี้ได้แพร่สะพัดออกไปแล้ว ทุกคนต่างวิจารณ์กันไปต่างๆนานา วางหยู่ หากเธอคลอดเด็กในท้องออกมา เด็กจะเงยหน้าไม่ขึ้นตลอดชีวิต เธอจะทำแบบนั้นจริงๆ หรือ?”

เหอะ ไม่ว่าจะด้วยวิธีอะไร ยังไงซะก็ต้องเอาเดรัจฉานในท้องของวางหยู่ออกให้ได้

ทันใดนั้นวางหยู่ร่ำไห้ใจแทบขาด แต่เธอก็ยังคงหนักแน่นในการตัดสินใจ “ต่อให้เป็นความผิดของฉัน เด็กไม่รู้เรื่องอะไรด้วย ฉันจะเก็บเด็กเอาไว้ พวกคุณไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น”

นี่มัน!

ลู่เซี่ยงหลงและเซี่ยตงเสว่สบตากัน พร้อมด้วยสีหน้าดำทะมึนที่หนักขึ้นกว่าเก่า

ดูท่าพวกเขาคงต้องเร่งแผนการให้เร็วขึ้นเสียแล้ว หากเรื่องนี้ถูกเปิดเผยขึ้นมา พวกเขาทั้งคู่ก็จะหายใจจากตระกูล

ส่วนลู่กั๋วต้งที่เป็นผู้นำของตระกูล ไม่พูดอะไรทั้งนั้น เรื่องนี้มีจัดที่น่าสงสัยมากมาย

หลังจากที่ลู่เสี้ยงหยางถูกจับไล่ออกจากตระกูลเป็นเวลาแรก เขาก็สั่งคนสืบหาความจริงอย่างลับๆ ตอนนี้ยังอยู่ในขั้นตอนรวบรวมหลักฐาน ความจริงใกล้จะถูกเปิดเผยแล้ว

…..

ปินเหอ

ในเวลานี้ ลู่เสี้ยงหยางและทุกคนได้ขึ้นรถบัสเพื่อกลับไปที่เมือง