บทที่ 53 การเปลี่ยนแปลงการปกครองของตระกูลเย่

ถึงแม้น้ำเสียงของหวังหยุนที่พูดเมื่อกี้จะไม่ดัง แต่ก็พอจะทำให้ทุกคนในตระกูลเย่ได้ยิน

อะไรนะ?

หวังหยุนจะออกเงินพันสองร้อยล้านเพื่อซื้อหุ้นตระกูลเย่กรุ๊ป51%?

ถ้างั้น คนที่จะมาเป็นผู้นำคนต่อไป จะกลายเป็นหวังหยุน？

ตอนแรก คนในตระกูลเย่ทุกคนก็ต่อต้าน พวกเขาไม่ยอมที่จะมอบอำนาจให้

แต่แรงดึงดูดของเงินพันสองร้อยล้านสำหรับคนในตระกูลนั้น มันช่างมีมากเหลือเกิน

เนื่องจากคนในตระกูลเย่หลายคนไม่เก่งธุรกิจ ทั้งตระกูลเย่กรุ๊ปและบริษัทในเครือรวมกัน ทุกๆ ปีก็จะได้รายได้ประมาณห้าร้อยล้าน

เงินพันสองร้อยล้านเพียงพอที่จะให้พวกเขาดิ้นรนไป20กว่าปี

แน่นอน ว่านี่เป็นแค่ในสถานการณ์ที่เขาคิด ถ้าหากเกิดข้อผิดพลาด ตระกูลเย่ก็ต้องควักเงินในส่วนนั้นออกไปอุดช่องโหว่

พอคิดถึงเรื่องพวกนี้ คนในตระกูลเย่ทั้งหมดก็ใจเต้น จนอดไม่ได้ที่จะมองหน้ากัน

"ให้ตายเถอะ ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้? " จางยูนเหาด่าอยู่ในใจ รับไม่ได้มากๆ ที่จริงเขาคิดว่าจะใช้เงินหกร้อยล้านซื้อหุ้น60%ของชิงสุยกรุ๊ปเอามาไว้ในมือ จากนั้นก็จะค่อยๆ กลืนตระกูลเย่กรุ๊ปเอาไว้ทั้งหมด แต่ไม่คิดเลยว่าจะถูกหวังหยุนยื่นมือมาสอด

หวังหยุนไม่ใช่คนที่เขาจะแย้งได้ ถึงแม้พ่อของเขาจะอยู่ที่นี่ก็คงทำอะไรไม่ได้ เมื่อเป็นแบบนี้ ที่เขาคาดการณ์ไว้ก็พังหมด

เมื่อเห็นว่าคนตระกูลเย่ไม่ได้แสดงท่าทีอะไร หวังหยุนก็พูดขึ้นต่อ: "พวกคุณมีเวลาคิดแค่หนึ่งนาที ยอมยื่นหุ้น51%ออกมา ต่อไปก็จะเป็นพันธมิตรกับเทคโนโลยีมังกรกรุ๊ป แต่ถ้าหากปฏิเสธ ก็จะใช้อิทธิพลทั้งหมดที่มีของเทคโนโลยีมังกรกรุ๊ป ต้อนพวกคุณไว้"

เมื่อพูดออกมา คนในตระกูลเย่ทั้งหมดก็หน้าแดงก่ำ หวังหยุนไม่ได้ข่มขู่พวกเขา แต่เป็นการชี้แจงข้อเท็จจริง เทคโนโลยีมังกรกรุ๊ปมีความสามารถที่จะบีบพวกเขาจนตายได้จริงๆ

เย่หยุนเทาป๊อดคนแรก เขารีบพูดกับท่านย่า： “คุณย่า รีบตอบรับประธานหวังเถอะ นี่เป็นโอกาสของตระกูลเย่ของพวกเราแล้ว"

คนฉลาดเขารู้ ถ้ายอมตามที่หวังหยุนบอกก็จะได้เงินพันสองร้อยล้าน แต่ถ้าไม่ ก็บริษัทก็จะต้องปิดตัวลง และต้องเจอกับเรื่องลำบาก

ต่อมาคนตระกูลเย่ก็ตอบอย่างเห็นด้วยตามๆ กัน

"ใช่แล้ว คุณแม่ ประธานหวังเขาสนใจพวกเรา นี่ก็เป็นโอกาสตระกูลเย่ของพวกเราที่จะได้พัฒนา จะปฏิเสธได้ยังไง? "

"คุณย่า ตระกูลเย่ของพวกเราต้องการพัฒนานะ ก็ทำได้แค่ร่วมมือกับเทคโนโลยีมังกรกรุ๊ป"

เมื่อฟังความคิดเห็นของคนในตระกูลเย่ ท่านย่าก็รู้ ว่านี่เป็นเสียงส่วนมาก เพราะงั้นจึงกัดฟันพยักหน้ารับ

หวังหยุนเหมือนรู้คำตอบอยู่แล้ว แค่ปัดมือ เงินพันสองร้อยล้านก็โอนเข้าบัญชีของตระกูลเย่กรุ๊ป จากนั้นตระกูลเย่ก็เตรียมเอกสารสัญญาการโอนหุ้น เมื่อทั้งสองฝ่ายลงนามเสร็จ หุ้น51%ก็กลายเป็นของหวังหยุนทั้งหมด

ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป ตระกูลเย่กรุ๊ปไม่ได้อยู่ใต้คำสั่งของท่านย่าแล้ว แต่อยู่ใต้คำสั่งของหวังหยุน

หวังหยุนกวาดสายตามองคนในตระกูลเย่ ไม่นานก็เห็นเย่สวน ทันใดนั้นก็เดินเข้าไปหาอย่างเร็ว พูดพลางยิ้ม： “คุณเย่ ต่อจากนี้คุณช่วยจัดการหุ้น51%ของตระกูลเย่กรุ๊ปแทนผมด้วยนะ ในช่วงนี้ คุณมีสิทธิ์ในการตัดสินใจทุกอย่าง แม้แต่การตัดสินใจการสำคัญ ก็ไม่จำเป็นต้องถามผมคุณตัดสินใจได้เลย”

อะไรนะ? ！

เมื่อเขาพูด คนในตระกูลเย่ทุกคนก็ช็อก

หวังหยุนให้เย่สวนจัดการหุ้น51%ของตระกูลเย่กรุ๊ป แถมยังให้อำนาจในการตัดสินใจด้วย？！

แบบนี้มันไม่ได้หมายความชัดๆแล้วเหรอ ว่าต่อไปทุกคนในตระกูลเย่ของพวกเขาต้องฟังเย่สวน