บทที่ 492 ลูกผู้ชาย ยังต้องการอะไรอีก?

บทที่ 492 ลูกผู้ชาย ยังต้องการอะไรอีก?

ต่อมา พวกหวังเสว่พุ่งไปที่ลู่เสี้ยงหยาง ตรวจสอบอาการบาดเจ็บของเขา แม้ว่าจะไม่ถึงกับชีวิน แต่สถานการณ์ตรงหน้าไม่สู้ดีนัก

ตอนนี้ดานเถียนของลู่เสี้ยงหยางถูกแทงทะลุ ถ้าอย่างนั้นพละกำลังของเขาแย่กว่ามนุษย์ธรรมดาเสียอีก หากเสียเลือดมากเกินไป ต้องมีอันตรายถึงชีวิตแน่

พวกเธอไม่ลังเล อันดับแรก ต้องพาลู่เสี้ยงหยางไปส่งที่โรงพยาบาลก่อน

จางเต้าจี๋และคนอื่นๆ ก็ไม่สามารถห้ามพวกเธอได้ ยังไงซะตอนนี้ลู่เสี้ยงหยางก็ไม่ได้เป็นนักบู๊แล้ว เป็นที่ขยะที่ไร้ค่า ฉินหยุนเฟยสลดไป เมื่อเห็นว่าจูหยู่เจินไม่ได้ฆ่าลู่เสี้ยงหยาง

แต่เมื่อคิดดูให้ดี ลู่เสี้ยงหยางกลายเป็นคนไร้ค่าไปแล้ว ต่อไปนี้เขาไม่มีสิทธิ์ที่จะต่อกรตนอีก ถึงตอนนั้นหากเขากล้ามา วุ่นวายกับหลิ่วหรูยู่อีก ตนสามารถฆ่าเขาได้ด้วยนิ้วเดียว

“เฮ้อ” จูหยู่เจินถอนหายใจออกมาอีกครั้ง รู้สึกเสียใจ เธอจะไม่รู้ ว่าการที่เธอทำแบบนี้ถูกต้องหรือไม่?

แม้ว่าเธอจะรักษาชีวิตของลู่เสี้ยงหยางเอาไว้ได้ แต่ลู่เสี้ยงหยางกลับกลายเป็นคนไร้ค่าไปซะอย่างนั้น

ความรู้สึกผิด ละอายใจ กังวลถาโถมในใจของเธอ ทำให้เธอรู้สึกสับสน

หลังผ่านไป20นาที ลู่เสี้ยงหยางถูกส่งไปที่โรงพยาบาลที่อยู่ใกล้ที่สุด เพราะอาการที่ค่อนข้างหนัก เขาจึงถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินในทันที

ในเวลาเดียวกัน คฤหัสถ์หรูหลังหนึ่งในเมืองปินเหอ

ลู่เซี่ยงหลงและเซี่ยตงเสว่นั่งอยู่บนโซฟา รอการรายงานข่าว

ในระหว่างนี้ ใบหน้าของเซี่ยตงเสว่เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ถลึงตาใส่ลู่เซี่ยงหลงด้วยความดุร้ายอยู่บ่อยครั้ง

ไม่นึกเลยว่าไอ้ลามกนี่จะไม่เคยเปลี่ยนแปลง เมื่อคืนนี้ฆ่าข่มขืนไป๋หมิ่นหมิ่น

เธอได้กำชับเขาก่อนแล้ว ว่าห้ามมีความคิดสกปรกต่อไป๋หมิ่นหมิ่น แค่ฆ่าเธอทิ้งก็พอแล้ว แต่ไอ้ลามกนี่ ท้ายที่สุดก็ทนไม่อยู่

ลู่เซี่ยงหลงรู้ว่าเขาทำผิด ไม่กล้าเถียงแม้แต่คำเดียว ก้มหน้ารับชะตากรรมนิ่ง

แต่เมื่อนึกถึงเมื่อคืนนี้ เพียงแค่นึกถึงกระบวนการฆ่าข่มขืนไป๋หมิ่นหมิ่นก็ตื่นเต้นแล้ว

ฮ่าฮ่า ไม่เพียงแต่ตัวเขาได้ขึ้นสวรรค์ แถมยังใส่ร้ายลู่สี้ยงหยางได้อีก เรื่องแบบนี้จะมาอีกกี่รอบก็ได้

ตืดตืดตืด!

ในขณะที่ตกอยู่ในห้วงแห่งความคิด เขาก็ได้รับข้อความเข้าจากโทรศัพท์

ลู่เสี้ยงหยางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก่อนที่จะเกิดความสงสัยขึ้น

ต่อมา เขาวางโทรศัพท์ลง หันไปทางเซี่ยตงเสว่ “ภรรยาจ๋า ทางด้านลู่เสี้ยงหยางมีข่าวแล้ว ไอ้หมอนี่มันดวงแข็ง เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ก็ไม่ถูกสถาบันหลงเสินกำจัด”

อะไรนะ?

เมื่อได้ยินอย่างนั้น เซี่ยตงเสว่ไม่สนใจความโกรธที่มีต่อลู่เซี่ยงหลงอีกต่อไป “มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

ลู่เซี่ยงหลงเอ่ยตอบ “อาจารย์ประจำชั้นของลู่เสี้ยงหยางแทงทะลุดานเถียนของเขา ตอนนี้ถูกหามส่งโรงพยาบาลแล้ว”

เซี่ยตงเสว่เธอเป็นคนที่ฉลาด เธอเข้าใจทุกอย่างขึ้นมาทันที “ดูเหมือนว่าครั้งนี้อาจารย์ประจำชั้นของเขาช่วยชีวิตของเขาเอาไว้ แต่ในเมื่อดานเถียนของเขาถูกแทงทะลุ มันก็กลายเป็นคนไร้ค่าไปแล้ว การที่เราจะเอาชีวิตมัน ง่ายกว่าการบี้มดซะอีก”

“อืม ใช่แล้ว ฮ่าฮ่า” ลู่เซี่ยงหลงหัวเราะออกมาอย่างได้ใจ ก่อนหน้านี้ยังกังวลในความสามารถของเขา จึงไม่กล้าลงมือ แต่ตอนนี้เขากลายเป็นขยะที่ไร้ค่า ถ้าเช่นนั้นก็ไม่จำเป็นต้องให้เขาลงมือ แค่ข้างนักฆ่าสังหารมันซะก็เพียงพอแล้ว

เมื่อคิดขึ้นได้ เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ค้นหาเป้าหมายจากในโลกออนไลน์

…..

ทางด้านลู่เสี้ยงหยาง