บทที่ 38 ย่า

บทที่ 38 ย่า

พอได้ยินเช่นนี้ หยางหลินและเฉินเสว่หลันต่างก็ไม่พอใจขึ้นมา

“หยางชาว คุณต้องคิดดีดีนะ เขาทำกับคุณยังไง คุณจะมาใจกว้างกับเขาได้ยังไง “

“ใช่แล้ว หยางชาว ยังไงก็ต้องให้คนในครอบครัวเราจัดการเขาสักหน่อย “

“ฉันบอกให้ปล่อยเขาไป “ หยางชาวตะโกนไปทาง หยางหลินและเฉินเสว่หลันทันที

ทั้งสองไม่เคยเห็นหยางชาวมีปฏิกิริยาที่โกรธเช่นนี้ จึงต้องเก็บอาการและไม่พูดอะไรต่อ

ลู่เสี้ยงหยางไม่รู้ ว่าเขาออกจากตระกูลหยางด้วยความรู้สึกแบบไหน แต่พึ่งออกมาได้ไม่นาน น้ำตาก็ไหลลงมาโดยไม่รู้ตัว

ไม่ว่าคนในตระกูลหยางคนไหนจะสงสัยเขา เขาก็ไม่คิดมาก แต่หยางชาวสงสัยเขา เขารับไม่ได้

ที่ผ่านมาหยางชาวเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเขา แม้แต่หยางชาวยังไม่เชื่อใจเขาแล้ว

……

ในเวลาเดียวกัน ลานใหญ่ตระกูลจาง ในห้องจางยูนเหา

เขากำลังนั่งอยู่บนโซฟาในตอนนี้ เพลิดเพลินกับการนวดจากสาวสวยอย่างสบาย โดยไม่นาน ผู้ชายสวมหมวกแก๊ปก็เดินเข้ามาจากข้างนอก

“คุณชายมีข่าวรายงาน “ ชายสวมหมวกแก๊ปพูดกับจางยูนเหา

จางยูนเหาลืมตาขึ้น ส่ายมือ ให้สาวสวยที่นวดให้เขาออกไป แล้วปิดประตูลง

“พูดมาสิ ข่าวอะไร หวังว่าจะเป็นข่าวดี “จางยูนเหามองชายสวมหมวกแก๊ป

ชายสวมหมวกแก๊ปหัวเราะแล้วพูด : “ ต้องเป็นข่าวดีอยู่แล้ว คุณหนูเย่สวนรู้เรื่องนี้แล้ว และได้ถามลู่เสี้ยงหยางที่ไร้ประโยชน์คนนั้นด้วยตัวของเธอเองแล้ว จากนั้นลู่เสี้ยงหยางก็ไปที่ตระกูลหยาง เพื่อจะไปหาความจริง แต่คนในตระกูลหยางไม่มีใครเชื่อเขา แม้แต่เพื่อนลูกพี่ลูกน้องที่ดีของเขายังตัดสินว่าเขาเป็นคนทำ หึหึ ตอนนี้ถึงเขาจะมีปากเป็นร้อยก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว “