บทที่ 369 เรียกคุณพ่อ

บทที่ 369 เรียกคุณพ่อ

ถัดจากนั้น หวางเยว่มาถึงด้านข้างของถังขยะแล้ว กล้ำกลืนฝืนทนยื่นมือไปในถังขยะ ล้วงกระดาษชำระที่มีน้ำมูกแผ่นหนึ่งออกมาจากด้านใน

สิ่งนี้ดูไปแล้วทำให้เธอสะอิดสะเอียนอยากจะอาเจียน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงกินเข้าไป ขณะนั้น ร่างกายก็สั่นสะท้านถึงขีดสุด หันหน้ากลับมามองลู่เสี้ยงหยาง หวังเหลือเกินว่าจะได้รับการยกโทษให้ของเขา

แต่ลู่เสี้ยงหยางกลับไม่สะทกสะท้านไปด้วย ทำเพียงแค่เอามือทั้งคู่กอดอกไว้ ท่าทางกำลังรอชมงิ้วดีๆ

จ้าวฮวนฮวนพ่นเสียงเหอะเสียงหนึ่ง พูดขึ้น "ถ้าเธอทำไม่ได้ เช่นนั้นก็ให้สามีเธอมาทำแทนเธอ ยังไงซะก็ครอบครัวเดียวกัน"

"ให้ตายเถอะ" ชายชราหัวล้านปิดปากทันที เกือบจะอาเจียนออกมา นาทีต่อมา ถลึงตาอย่างดุร้ายจ้องหวางเยว่เอ่ยขึ้น "นางโง่เอ๊ย ยังจะชะงักอยู่ทำไม? เรื่องนี้ล้วนเป็นเพราะเธอทำให้เกิดขึ้น ทางที่ดีเธอต้องรู้ตัวว่าต้องทำอย่างไร เอาความบริสุทธิ์ใจออกมา ทำให้ประธานกรรมการของอสังหาริมทรัพย์หลงซานมีความสุขเสีย ไม่เช่นนั้นดูว่าวันนี้ฉันจะตีขาสุนัขของเธอให้หักหรือไม่ แล้วค่อยขายเธอเข้าซ่องโสเภณี"

"ไม่...ไม่นะ" หวางเยว่ไร้การขัดขืนโดยสิ้นเชิง ไม่ง่ายเลยกว่าเธอจะดึงดูดสามีที่มีเงินขนาดนี้มาได้ แน่นอนว่าไม่คิดจะยอมแพ้เช่นนี้ เทียบกับการใช้ชีวิตยากจนในอนาคต ตอนนี้กินขยะเล็กน้อยนับเป็นอะไรได้?

คิดถึงตรงนี้ เธอก็กัดฟันหลับตาลง ค่อยๆ เอากระดาษชำระที่มีน้ำมูกในมือยัดไปในปาก...

อี๋!

อีกด้านจางถิงดูไม่ไหวอีกต่อไป รีบหันหน้าหนี กลัวเหลือเกินว่าตนเองจะถูกฉากนี้จะทำให้คลื่นไส้

ทว่า ถึงแม้ฉากนี้จะไร้มนุษยธรรมไปสักหน่อย แต่ในใจก็รู้สึกดีอย่างมาก หวางเยว่รังแกดูถูกเธอมานานมากแล้ว วันนี้เป็นครั้งแรกที่เธอพลิกมาเป็นฝ่ายชนะ มองหวางเยว่ที่จนตรอกขนาดนี้

โดยไม่รู้ตัว เธอก็หันไปมองลู่เสี้ยงหยาง ใบหน้าเต็มไปด้วยความขอบคุณ ในใจยิ่งเกิดความรู้สึกที่ยากจะอธิบายแบบหนึ่งขึ้นอย่างไม่รู้ตัว

พูดจากในระดับหนึ่ง ลู่เสี้ยงหยางปกป้องเธอไว้ มีเรื่องแทนเธอ ทำให้เธอรู้สึกดีและได้ระบายความโกรธ

และเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องที่แฟนหนุ่มมักจะทำ

ไม่นานนัก กระดาษชำระที่ติดน้ำมูก ถูกหวางเยว่กินลงท้องไปอย่างฝืนๆ นาทีต่อมา เธอก็ล้วงเปลือกผลไม้จากในถังขยะออกมาอีกชิ้น สำหรับหวางเยว่แล้ว เปลือกผลไม้ชิ้นนี้เป็นของรสเลิศอย่างไม่ต้องสงสัย

อย่างน้อยกินมัน ในใจของตนเองก็ไม่สะอิดสะเอียน

โดยรอบ เพราะว่าความขัดแย้งเมื่อครู่ ดึงดูดในคนมากมายมามุงดูตั้งนานแล้ว ตอนนี้พวกเขาดูฉากภาพด้านหน้า ต่างก็พากันล้วงโทรศัพท์ออกมาเริ่มถ่ายวิดีโอ โพสต์ลงเว็บไซต์ต่างๆ

ดังนั้นเน็ตไอดอลขยะก็ได้ถือกำเนิดขึ้นเช่นนี้เอง

ไม่กี่นาทีต่อมา หวางเยว่ก็กินขยะไปหลายคำ จ้าวฮวนฮวนถึงได้พยักหน้าอย่างพอใจ นาทีต่อมามองไปที่ชายชราหัวล้าน

ไอ้แก่ลามกนี่เมื่อครู่ตอบโต้กับประธานกรรมการของพวกเขาได้ร้ายกาจมากนี่

ชายชราหัวล้านนั้นนับว่ามีความสำนึกมาก คุกเข่าลงทันที พูดกับลู่เสี้ยงหยางว่า "คุณลุง เมื่อครู่เป็นฉันที่มีตาหามีแววไม่กระทำหยาบคายกับคุณ หวังว่าคุณท่านจะไม่เอาไปใส่ใจ คนชั่วช้าอย่างฉันไม่มีค่าให้คุณท่านต้องคิดเล็กคิดน้อย"

ลู่เสี้ยงหยางหัวเราะเหอะๆ พยักหน้า คนที่เหมือนตุ่นและมด ไม่มีค่าให้คิดเล็กคิดน้อยจริงๆ

สะบัดแขนเสื้อครั้งหนึ่ง พูดขึ้นอย่างไม่มีความอดทน "พวกนายไสหัวไปให้หมดเถอะ ครั้งต่อไปอย่าให้ฉันเห็นพวกนายอีกจะดีที่สุด ไม่เช่นนั้น เจอครั้งหนึ่งก็กินขยะครั้งหนึ่ง"

"ได้ๆ คุณลุง" ชายชราหัวล้านพยักหน้าเหมือนโขลกกระเทียม

ฉากนี้มองไปแล้วเต็มไปด้วยความรู้สึกแปลกประหลาด ชายชราหัวล้านล้วนอายุขนาดนี้แล้ว กลับเรียกชายหนุ่มคนหนึ่งเปิดปากก็คุณลุงปิดปากก็คุณลุงไม่หยุด

ฟู่ว!

หวางเยว่ผ่อนลมหายใจเฮือกหนึ่ง ราวกับได้รับอภัยโทษ ทั้งตัวผ่อนคลายลงอย่างมาก ในที่สุดก็ไม่ต้องกินขยะแล้ว