บทที่ 379 กำลังจะถูกทอดทิ้ง

บทที่ 379 กำลังจะถูกทอดทิ้ง

ครึ่งชั่วโมงให้หลัง ลู่เสี้ยงหยางและเย่สวน กับหลิวจิ้งกลับมาถึงบ้านเป็นที่เรียบร้อย

ลู่เสี้ยงหยางบอกกับให้ทั้งคู่ย้ายบ้านในวันพรุ่งนี้ ให้พวกเธอเก็บข้าวของให้เสร็จในคืนนี้

หลิวจิ้งและเย่สวนจึงเริ่มทำการเก็บข้าวของ

ในตอนนี้เอง ลู่เสี้ยงหยางได้รับสายโทรศัพท์หนึ่ง สิ่งที่ทำให้พวกเขาประหลาดใจ คือผู้ที่ติดต่อเขาคือดาวประจำสถาบันกงหยู่หนิง

ลู่เสี้ยงหยางกดรับสาย “มีอะไรรึเปล่า?”

กงหยู่หนิงเอ่ย “วันนี้เป็นวันเกิดของอาจารย์ประจำชั้นเรา คืนนี้สองทุ่ม ที่KTVMagic เพื่อนๆ จะจัดปาร์ตี้วันเกิดให้กับเธอ นายจะมาด้วยไหม?”

ลู่เสี้ยงหยางฉงน ไม่มีใครบอกเขาเลย ว่าวันนี้เป็นวันเกิดของอาจารย์ประจำชั้น และก็ไม่มีใครบอกเขา ว่าคืนนี้จะจัดงานปาร์ตี้ให้กับเธอ

ลู่เสี้ยงหยางหัวเราะอย่างขมขื่น “หากไม่ใช่เธอบอกผม ผมยังไม่รู้เรื่องนี้เลย”

กงหยู่หนิงประหลาดใจ “ปาร์ตี้วันเกิดของวันนี้ ฉินหยุนเฟยเป็นคนต้นคิด เขาไม่ได้บอกนายเหรอ?”

ลู่เสี้ยงหยางส่ายหน้า “เปล่านี่”

ให้ตาย มิน่าตนถึงได้ไม่รู้อะไรเลย ที่แท้เป็นฝีมือของไอ้งั่งฉินหยุนเฟยนี่เอง คิดที่จะเฉดหัวตนออกจากชั้นเรียนสินะ

“โอเค ตอนนี้นายรู้แล้ว นายจะมาไหม?” กงหยู่หนิงรอคอยคำตอบ

ลู่เสี้ยงหยางพยักหน้ารับ “ในเมื่อเป็นวันเกิดของอาจารย์ประจำชั้น แถมยังจุดปาร์ตี้วันเกิดอีก ถ้างั้นนักเรียนอย่างผม ยังไงก็ต้องไปอยู่แล้ว”

“ดีเลยดีเลย ฉันรู้อยู่แล้วว่านายต้องมาแน่ ถ้างั้นฉันจะรอนายที่KTVMagic” กงหยู่หนิงตื่นเต้นอย่างเห็นได้ชัดเจน

หลังวางสาย ลู่เสี้ยงหยางรายงานกับเย่สวน ว่าตนมีธุระต้องออกไปข้างนอก ก่อนที่จะออกจากบ้าน

…..

เมืองหลวง วิลล่าของลู่เซี่ยงหลง

ลู่เซี่ยงหลงคำนวณเวลา ได้เวลาแล้ว เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดต่อสายหาใครบางคน

ไม่นาน โทรศัพท์ของหูคัยไท่ที่อยู่เมืองปินเหอที่ห่างไกลออกไปดังขึ้น เมื่อหยิบขึ้นมาดู เป็นสายจากผู้อยู่เบื้องหลังของตน เขาผละออกจากดาราสาวปลายแถวออกไปด้านนอก ก่อนที่จะกดรับสายด้วยน้ำเสียงนอบน้อม “นายครับ”

ก่อนหน้านี้ คัยไท่กรุ๊ปเป็นแค่บริษัทการบันเทิงที่ด๊อกด๋อย ที่ถูกเฟยหยางกรุ๊ปปราบปราม แต่ไม่นานมานี้ ลู่เซี่ยงหลงลงทุนให้กับคัยไท่กรุ๊ปด้วยเงินจำนวนมาก

แน่นอนว่าสิ่งที่ลู่เซี่ยงหลงต้องการไม่เพียงแค่เฟยหยางกรุ๊ปเท่านั่น

เมื่อเดือนที่แล้ว เขาปลอมเป็นลู่เสี้ยงหยาง ขืนใจวางหยู่ ทำให้ลู่เสี้ยงหยางกลายเป็นหนูท่อที่น่าขยะแขยง ถูกขับไล่ออกจากตระกูล

แต่ต่อให้เป็นอย่างนั้น บิดาของลู่เสี้ยงหยางก็ยังคงนำกิจการที่อยู่ปินเหอย่างหยูเม่ยหยินกรุ๊ป เฟยหยางกรุ๊ป ร้านอาหารรอยเอิลเบอร์หนึ่ง และหอการค้าที่ปินเหอมอบให้แก่ลู่เสี้ยงหยางดูแล

ทำให้เขาไม่พอใจนัก เพราะงั้นเขาจะทำให้หยูเม่ยหยินกรุ๊ป เฟยหยางกรุ๊ป ร้านอาหารรอยเอิลเบอร์หนึ่ง และหอการค้า หายไปซะ เช่นนี้ถึงจะทำให้ลู่เสี้ยงหยางไม่เหลืออะไรเลย

“เรื่องที่ฉันให้แกไปจัดการไปถึงไหนแล้ว?” ลู่เซี่ยงหลงเอ่ยเสียงเรียบ

หูคัยไท่เอ่ยด้วยความเชื่อมั่น “วางใจได้เลยครับนาย เฟยหยางกรุ๊ปถูกคัยไท่กรุ๊ปของเราปราบปรามเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ ดาราที่โด่งดังของคัยไท่กรุ๊ป มากกว่าเฟยหยางกรุ๊ปหลายเท่า และเส้นสายต่างๆ ในวงการบันเทิงก็อยู่ที่เราครับ ผมมีความเชื่อมั่น เราจะกลืนกินเฟยหยางกรุ๊ปภายในครึ่งปีนี้”

“ครึ่งปี?” ลู่เซี่ยงหลงสีหน้าบูดบึ้ง “นานเกินไป ฉันให้เวลาแกสามเดือน หากภายในสามเดือน แกไม่สามารถจัดการเฟยหยางกรุ๊ปได้ ก็จะมีคนเข้าไปรับมือคัยไท่กรุ๊ปต่อจากนาย”

ให้ตาย แค่สามเดือน? จะเป็นไปได้ยังไง?!

หูคัยไท่ก่นด่าในใจ แต่ก็ยังคงความเคารพนอบน้อม “ครับ เจ้านาย ภายในสามนี้ ผมจะทำภารกิจให้เสร็จสิ้น ล้มเฟยหยางกรุ๊ปทิ้ง”