บทที่224 คนอย่างโจวอาน

บทที่224 คนอย่างโจวอาน

เห็นจ้าวหรูเย็นปกป้องโจวอาน ลู่เสี้ยงหยางก็ถอนหายใจ

แม้ว่าเขาจะไม่กลัวการฆ่าฟัน ชีวิตธรรมดาก็เหมือนหญ้าในสายตาเขา แต่จะไม่คำนึงถึงความรู้สึกของจ้าวหรูเย็นก็ไม่ได้

ถึงอย่างไรตอนที่เขามีอันตรายจ้าวหรูเย็นก็ยืนหยัด

“ช่างเถอะ จะจัดการโจวอาน หลังจากนี้ยังมีโอกาส วันนี้ไม่จำเป็นต้องให้หรูเย็นลำบากใจ” ลู่เสี้ยงหยางแอบพูดในใจ

แต่คนอย่างโจวอานนี่แย่มาก ถ้าจ้าวหรูเย็นแต่งงานกับมัน หลังจากนี้ต้องเป็นโศกนาฏกรรมแน่

มือที่ยื่นออกไปเก็บกลับมา มือทั้งคู่ไขว้ไว้ด้านหลัง ลู่เสี้ยงหยางพูดกับจ้าวหรูเย็น “โจวอานเต็มไปด้วยคำโกหก เป็นคนน่ารังเกียจ ไม่คู่ควร เธอแต่งกับมันจะต้องเสียใจภายหลัง ตอนนี้คิดให้ดีๆจะดีกว่า”

จ้าวหรูเย็นค่อยๆลืมตา มือทั้งคู่จับกันไว้แน่น ดูเหมือนมีความลังเลดื้อดึงเล็กน้อย

เห็นฉากนี้ โจวอานก็รีบพูดขึ้น “ลู่เสี้ยงหยาง แกหมายความว่ายังไง? แกไม่ชอบฉันก็พูดมาตรงๆ มาพูดจาใส่ร้ายกันทำไม แกจงใจจะทำลายความรู้สึกของฉันกับหรูเย็น มีเจตนาอะไรกันแน่?”

คำพูดนี้พูดอย่างตรงไปตรงมา

โจวอานรู้ดี ตอนนี้ต่อให้ลู่เสี้ยงหยางควบคุมชีวิตของเข้าได้ เขาก็ไม่กลัว เพราะว่าเขาดูออก ว่าจ้าวหรูเย็นจะคอยปกป้องเขา เขาไม่เชื่อว่าลู่เสี้ยงหยางจะไม่สนความรู้สึกของจ้าวหรูเย็นได้จริง แล้วฆ่าเขาทิ้ง

ลู่เสี้ยงหยางไม่ต่อปากต่อคำกับมดปลวกอย่างโจวอาน หันกลับไปหาพี่เตาแล้วถาม “ในเรื่องทั้งหมดนี้ โจวอานมีส่วนเกี่ยวข้องไหม?”

พี่เตาเมื่อกี้ได้สัมผัสการสั่งสอนของถังหลงไปแล้ว ตอนนี้ใบหน้าซีดขาว พยักหน้าอย่างไร้เรี่ยวแรง แล้วพูดตอบ “คืนนี้โจวอานยุยงฉัน ให้ฉันลงมือกับคุณหลิ่ว”

พูดคำนี้ออกไป ร่างของจ้าวหรูเย็นก็สั่นสะท้าน รีบมองไปที่โจวอาน

ใบหน้าโจวอานแสดงถึงความต้องโทษ ส่ายหน้าให้จ้าวหรูเย็นไม่หยุดแล้วพูดว่า “หรูเย็น หรือว่าเธอไม่เชื่อใจแม้กระทั่งฉัน? คืนนี้ฉันอยู่กับเธอตลอด หรือว่าฉันแยกร่างได้ ไปยุยงพี่เตา”

จ้าวหรูเย็นพยักหน้าโดยไม่รู้ตัว คืนนี้โจวอานอยู่กับเธอตลอดจริงๆ

“วางใจเถอะ โจวอาน ไม่ว่าคนอื่นจะพูดยังไง ฉันก็เชื่อนาย” จ้าวหรูเย็นพยักหน้า น้ำเสียงมั่นคง

คำที่เธอพูดนี้มีความโกรธเคืองต่อลู่เสี้ยงหยาง

“แม่ง เป็นผู้หญิงที่น่าสมเพชจริงๆ หลอกง่ายขนาดนี้” โจวอานยิ้มอย่างลำพองใจในใจ แสดงอาการพยักหน้า แล้วพูดด้วยความจริงใจสุดขีด “ขอบคุณนะ หรูเย็น”

พี่เตาทนดูท่าทางมีชัยของไอ้กระจอกโจวอานไม่ได้ แววตาเผยความเยือกเย็น แล้วพูดขึ้น “คุณหนูคนนี้ ที่พูดเมื่อกี้ผมไม่ได้โกหก เป็นความจริงทุกคำ กล้องวงจรปิดเป็นพยานได้ คุณลองถามโจวอานดู ว่าจะดูกล้องวงจรปิดไหม?”

รอยยิ้มบนใบหน้าของโจวอานแข็งทื่ออยู่ที่เดิม

จ้าวหรูเย็นกัดฟันแน่น หรือว่าโจวอานเป็นคนที่มีปัญหาจริงๆ

แต่เขาก็อบอุ่นมีน้ำใจ ญาติๆในครอบครัวต่างก็ถูกใจเขา

โดยเฉพาะที่เขาคอยคำนึงถึงลู่เสี้ยงหยาง จะหางานให้เขา คนแบบนี้จะเป็นคนมีปัญหาได้ยังไง

โจวอานกลอกตาเบาๆ ก็นึกข้อแก้ต่างขึ้นมาได้อีก “ลู่เสี้ยงหยาง ถ้าฉันไม่เข้าตาแกจริงๆ ก็พูดออกมาตรงๆ พวกเขาไว้หน้าคุณหนูใหญ่ตระกูลหลิ่ว ต่างกลัวแก แกพูดอะไรพวกเขาก็เห็นด้วยหมด ปั้นน้ำเป็นตัว หม้อดำที่ไม่จำเป็นแบบนี้ ก็ไม่ใช่ว่าฉันไม่เคยเจอมาก่อน”

ได้ยินคำนี้ ใจที่เกาะกันแน่นของจ้าวหรูเย็นก็ผ่อนคลายลงไม่น้อย ก็ใช่นะ สาเหตุที่ถังหลงกับหลิวผิงไม่กล้าแตะต้องลู่เสี้ยงหยาง จะต้องเป็นเพราะตระกูลหลิ่วเบื้องหลังของคุณหนูใหญ่ตระกูลหลิ่ว ดังนั้น คนพวกนี้ร่วมมือกับเขา พูดสิ่งผิดให้เป็นถูก

“ลู่เสี้ยงหยาง นายไม่ต้องพูดอะไรแล้ว จะเลือกผู้ชายแบบไหนก็เป็นสิทธิ์ของฉัน” จ้าวหรูเย็นอดทนต่อความเจ็บปวดในใจ จ้องมองไปที่ลู่เสี้ยงหยาง พูดอย่างโกรธเคือง

ลู่เสี้ยงหยางไม่ได้พูดอะไร มีความอยากหัวเราะ นี่คงเป็นราคาของการเติบโต