บทที่474 ยังมีไม้ตายอะไร?

บทที่474 ยังมีไม้ตายอะไร?

จากที่เถ่ซานถูกชกจนลอยออกไป สายตาของทุกคนก็จับจ้องไปที่ลู่เสี้ยงหยาง สีหน้าเต็มไปด้วยความดีใจที่เห็นความโชคร้ายของคนอื่น

จากที่พวกเขาคิดว่า เหตุผลที่ลู่เสี้ยงหยางกล้าที่จะหยิ่งผยอง ก็คือการที่เขาพึ่งพาลูกน้องที่มีความสามารถขนาดนี้ ตอนนี้ลูกน้องของเขาไม่ไหวแล้ว ดังนั้นต่อมา หมอนี้ถูกฆ่า ก็เป็นเรื่องในไม่ช้าแล้ว

หานเชียนเชียนกังวลจนเหงื่อออกที่ฝ่ามือและใต้เท้า เธอหวังว่าลู่เสี้ยงหยางจะรอดจากวิกฤตนี้ได้อย่างปลอดภัย

ดวงตาของหานปิงหานประกายขึ้นเรื่อย ๆ และก็แอบคิดอยู่แล้วว่า เดี๋ยวจะทำให้ลู่เสี้ยงหยางอับอายยังไง

และทางด้านลู่เสี้ยงหยาง ถูกหลายคนมองอยู่ แต่หน้าของเขาไม่มีสีหน้าอะไรเลย

เพราะยังไงเกมก็เพิ่งเริ่มเอง รีบอะไร?

ทันใดนั้น เถ่ซานที่ถูกต่อยจนลอยออกไป จู่ๆก็กระโดดออกมาจากพื้น ดูมีชีวิตชีวามาก เหมือนกับว่าร่างกายไม่ได้รับบาดเจ็บเลย

"หืม เป็นไปได้ไง?"ขนาดหลิวชิงไห่ก็ทำเหมือนแปลกใจเล็กน้อย จับจ้องไปบนตัวเถ่ซาน

หมัดเมื่อกี้ของเขา เพียงพอที่จะให้หินก้อนใหญ่แตกได้ แต่ไม่นึกเลยว่า พอตกบนตัวเถ่ซานมันกลับไม่ได้ทำให้เขาบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเห็นเช่นนี้ ความแข็งทางร่างกายของเถ่ซานแข็งแกร่งกว่าที่เขาคิดไว้มาก

"ฮ่าฮ่า สะใจ เอาอีก"ทันใดนั้น เถ่ซานก็หัวเราะดังๆ สีหน้าดูโหดร้ายบ้าเลือดมาก

จากนั้นก็ก้าวเท้ากว้างๆ พุ่งไปทางหลิวชิงไห่

สายตาของหลิวชิงไห่เย็นชามากๆ พริบตาเดียว ก็ปรากฏตัวอยู่ข้างเถ่ซานแล้ว

ทันใดนั้น เขาก็ชกไปที่เถ่ซานห้าหมัด แต่ละหมัดก็จะมีเสียงสั่นสะเทือนหู อยากกับระเบิดห้าลูกพุ่งออกมาจากลำกล้องปืนใหญ่

ตูมตูมตูม

เสียงน่าโอฬารดังก้องไปมา เถ่ซานถูกต่อยจนลอยออกไปอีกครั้ง เหมือนกับลูกบอลที่ถูกคนเตะออกไป ตอนที่ร่างใหญ่ตกลงสู่พื้น บนหน้าอกมีรอยหมัดปรากฏขึ้นแล้ว

แต่ว่าคนที่สายตาแหลมคมจะสังเกตเห็นฉากที่แปลกประหลาด จากรอยหมัดเหล่านี้ไม่เห็นมีเลือดไหลออกมาเลย

"ตาย!"เถ่ซานถูกต่อยออกไปเรื่อยๆ ได้ถูกเปิดเผยอย่างสมบูรณ์แล้ว ด้วยเสียงคำรามที่ยาว กลิ่นอายบนร่างกายของเขาก็เพิ่มขึ้น ร่างกายของเขากระโดดขึ้นจากพื้นอีกครั้ง และพุ่งเข้าหาหลิวชิงไห่

แต่หลิวชิงไห่ยังคงชกเบา ๆ สองสามครั้ง

เถ่ซานก็เหมือนกับว่าพุ่งออกไปจากลำกล้องปืนใหญ่ หลังจากกระแทกพื้น ร่างของเขาก็ยังคงไถลกลับออกไป ลากร่องลึกลงไปบนพื้น

อันที่จริงความสามารถของเถ่ซานก็แค่นักบู๊ระดับเจ็ด สาเหตุที่เขาสามารถชนะการต่อสู้ได้เมื่อกี้ ก็เพราะร่างกายที่มีดดาบฟันไม่เข้าและพลังที่ไม่มีที่สิ้นสุด

ตอนนี้เขาได้พบกับนักบู๊ระดับแปดอย่างหลิวชิงไห่แล้ว เถ่ซานก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาแน่นอน

แต่ว่าลู้เสี่ยงหยางได้เรียนรู้เทคนิคการกลั่นอย่างคร่าวๆจากหยกแขวนแล้ว และเขาสามารถเปลี่ยนเถ่ซานทีละขั้นตอน ให้เถ่ซานอัพเกรดได้

ไม่ใช่เรื่องเกินจริงที่จะพูดว่า ขอแค่เถ่ซานเข้าสู่ขอบเขตนักบู๊ระดับแปดแล้ว ก็สามารถฉีกหลิวชิงไห่ด้วยมือได้เลย จากนั้น หลังจากที่หลิวชิงไห่ต่อยเถ่ซานลอยออกไป สายตาก็จับจ้องที่ลู่เสี้ยงหยาง พูดเบาๆว่า:"ไอหนู นายสามารถควบคุมลูกน้องที่แข็งแกร่งเช่นนี้ได้ มันทำให้ผมประหลาดใจจริงๆ ถ้าตอนนี้นายยอมเข้าร่วมตระกูลหลิวของผม วันนี้ผมไม่ฆ่านายก็ได้ และให้ทางรอดนาย"

พูดตามตรง เถ่ซานแข็งแกร่งเกินไป ทำให้หลิวชิงไห่หวั่นไหวมากๆ และอยากรับเขาเป็นลูกน้องตนเอง

และลู่เสี้ยงหยางสามารถพิชิตลูกน้องที่แข็งแกร่งแบบเถ่ซานได้ ต้องมีอะไรบางอย่างที่พิเศษ ดังนั้นเขาจึงต้องการที่จะเอาชนะลู่เสี้ยงหยางและเถ่ซานมาอยู่กับตน

"นี่มัน!"ได้ยินสิ่งที่หลิวชิงไห่พูด สีหน้าของหานจิ่วโจวไม่พอใจเล็กน้อย ไม่นึกเลยว่าหลิวชิงไห่จะกลับคำพูดตัวเองต่อหน้า เมื่อกี้เขาเพิ่งตอบตกลง จะฆ่าลู่เสี้ยงหยางกับเถ่ซาน แต่ตอนนี้กลับมีความคิดที่อยากจะเก็บสองคนนี้ไว้