บทที่ 506 ผมจะคืนให้สิบเท่า

บทที่ 506 ผมจะคืนให้สิบเท่า

ทุกคนต่างหันไปทางต้นตอของเสียง เงาร่างหนึ่งคืบคลานเข้ามาในสายตาของทุกคน

เงาร่างนั้นไม่ใช่ใครอื่น ลู่เสี้ยงหยางนั่นเอง

เย่สวนยิ่งอึ้งไป เธอรู้สึกเหมือนฝันไป นาทีต่อมาเธอได้สติ น้ำตาผุดไหลออกมาจากเบ้าตาอย่างหักห้ามไม่ได้

ลู่เสี้ยงหยางหายดีแล้ว ในที่สุดเขาก็ไม่ต้องนอนนิ่งอยู่บนเตียงอีกแล้ว ถ้าอย่างนั้นทุกอย่างที่เธอเสียสละเพื่อเขาก็คุ้มค่า

“แม่งเอ๊ย! เป็นมันไปได้ยังไงวะ?” เซี่ยงหยู่โม่หนังตากระตุกอย่างแรง เขารู้ดีว่าลู่เสี้ยงหยางมาเพื่อทำลายงาน

บรรดาแขกที่มาในงานต่างจ้องหน้ากันเลิ่กลั่ก ด้วยหน้าเต็มไปด้วยคำถาม

ให้ตาย ทำไมถึงได้มีมือที่สามโผล่มาได้

ในสายตาของทุกคน ลู่เสี้ยงหยางเป็นแค่เด็กข้างถนน ที่เป็นแค่ยาจก

คนแบบนี้ไม่มีแม้แต่สิทธิ์ที่จะมากินฟรีที่นี่ด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่การมาทำลายงานแต่งเลย

ลู่เสี้ยงหยางไม่สนใจปฏิกิริยาของทุกคน เขาสาวเท้ามุ่งไปสู่เวที มาหยุดอยู่ที่ข้างเย่สวน พลันจับจ้องเธอเอ่ยอย่างอ่อนโยน “ภรรยา การที่ผมมาที่นี่ในวันนี้ เพื่อที่จะมาพาคุณออกไป”

อะไรนะ? ภรรยา?

เมื่อจบคำของลู่เสี้ยงหยาง ด้านล่างเวทีเกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์

บัดซบ นี่มันเรื่องอะไรกัน? ไอ้ยาจกนี่กลับเรียกเย่สวนว่าภรรยา

เย่สวนเป็นภรรยาของเซี่ยงหยู่โม่ไม่ใช่หรือไง?

ไอ้หมอนี่กล้าสวมเขาให้กับเซี่ยงหยู่โม่ ต่อหน้าต่อตาหรือเหรอ

“ฮ่าฮ่า ไอ้งั่งนี่มาจากไหน อยากตายใช่ไหม”

“เรารอดูอะไรสนุกๆ ดีกว่า คอยดูแล้วกันว่าคุณชายเซี่ยงจะเล่นงานไอ้หมอนี่ยังไง”

“ให้ตาย นี่เพิ่งหนีออกมาจากโรงพยาบาลบ้าใช่ไหม?”

เสียงรือกันไปต่างๆนานาจากด้านล่างเวทีดังขึ้นต่อเนื่อง

บรรดาแขกที่เดินทางมาเข้าร่วมงานแต่งจากไห่ตง พวกเขาไม่รู้เรื่องความสัมพันธ์ระหว่างลู่เสี้ยงหยางและเย่สวน

ส่วนญาติพี่น้องของเย่สวน คุณนายตระกูลเย่และสมาชิกของตระกูลเย่ก็อยู่ในงานด้วย

ทีแรกเย่สวนแยกทางกับลู่เสี้ยงหยาง หันมาแต่งงานกับเซี่ยงหยู่โม่ ทำให้ทุกคนดีใจเป็นอย่างมาก ยังไงซะหากเป็นเช่นนั้น ตระกูลเย่ก็จะได้ร่วมมือกับตระกูลเซี่ยง

แต่ไม่คิดเลยว่าจะมีพวกเห็บหมัดโผล่เข้ามากลางคัน ลู่เสี้ยงหยางกระโดดออกมาเป็นไม้กันหมาอีกแล้ว

เย่หยุนเทาไม่ชอบลู่เสี้ยงหยางแต่แรกอยู่แล้ว ขอเพียงแค่มีโอกาส เขาก็จะทำให้ลู่เสี้ยงหยางขายขี้หน้าทุกที ตอนนี้เขาตบโต๊ะเสียงดังพลันลุกขึ้นยืน จับจ้องลู่เสี้ยงหยางนิ่ง “ให้ตาย ไอ้คนไร้ประโยชน์ที่เกาะผู้หญิงกิน ตระกูลเย่เลี้ยงดูแกมาตั้งนาน ไม่คิดจะตอบแทนเราหน่อยหรือ ตอนนี้เย่สวนทนแกไม่ไหว ถีบหัวส่ง แกยังมีหน้ามาก่อความวุ่นวายอีกหรือ แม่งเอ๊ย ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม?”

เย่ซวงหัวเราะเยาะเสียงดัง “ไอ้หน้าละอ่อนอย่างแก ออกจากตระกูลเย่ไปแล้ว ก็ไปเลียอึได้เลย”

เย่เชี่ยนกล่าวด้วยอาการกล้ำขำ “เย่สวนไม่ได้ให้ค่าแยกทางกับนายหรือ?”

“ไอ้โง่” เมื่อได้ยินคำพูดของเหล่าเย่หยุนเทา ลู่เสี้ยงหยางกล่าวตอบเสียงเรียบ ก่อนที่จะหันไปทางเย่สวน “ที่รักเราไปกันเถอะ ผมจะพาคุณไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้”

เย่สวนดีใจมาก แต่เธอได้รับยาพลิกสวรรค์ของเซี่ยงหยู่โม่มาแล้ว และได้ตกลง ที่จะแต่งงานกับเขาแล้ว มาถึงขนาดนี้แล้วจะกลับคำได้ยังไง?

และต่อให้เธอกลับคำ เซี่ยงหยู่โม่ก็จะคิดบัญชีในครั้งนี้กับลู่เสี้ยงหยางอยู่ดี