บทที่ 404 ทุกคนลุยพร้อมกัน!

บทที่ 404 ทุกคนลุยพร้อมกัน!

หลังจากที่ฆ่าอาจินได้ ลู่เสี้ยงหยางไม่หยุดยั้ง เขาควักลูกแก้วสีทองที่โตเท่าไข่ไก่ออกมาจากอก

“ไป!”

ลู่เสี้ยงหยางเอ่ยเสียงแผ่ว สะบัดมือ โยนลูกแก้วสีทองพุ่งไปยังทิศทางของเย่สวน

ลูกแก้วสีทองรวดเร็วปานสายฟ้า ชั่วพริบตาก็มาหยุดอยู่ที่ข้างเย่สวน เมื่อตกหล่นลงกับพื้น ก็ระเบิดออกกลายเป็นฝาครอบ

ฝาครอบแยกออกเป็นสองชั้น ฝาครอบทั้งสองชั้นห่อหุ้มเย่สวนเอาไว้อย่างแน่นหนา

เป็นการปกป้องที่ลู่เสี้ยงหยางให้กับเย่สวน!

กระทั่งนาทีนี้ หานหยุนถึงได้สติกลับคืนมา

การที่ลู่เสี้ยงหยางเด็ดหัวอาจิน ไปจนถึงโยนแก้วครอป ทั้งหมดนี้สิ้นสุดลงอย่างเร็วแสง

“ให้ตาย!” หานหยุนโกรธจัด คิดที่จะเอื้อมมือรัดคอของเย่สวนอีกครั้ง เพื่อใช้เย่สวนในการควบคุมลู่เสี้ยงหยาง

หากแต่ เมื่อสัมผัสถูกฝาหมอกรอบกายเย่สวน แรงกัดกร่อนอย่างรุนแรงแล่นเข้ามา

ฉ่า!

ก่อนที่จะเกิดไอควันสีขาวระเหยออกมา มือของหานหยุนถูกเผาลวกเป็นวงกว้าง เหมือนกับถูกน้ำกรดกัดกร่อน

นี่เป็นอาวุธที่ลู่เสี้ยงหยางคิดค้นขึ้นมาใหม่ ซึ่งประกอบไปด้วยยาพิษและอาวุธที่ซ่อนอยู่ของสำนักถังเหมิน ที่สามารถปกป้องเย่สวนให้เป็นอย่างดี

ฝาหมอกด้านนอกสามารถกัดกร่อนศัตรู ฝาโลหะด้านในจะช่วยป้องกันเย่สวน ไม่ได้ถูกหมอกควันด้านนอกกัดกร่อนไปด้วย

“แม่งเอ๊ย รนหาที่ตาย! ทุกคนลุยพร้อมกัน ฆ่ามันซะ” หานหยุนคำรามลั่น ด้วยความโกรธแค้น

“ครับ คุณชาย” เหล่าลูกน้องพุ่งเข้าใส่ลู่เสี้ยงหยางราวกับฝูงขึ้น

ลู่เสี้ยงหยางหัวเราะออกมาอย่างได้ใจ เมื่อเห็นฝูงศัตรูแน่นหนาพุ่งเป้ามายังตน “หลังจากนี้ ไห่ตงจะไม่มีตระกูลหานอีก”

คืนนี้ หานหยุนลักพาตัวเย่สวน ทำให้ลู่เสี้ยงหยางโกรธขึ้นมาจริงๆ ตระกูลหานต้องไร้การสืบทอดอีกถึงจะดับไฟแค้นของเขาได้

ไม่นาน นายหนวดคนหนึ่งประชิดตัวลู่เสี้ยงหยาง พร้อมกับในมือที่ถือดาบยาวเจ็ดฟุต ในตอนนี้เขาง้างดาบเจ็ดฟุตขึ้น แทงไปคอหอยของลู่เสี้ยงหยางราวกับงูพิษ

นี่เป็นวิชาดาบที่อำมหิต

ลู่เสี้ยงหยางเฉยชา หยิบแท่งเหล็กที่ด้านข้างขึ้น ง้างแท่งเหล็กขึ้นเหวี่ยงออกไป

ตุ่บ!

ภายใต้เสียงที่คมชัด แท่งเหล็กประทับอยู่บนดาบยาว ทำให้ดาบยาวเปลี่ยนรูป งอเข้าเป็นอักษรV

“แม่งเอ๊ย พลังกล้าแกร่งมาก!” นายหนวดนิ่งอึ้ง สูดหายใจเข้าด้วยความเย็นวูบ

เมื่อตอนที่ดาบยาวและแท่งเหล็กปะทะเข้าหากัน เหมือนเขาคิดไปเอง เหมือนกับถูกรถยนต์แล่นพุ่งชนเข้ากับตัว

ซี้ด!

ทันใดนั้นเสมือนกับมีลมแรงพัดผ่าน หากแต่เป็นลู่เสี้ยงหยางที่ประชิดตัวเขา แท่งเหล็กพุ่งมาที่เขาอีกครั้ง

ให้ตาย!

นายหนวดไม่กล้าปะทะด้วย พลันถอยหลังกลับไป

แต่ก็ยังช้าไป แท่งเหล็กเหวี่ยงเข้ามาอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า ที่สุดตกหล่นลงกับอกของเขา

ปัง!

พลังอันน่ากลัวปะทุแตกออก เหมือนกับเขื่อนแตก ที่ซัดใส่นายนวดเข้าอย่างจัง

ฟิ้ว!

นายนวดบินออกไปด้านนอก ราวกับลูกกอล์ฟ

ปังปังปัง!

แถมยังพุ่งทับชายหลายนายที่วิ่งเข้ามาด้วยจากทางด้านหลังพลอยบินออกไป กระแทกลงกับพื้นกระอักเลือดสีแดงสดออกมา สูญเสียพลังการต่อสู้

ฟิ้ว!

ทันใดนั้นด้านหลังของลู่เสี้ยงหยางเกิดเสียงลมพัดผ่าน หากแต่เป็นชายหนุ่มสามคนที่ถือดาบกำลังคิดที่จะพุ่งเข้าใส่หัว และแผ่นหลังของลู่เสี้ยงหยาง

เมื่อสักครู่ แม้ว่าลู่เสี้ยงหยางจะแสดงพลังการต่อสู้ที่กล้าแกร่งออกมา แต่ลูกน้องของหานหยุนไม่กลัวตายเลยแม้แต่น้อย เพราะงั้น จนถึงตอนนี้ก็ยังพุ่งเข้ามาไม่หยุดยั้ง เพียงแค่ต้องการดับลมหายใจของลู่เสี้ยงหยางอย่างเดียว

ลู่เสี้ยงหยางคิ้วขมวดเล็กน้อย เขารู้สึกได้ถึงแรงลมที่แล่นเข้ามาจากทางด้านหลัง เขาไม่จำเป็นต้องหันกลับไป เขาตวัดแท่งเหล็กไปทางด้านหลัง

ซู๊ด!