บทที่ 354 ผมมีเรื่องจะพูด

บทที่ 354 ผมมีเรื่องจะพูด

ทุกคนที่อยู่ในสมาคมการประมูลไม่นึกเลยว่า เสว่เฟยเส่จะจับต้วนหงซิ่วที่อยู่ในมือ ตัดแขนข้างหนึ่งของฉินซ่าวหัน ในสถานการณ์ที่ไม่มีการเตือนล่วงหน้า

ฉากนองเลือดแบบนี้ พวกเขาคนที่อยู่ดีกินดี เคยเห็นตั้งแต่เมื่อไหร่?

ตกใจอยู่พักหนึ่ง หน้าซีด หายใจแรง กรีดร้องด้วยความตกใจไม่หยุด แล้วหลบเสว่เฟยเส่อย่างมีเงื่อนไข

กลัวว่านาทีต่อไป ต้วนหงซิ่วในมือเสว่เฟยเส่จะตกบนตัวพวกเขา จะทะลุตัวพวกเขาเป็นหลุมใหญ่

ผู้ขายทอดตลาดบนเวทีประมูล ก็นึกไม่ถึงเลย ว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น รีบเรียกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของสมาคมประมูลมา

ทันใดนั้นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยก็รีบพุ่งไปที่เสว่เฟยเส่อย่างรวดเร็ว

อีกทางกงหยู่หนิง ตกใจจนอ้าปากค้าง ถึงจะเป็นคนปกติ ก็ไม่ทำเหมือนเสว่เฟยเส่ที่แกว่งดาบฆ่าคน

แวบผ่านสมอง จู่ ๆ ก็นึกขึ้นได้ สิ่งที่ลู่เสี้ยงหยางบอกกับเธอเมื่อกี้ ต้วนหงซิ่วมีปัญหา เป็นของที่ชั่วร้าย

ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็ ดูเหมือนจะเป็นเรื่องจริง เสว่เฟยเส่น่าจะได้รับผลกระทบของต้วนหงซิ่ว เพราะฉะนั้นถึงได้ทำเรื่องที่เสียสติไป

พอคิดดู ก็มีเหงื่อออกที่หลัง ถ้าไม่ใช่เพราะว่าลู่เสี้ยงหยางห้ามไว้ ต้วนหงซิ่วอาจจะอยู่ในมือเธอแล้ว ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็ ตอนนี้คนที่เสียสติ ฆ่าคนไปทั่วก็คือเธอ

จู่ ๆ ก็รู้สึกทนไม่ได้ เมื่อกี้เธอยังเข้าใจผิดลู่เสี้ยงหยาง โทษลู่เสี้ยงหยางอยู่อีก เพราะเขาตนเองถึงไม่ได้ซื้อต้วนหงซิ่ว

พอคิดแบบนี้ กงหยู่หนิงก็รู้สึกเสียใจ แต่ว่าในใจก็รู้สึกอยากรู้มากขึ้น ลู่เสี้ยงหยางเขาเป็นคนยังไงกันแน่ ? ทำไมในโลกนี้ ดูเหมือนจะไม่มีเรื่องที่เขาไม่รู้เลย

และในเวลาเดียวกัน คนรอบข้างมากมายก็มองลู่เสี้ยงหยางโดยไม่รู้ตัว

เมื่อกี้ หลังจากที่เกิดเรื่องนองเลือด ในหัวพวกเขาก็นึกถึงสิ่งที่ลู่เสี้ยงหยางพูดเมื่อกี้ ต้วนหงซิ่วนั้นมีปัญหา

หรือว่าถูกลูกเขยเข้าบ้านนี้พูดถูก ต้วนหงซิ่วเป็นของที่โชคร้าย ใครที่มีมัน จะมีเรื่องเลือดตกยางแตก

หลิ่วหรูยู่มองลู่เสี้ยงหยางอึ้ง ๆ เมื่อก่อนดูไม่ออกเลย ลู่เสี้ยงหยางทำนายเป็นด้วย

สีหน้าฉินหยุนเฟยแย่มาก ๆ เหมือนกับว่ากินขี้หมาไปหนึ่งก้อน เยสแม่ง ทำไมเรื่องนี้ก็โดนลู่เสี้ยงหยางทายถูกอีกแล้ว ใช่ ต้องเป็นเพราะว่าไอ้ลูกเขยเข้าบ้านนี้บังเอิญ เดาถูกในตอนที่ความคิดของทุกคนแตกต่างกัน ดวงตาของเสว่เฟยเส่ก็กลายเป็นสีแดงเลือดมากขึ้น ในขณะนี้มันเหมือนกับหยดเลือดสองหยด และสีหน้านั้นชั่วร้ายและโหดร้ายมาก

ในขณะนี้ เธอยังจะมีออร่าลูกคุณหนูใหญ่ตระกูลเสว่ และราชินีอีกเหรอ เธอเหมือนปีศาจที่คลานออกมาจากนรก

และฉินซ่าวหันที่เพิ่งโดนตัดแขนไปหนึ่งข้าง ตกใจจนฉี่แตกไปแล้ว ใช้มือเดียวจับแผล เขาตัวอ่อนนั่งบนพื้น กรีดร้องไม่หยุด

เมื่อเขาเงยหน้าขึ้น เขาก็เห็นเสว่เฟยเส่มาหาเขาอีกครั้ง แล้วต้วนหงซิ่วในมือขึ้น ดูเหมือนว่าอยากจะตัดหัวของเขา

ฉินซ่าวหันอยากจะตาย เดิมทีเขาแค่อยากจะมาแอ่วสาว แต่เขาไม่ได้คาดหวังว่าจะเอาชีวิตเข้าสู่มัน

ชิ้ง !

แสงเย็นกะพริบอีกครั้ง และต้วนหงซิ่วก็ฟันลงมาอีกครั้งราวกับสายฟ้า

"อ๊า ช่วย…...ช่วยด้วย"ฉินซ่าวหันส่งเสียงร้องอย่างสิ้นหวังและหลับตาลง

แต่ตั้งนาน ต้วนหงซิ่วไม่ได้ฟันลงมา กลับได้ยินเสียงการต่อสู้แทน

ฉินซ่าวหันลืมตาขึ้น เห็นทันทีว่า เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนกำลังต่อสู้กับเสว่เฟยเส่

ฉินซ่าวหันโล่งใจ รู้สึกดีใจเหมือนกับรอดจากภัยพิบัติ ดิ้นรนลุกขึ้นมาจากพื้น พยายามเบียดเข้าฝูงคนอย่างสู้ตาย อยากจะไปให้ไกลเสว่เฟยเส่ปีศาจตนนี้