บทที่ 554 จากมิตรกลายเป็นศัตรู

บทที่ 554 จากมิตรกลายเป็นศัตรู

หลายปีมานี้ ระหว่างสำนักกวางหมิง สำนักจิ่วโยวและสำนักใหญ่ทั้งห้า อยู่อย่างสงบ ไม่มีความบาดหมางต่อกันมาโดยตลอด

ไม่คิดเลยว่าความสงบร่มเย็นนี้จะอยู่ได้ไม่นาน ตอนนี้กลับแตกหักสาแหรกขาดเสียแล้ว

สำนักกวางหมิงและสำนักจิ่วโยวได้เป็นพันธมิตรต่อกันอย่างเป็นทางการแล้ว กำลังเตรียมการพิชิตวงการนักบู๊

เมื่อการต่อสู้ระหว่างสำนักใหญ่ทั้งห้าสำนักกวางหมิงและสำนักจิ่วโยวเปิดฉากขึ้น ลู่เสี้ยงหยางเองก็ไม่มีทางที่จะนิ่งนอนใจอยู่แล้ว ยังไงซะเขาเองก็เป็นหนึ่งในศิษย์ของสำนักจิ่วโยว

ที่มากไปกว่านั้น ถอนนี้เขากับหนึ่งในสำนักใหญ่อย่างหลงถัง ซี่ฟางโหลว เทียนเหมินได้เกิดความบาดหมางต่อกันแล้ว สำนักใหญ่ทั้งห้ามักจะร่วมมือปรองดองกัน เขาได้มีความบาดหมางกับสามสำนักใหญ่ ก็เท่ากับว่าได้ล่วงเกินห้าสำนักใหญ่

เพราะงั้นด้วยเหตุผลสองข้อนี้ ลู่เสี้ยงหยางและสำนักใหญ่ทั้งห้าต้องตายกันไปข้าง

“ใช่สิ ยังมีอีกเรื่องที่ฉันจะบอกนาย” กงหยู่หนิงกล่าวเสริม “หลังจากที่สำนักใหญ่ทั้งห้ามเดินทางลงเขา หลับทำการตั้งถิ่นฐานตามสถานที่ต่างๆ แล้ว พวกเขาต่างก็รับสมัครศิษย์ใหม่ นายสนใจเข้าร่วมสำนักใหญ่ทั้งห้าไหมล่ะ เป็นหนึ่งเดียวกับพวกเขา”

นี่มัน

ลู่เสี้ยงหยางปฏิเสธโดยไม่ผ่านการไตร่ตรองแม้แต่น้อย “ไม่อยาก”

เอ่อ!

ลู่เสี้ยงหยางปฏิเสธเสียงแข็งแบบนี้ อยู่เหนือความคาดหมายของกงหยู่หนิงนัก

แต่สำหรับเธอ ลู่เสี้ยงหยางไม่มีความรู้สึกดีต่อสำนักใหญ่ทั้งห้า คงเป็นเพราะก่อนหน้านี้ที่สถาบันหลงเสิน ทางสถาบันไม่ให้โอกาสแก่ลู่เสี้ยงหยาง ตัดสินว่าเขาเป็นฆาตกรฆ่าข่มขืนไป๋หมิ่นหมิ่น ถึงขั้นให้จูหยู่เจินแทงดายเถียนของลู่เสี้ยงหยางจนทะลุ

เรื่องนี้ไม่ว่าเกิดขึ้นกับใคร ก็ไม่สามารถให้อภัยได้

“เฮ้อ นายไม่เข้าร่วมสำนักใหญ่ทั้งห้า เป็นการสูญเสียของพวกเขาเอง” กงหยู่หนิงถอนหายใจ พลันจับจ้องไปที่ลู่เสี้ยงหยาง “ฉันตัดสินใจเข้าร่วมกับสำนักวั่นเจี้ยนจง”

อะไรนะ?

ประโยคดังกล่าวสร้างความตื่นตระหนกให้กับลู่เสี้ยงหยาง ไม่คิดเลยว่ากงหยู่หนิงคิดอยากจะเข้าร่วมสำนักใหญ่ทั้งห้า

หากเป็นเช่นนั้นจริงๆ ละก็ วันนี้สำนักใหญ่ทั้งห้าสำนักกวางหมิงและสำนักจิ่วโยวเปิดศึกขึ้น บางทีเขาอาจจะต้องเผชิญหน้ากับเธอในสนามรบ

เมื่อคิดได้อย่างนั้น ลู่เสี้ยงหยางตื่นตระหนก รีบขัดขึ้น “เธอจะเข้าร่วมสำนักใหญ่ทั้งห้าไปทำไมกัน? หากวันหนึ่งสำนักใหญ่ทั้งห้าสำนักกวางหมิงและสำนักจิ่วโยวเปิดศึกขึ้นจริงๆ ทหารตัวเล็กๆ อย่างเธอคงจะต้องอยู่แถวหน้าเพื่อรับระเบิด”

กงหยู่หนิงกล่าวอย่างไร้หนทาง “ฉันเองก็ไม่อยากที่จะรับระเบิดหรอกนะแต่ฉันปรารถนาในวิชาลับของสำนักวั่นเจี้ยนจงมาก การที่ฉันเข้าร่วมสำนักวั่นเจี้ยนจง เป็นโอกาสที่ดีที่ฉันได้เข้าใกล้วิชาลับของเขามากที่สุด”

“เฮ้อ” ลู่เสี้ยงหยางถอนหายใจอย่างไร้หนทาง เมื่อเห็นความมุ่งมั่นของกงหยู่หนิง ไม่ว่าเขาคิดจะรั้งอย่างไรก็คงจะไม่มีประโยชน์

ดังนั้นเขาจึงกล่าวถามอย่างลองเชิง “หากวันหนึ่งผมเข้าร่วมสำนักกวางหมิงหรือสำนักจิ่วโยว แล้วเราต้องเผชิญหน้าต่อกันในสนามรบ เธอจะทำยังไง?”

กงหยู่หนิงนิ่งไป ด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม “นายไม่เข้าร่วมสำนักใหญ่ทั้งห้าฉันว่าอะไรนายไม่ได้ นี่มันทางเลือกของนาย แต่หากนายกล้าเข้าร่วมสำนักมารอย่างสำนักกวางหมิงหรือสำนักจิ่วโยวละก็ ฉันไม่มีทางยอมแน่”

เอ่อ!

ลู่เสี้ยงหยางเหงื่อแตกโชก ให้ตาย เขาเป็นศิษย์ของสำนักจิ่วโยวตั้งนานแล้ว

เมื่อไม่สามารถอ่านความคิดของลู่เสี้ยงหยางออก กงหยู่หนิงจึงกล่าวเสริม “ตอนนี้สถาบันหลงเสินของเราได้สลายตัวแล้ว ตอนนี้สถาบันหลงเสินเป็นหนึ่งในที่พำนักของสำนักหลงถัง”

“อืม” ลู่เสี้ยงหยางกล่าวตอบอย่างใจลอย

กงหยู่หนิงกล่าวขึ้นอีกหน “เสว่เฟยเส่เองก็เข้าร่วมหลงถังแล้ว หากฉันเดาไม่ผิด เธอเองก็ทำเพื่อวิชาลับของหลงถังเช่นเดียวกัน”

นี่มัน……

ลู่เสี้ยงหยางไร้คำพูดอีกหน ทำไมเพื่อนรอบกายของเขา ถึงได้เข้าร่วมห้าสำนักใหญ่กันซะหมด?