บทที่ 555 สะพรึงกลัว

บทที่ 555 สะพรึงกลัว

หลายนาทีหลังจากนั้น ลู่เสี้ยงหยางขึ้นรถไปพร้อมกับขุยกาง ขุยกางรับหน้าที่ขับรถ ลู่เสี้ยงหยางนั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับ

ขุยกางมั่นใจว่าเขาจะเอาชนะลู่เสี้ยงหยางได้แน่ จึงขี้เกียจที่จะป้องกันใดๆ

เพียงแค่ทิ้งไว้หนึ่งประโยคก่อนที่จะออกรถ “หากแกกล้าทำอะไรโดยพลการ คนของฉันก็จะฆ่าผู้หญิงของแกทิ้งซะ”

ลู่เสี้ยงหยางขี้เกียจตอบคำถาม พลันพิงกับเบาะหลับตาลง

ตลอดทาง หลังยี่สิบนาทีผ่านไป ลู่เสี้ยงหยางเดินตามอยู่ข้างหลัง

เมื่อเข้าไปที่วิลล่าป๋อหลิน ลู่เสี้ยงหยางก็พบกับหน่อยตระเวนของหลายสิบน่ย

ลู่เสี้ยงหยางเดินตามขุยกางอย่างว่าง่าย ไม่นาน ก็มาถึงด้านในวิลล่าจนได้

ภายในโถงสองข้างทางมีนักบู๊ระดับแปดยืนอยู่ เมื่อเห็นขุยกาง พวกเขาโค้งคำนับทำความเคารพอย่างนอบน้อม “สวัสดีครับ”

ขุยกางตอบรับเสียงแผ่ว พลันเดินไปนั่งบนที่นั่งปูด้วยหนังเสือ ก่อนที่จะจับจ้องไปที่ลู่เสี้ยงหยาง “แกจะจัดการตัวแกเอง หรือจะให้ฉันส่งแกล่ะ?”

ลู่เสี้ยงหยางไม่ตอบรับ ในตอนนี้โทรศัพท์ของเขาสั่น เมื่อหยิบออกมาดูก็พบกับข้อความสั้น

ระหว่างการเดินทางเมื่อสักครู่ พวกเป็นห่วงเย่สวน จึงส่งข้อความให้กับหยางเก๋อเก๋อ ให้เขาไปคอยดูแลความปลอดภัยของเย่สวน

ทีแรกเถ่ซานรับหน้าที่คอยดูแลเย่สวนมาโดยตลอด แต่ก่อนหน้านี้ที่ถังหลงเกิดความขัดข้องขึ้นที่ไห่ตง ลู่เสี้ยงหยางจึงให้เถ่ซานไปช่วยเหลือ

แล้วเสี้ยงหยางได้รับข้อความตอบเพียงคำเดียว วางใจ

ลู่เสี้ยงหยางเก็บมืถือเอาไว้ เขารู้ว่าหยางเก๋อเก๋อได้จัดการพวกลูกน้องที่ขุยกางส่งไปที่โรงพยาบาลเรียบร้อยแล้ว

ส่วนขุยกางเมื่อเห็นลู่เสี้ยงหยางไม่พูดจา จึงหัวเราะออกมา “ไอ้หนู อย่าคิดว่าแกเงียบแล้วจะหนีรอดไปได้ คืนนี้หากแกไม่จัดการตัวแกเอง คนของฉันก็จะหักข้อต่อในร่างของแกซะ แล้วค่อยฆ่าแกทิ้ง”

ลู่เสี้ยงหยางจ้องมองขุยกางอย่างไม่พอใจพร้อมกล่าว “ลูกร้องที่ไม่เอาไหนของแกเนี่ยนะ?”

อะไรนะ?

เมื่อได้ยินประโยคนั้น คนของขุยกางต่างก็ลุกเป็นไฟ จ้องเขม็งลู่เสี้ยงหยางด้วยความโกรธ

ให้ตาย ก็แค่นักบู๊ระดับแปดช่างกล้าสามหาวต่อหน้าเขาอย่างนั้นหรือ

พวกเขาฝึกวิชาลับกับซี่ฟางโหลวมามากมาย หากต้องการฆ่าไอ้หมอนี่มันง่ายเสียยิ่งกว่าง่าย

ชายหัวโล้นคนหนึ่งลุกขึ้นยืน กล่าวกับขุยกาง “ท่านผู้นำ ไอ้หนอนน้อยตัวนี้มันกล้าดีขนาดนี้ ให้ผมหักกระดูกในร่างของมันเป็นท่อนๆ เถอะครับ”

ขุยกางพยักหน้า หัวเราะอย่างเหี้ยมโหด “เริ่มเลย”

“ครับ” ขายหัวโล้นไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาแสยะยิ้มก่อนที่จะขยับฝีเท้าไปที่ลู่เสี้ยงหยาง

วิ้งวิ้ง!

เมื่อเขาลุกขึ้น ทุกที่ที่ผ่าน ก็ได้มีเสียงสั่นสะเทือนของอากาศเกิดขึ้น ความสามารถของนักบู๊ระดับแปดแสดงอิทธิฤทธิ์แล้วอย่างไม่ต้องสงสัย

เสียงแค่เสี้ยวลมหายใจ ชายหัวโล้นก็มาถึงตัวลู่เสี้ยงหยาง หมัดใหญ่ถูกง้างขึ้น กระทบเข้าที่หัวของลู่เสี้ยงหยาง

ซวบซวบ!

ชั้นบรรยากาศโดยรอบเสมือนกับได้รับผลกระทบไปด้วย จนส่งเสียงร้องแผ่ว เสมือนกับค้อนขนาดใหญ่ ที่ทุบเข้าที่ลู่เสี้ยงหยาง

ลู่เสี้ยงหยางเผยสายตาไม่สบอารมณ์ พลันง้างหมัดขึ้นสวนกลับ

เมื่อเห็นว่าลู่เสี้ยงหยางคิดที่จะต่อกรกับตน สีหน้าของชายหัวโล้นเหยียดหยามยิ่งนัก “แกนี่มันไม่เจียมตัวเอาเสียเลย ก็แค่หิ่งห้อยกลับคิดที่จะแย่งความเฉิดฉายกับดวงจันทร์ทรา…..”

แต่ไม่ทันจบประโยคดี ปฏิกิริยาบนใบหน้าของเขาก็ค้างเติ่ง ก่อนที่ใบหน้าจะบิดเบี้ยวผิดรูป