บทที่ 423 ยาเทพจิตม่วง

บทที่ 423 ยาเทพจิตม่วง

ขั้นแรกในการกลั่นยา ก็คือเลือกสมุนไพรที่ต้องการออกมา

วันนี้ยาเม็ดนี้ที่ลู่เสี้ยงหยางจะกลั่น ก็คือยาเทพจิตม่วง ในยาระดับห้าถือว่ามีคุณภาพสูง

เพราะว่าเมื่อก่อนไม่ได้ใช้ ลู่เสี้ยงหยางไม่เคยกลั่น เพราะฉะนั้นวันนี้เขาก็กลั่นเป็นครั้งแรก

โต๊ะข้างหน้า จัดวางยาสมุนไพรล้ำค่ามากมาย ลู่เสี้ยงหยางเลือกสมุนไพรที่ต้องการออกมา จากนั้นก็อุ่นเตากลั่นยา รออุ่นเสร็จ ลู่เสี้ยงหยางก็ใส่สมุนไพรลงเตากลั่นยาทีละอย่าง

และในระหว่างที่ลู่เสี้ยงหยางกลั่นยา นอกห้องกลั่นยา รองหัวหน้าสโมสร ท่านอาวุโสกู่และเจ้าหน้าที่คนอื่นๆก็อยู่

ตอนนี้ พวกเขานั่งบนเก้าอี้ รอผลอย่างเงียบๆ

ไม่ว่าจะเป็นนักกลั่นยาระดับไหน เวลาประเมินก็มีแค่หนึ่งชั่วโมง

ในหนึ่งชั่วโมงนี้ คนที่เข้าร่วมการประเมินต้องกลั่นยาที่สอดคล้องกันออกมา

ถ้าทำไม่ได้ ก็เป็นอันว่าไม่ผ่านการประเมิน

หลังจากเงียบไปสักพัก จู่ๆท่านอาวุโสกู่ก็ถามขึ้น:"รองหัวหน้าสโมสร คุณคิดว่าครั้งนี้หลี่ฉางเฟิงจะผ่านการประเมินนักกลั่นยาระดับสี่รึเปล่า?"

รองหัวหน้าสโมสรยังไม่ตอบคำถามนี้ คิดสักแป๊บถึงพูดออกมาว่า:"มีความเป็นไปได้ที่จะผ่านอยู่มาก ยังไงครั้งที่แล้ว หลี่ฉางเฟิงได้แตะเกณฑ์ยางูทองแล้ว ตอนนี้เขาก็เตรียมมานานขนาดนี้ เชื่อว่าผ่านการประเมินนักกลั่นยาระดับสี่ ไม่ยากสำหรับเขา"

ยางูทองนี้เป็นยาในการประเมินนักกลั่นยาระดับสี่

ฟังที่รองหัวหน้าสโมสรพูด ท่านอาวุโสกู่เบะปาก แล้วพูดว่า:"ถ้าครั้งนี้หลี่ฉางเฟิงผ่านการประเมินนักกลั่นยาระดับสี่จริงๆ งั้นหัวหน้าสโมสรก็จะไม่เห็นพวกเราอยู่ในสายตาเข้าไปอีก"

หัวหน้าสโมสรของสมาคมการประมูลปินเหอเผด็จการมาก ปกติ มีเรื่องอะไร ก็ไม่ปรึกษากับลูกน้องเลย ตัดสินใจเองหมด

เพราะเหตุนี้ ในสมาคมการประมูลปินเหอ เป็นสิทธิของเขาคนเดียว

สีหน้าของรองหัวหน้าสโมสรไม่ค่อยดี หัวหน้าสโมสรเผด็จการมันช่วยไม่ได้ เพราะยังไงในพวกเขาสามคน วิชากลั่นยาของหัวหน้าสโมสรคาดการณ์ไม่ได้เลย ตอนนี้กำลังไปถึงนักกลั่นยาระดับหกแล้ว

แต่ว่า สิ่งที่ทำให้เขากลุ้มใจก็คือ เมื่อก่อนหลี่ฉางเฟิงถูกตนขุดออกมา ตามหลักแล้วน่าจะเป็นลูกศิษย์ของตน แต่สุดท้าย หัวหน้าสโมสรพูดคำเดียวก็เอาหลี่ฉางเฟิงไป เป็นศิษย์คนสุดท้ายของเขา

ก็แบบนี้ รองหัวหน้าสโมสรพลาดลูกศิษย์ที่มีพรสวรรค์ยอดเยี่ยมไป

ดังนั้น เวลาผ่านไปเร็วมาก

พริบตาเดียวก็ผ่านไปสี่สิบนาทีแล้ว

แกร็ก!

จู่ๆก็มีประตูห้องกลั่นยาถูกเปิดออก น่าหรันเซี่ยวเซี่ยวเดินออกมาจากข้างใน

รองหัวหน้าสโมสรลุกขึ้นมาจากเก้าอี้ทันที มองน่าหรันเซี่ยวเซี่ยวแล้วถามอย่างคาดหวัง:"เป็นยังไง?สำเร็จไหม?"

น่าหรันเซี่ยวเซี่ยวก้มหน้า ไม่กล้าพูดอะไรเลย

เห็นได้ชัด ครั้งนี้เธอล้มเหลวอีกแล้ว แล้วก่อนเข้าไปประเมิน เธอก็สัญญากับรองหัวหน้าสโมสรแล้ว ว่าครั้งนี้ต้องสำเร็จแน่นอน

ตอนนี้ล้มเหลวแล้ว รองหัวหน้าสโมสรต้องขังเธอครึ่งเดือนแน่ๆ

เห็นท่าทางของน่าหรันเซี่ยวเซี่ยว รองหัวหน้าสโมสรก็รู้ผลแล้ว โมโหจนแทบจะอ้วกเป็นเลือด

ลูกศิษย์ของตัวเอง ทำไมถึงได้โง่ขนาดนี้ แค่นักกลั่นยาระดับสามเล็กๆ ประเมินมาตั้งหลายครั้งก็ยังไม่ผ่าน

ยัยหนูเริ่นปิงปิงนั้น ครั้งนี้คงจะผ่านการประเมินนักกลั่นยาระดับสาม

ถ้าเป็นแบบนี้ล่ะก็ ขนาดท่านอาวุโสกู่อนาคตก็สามารถอยู่สูงกว่าตนแล้ว

น่าหรันเซี่ยวเซี่ยวดูออกว่าอาจารย์โกรธมาก ดังนั้นเลยรีบเข้ามา เขย่าแขนของรองหัวหน้าสโมสร แล้วพูดอย่างสนิทสนมว่า:"เอาหน่าๆ อาจารย์อย่าโกรธลูกศิษย์เลย ลูกศิษย์พยายามแล้ว ฉันสัญญา ครั้งหน้าต้องผ่านการประเมินนักกลั่นยาระดับสามแน่นอน"

พูดจบ เกือบทำให้รองหัวหน้าสโมสรโกรธจนแทบจะบ้าตาย

ทุกครั้งที่ประเมินไม่ผ่าน น่าหรันเซี่ยวเซี่ยวก็จะใช้ประโยคนี้มารับมือกับเขา