บทที่ 490 ประกาศโทษประหาร

บทที่ 490 ประกาศโทษประหาร

ลู่เสี้ยงหยางนึกไม่ถึงเลย ว่าตอนนี้เขาจะปรากฏขึ้นในคลิปวิดีโอ ที่น่ากลัวไปกว่านั้น เขากลับทำเรื่องที่ไม่คาดคิดลงไป

ในคลิปวิดีโอ เขาคุกเข่าลงต่อหน้าไป๋หมิ่นหมิ่น ก่อนที่จะกดไป๋หมิ่นหมิ่นลงกับพื้นอย่างไร้เหตุผล ก่อนที่จะใช้ความรุนแรง

เมื่อดูจนจบ ลู่เสี้ยงหยางยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น หัวสมองขาวโพลน

นี่มัน…..ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้?

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของลู่เสี้ยงหยาง จางเต้าหย่วนคิดว่าลู่เสี้ยงหยางไร้คำแก้ตัว เขาอัพคลิปวิดีโอขึ้นบอร์ดของสถาบัน ก่อนที่จะกล่าวกับทุกคนในสนาม “หลักฐานการก่อเหตุของลู่เสี้ยงหยาง อยู่ในบอร์ดของสถาบัน ทุกคนเข้าไปดูได้ หลักฐานมัดตัวอย่างแน่นหนาขนาดนี้ ลู่เสี้ยงหยาง ไม่สามารถแก้ตัวใดๆ ได้อีก”

เมื่อประโยคนี้หลุดออก ทุกคนต่างหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เข้าไปที่บอร์ดของสถาบัน

ไม่นาน ทุกคนต่างดูคลิปวิดีโอจนจบ เกิดความโกลาหลในกลุ่มชนอีกครั้ง

ไม่คิดเลย ว่าจะเป็นฝีมือของลู่เสี้ยงหยางจริงๆ ตอนนี้หลักฐานมัดตัวอยู่ตรงหน้าเขา ดูสิว่าเขาจะแก้ตัวยังไงได้อีก

เย่สวน หวังเสว่ เสว่เฟยเส่และกงหยู่หนิงต่างยืนนิ่งอยู่อย่างนั้น เสมือนกับเป็นรูปปั้นแกะสลัก

มีคลิปวิดีโอเป็นหลักฐาน ต่อให้พวกเขาไม่เชื่อว่าลู่เสี้ยงหยางเป็นคนร้าย ก็ต้องเชื่อ

ส่วนอาจารย์ประจำชั้นอย่างจูหยู่เจิน รู้สึกว่าเธอต้องขายขี้หน้าเพราะลู่เสี้ยงหยาง ไม่คิดเลยว่าไอ้หมอนี่ตะเป็นเศษเดนจริงๆ แม้แต่เพื่อนร่วมชั้นยังลงมือฆ่าข่มขืนได้ลงคอ

แต่เมื่อคิดดูอีกที การที่ลู่เสี้ยงหยางทำเรื่องแบบนี้ลงไป ก็สมเหตุสมผล

ก่อนหน้านี้ ที่ลู่เสี้ยงหยางกลั่นยาคืนจิตให้กับเธอ ก็เอาเปรียบเธออยู่บ่อยครั้ง ไหนจะให้เธอนวดไหล่ทุบขา เรียกเขาว่าพี่ชายบ้าง

พระเจ้า เธอเป็นอาจารย์ประจำชั้นของเขานะ เขายังกล้าถึงขนาดนี้

ดูเหมือนว่านี่สินะถึงจะเป็นเขาที่แท้จริง ช่างกล้า

เมื่อนึกถึงสิ่งเหล่านี้ จูหยู่เจินเชื่อสนิทใจว่าลู่เสี้ยงหยางเป็นฆาตกร จึงหันไปทางจางเต้าจี๋ “ผู้อำนวยการ ลู่เสี้ยงหยางเป็นนักเรียนของฉัน เขาทำเรื่องแบบนี้ ฉันรู้สึกเสียใจอย่างมาก ฉันต้องขอโทษทางสถาบันด้วย ที่ลู่เสี้ยงหยางเป็นคนที่ไม่เอาไหน มอบเขาให้แก่ฉันเถอะ ฉันจะจัดการเขาเอง”

ประโยคที่ไม่มีความเป็นส่วนตัว ยุติธรรม

จางเต้าจี๋พยักหน้า ตอบตกลงจูหยู่เจิน แต่ในเวลานี้เอง ลู่เสี้ยงหยางเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ “ผู้อำนวยการผมไม่ยอม คุณจะตัดสินผม เพียงเพราะคลิปวิดีโอจากกล้องวงจรปิดนี่ มักง่ายเกินไปหน่อยหรือเปล่า”

จางเต้าหย่วนหัวเราะออกมา “แล้วแกมีปัญหาอะไรอีก?”

ลู่เสี้ยงเอ่ย “ข้อหนึ่ง ผมไม่มีเหตุผลที่จะต้องฆ่าไป๋หมิ่นหมิ่น ไม่มีเหตุที่จะก่ออาชญากรรม ข้อสอง เมื่อคืนนี้ ผมอยู่ที่บ้านกับเย่สวนตลอด เธอเป็นพยานให้ผมได้ ข้อสาม หากผมเป็นคนร้ายจริงๆ ผมไม่โง่ถึงขนาดทิ้งคลิปจากกล้องวงจรปิดเอาไว้”

เมื่อได้ยินอย่างนั้น จางเต้าจี๋นิ่งไป

หากแต่ฉินหยุนเฟยกลับเอ่ย “ลู่เสี้ยงหยาง หลักฐานอยู่ตรงหน้า เลิกคิดที่จะแก้ตัวซะเถอะ ฉันจะตอบคำถามข้อแรกของแกเอง เมื่อวันแกอยู่ในห้องกับไป๋หมิ่นหมิ่น ทุกคนเห็นแกขัดแย้งกับเธอ แล้วเธอก็ขู่ฆ่านาย ตั้งแต่ตอนนั้นแกก็โกรธเธอแล้ว เป็นเหตุเป็นผล แล้วมาดูที่คลิป แกคุกเข่าต่อหน้าไป๋หมิ่นหมิ่น แกต้องขอร้องเธออย่างแน่นอน ขอให้เธออย่าถือสาแก แต่ไป๋หมิ่นหมิ่นไม่ยอมแน่นอนอยู่แล้ว เธอยังคงเหยียดหยามดูถูกแก ในสถานการณ์แบบนี้ แกอายจนโกรธมาก จึงฆ่าข่มขืนเธอ ก็เป็นเหตุเป็นผล สิ่งเหล่านี้ถือว่าเป็นเหตุให้แกก่ออาชญากรรม!”

เมื่อได้ยินอย่างนั้น ทุกคนต่างพยักหน้าเห็นด้วย การวิเคราะห์นี้มีเหตุผล ต้องเป็นเพราะลู่เสี้ยงหยางโกรธ จึงลงมือฆ่าไป๋หมิ่นหมิ่นแน่