บทที่480 นางมารคุกเข่าลง

บทที่480 นางมารคุกเข่าลง

ได้ยินที่หลิวชิงไห่พูด ลู่เสี้ยงหยางประหลาดใจเล็กน้อย ไม่นึกเลยว่าหลิวชิงไห่จะเป็นลูกศิษย์ของสำนักกวางหมิง

คนรอบข้างหลายคน สีหน้าเปลี่ยนไปทันที พวกเขารู้อย่างแน่นอน สำนักกวางหมิงกับสำนักจิ่วโยวคือลัทธิชั่วร้าย ทุกคนต่างก็รู้กัน

ตอนนี้ในโลกการต่อสู้ ที่สามารถเอาออกมาพูดได้ก็คือห้าลัทธิใหญ่ เป็นตัวแทนของความยุติธรรมในโลก

ดังนั้นคนของห้าลัทธิใหญ่สามารถเดินไปมาในโลกการต่อสู้ได้อย่างเปิดเผย สำหรับสำนักจิ่วโยวและสำนักกวางหมิงที่ค้าน ได้แต่ใช้ชีวิตอยู่ใต้ดินได้เท่านั้น

ในสายตาของห้าลัทธิใหญ่ ผู้คนในสำนักกวางหมิงและสำนักจิ่วโยวกำลังเอ้อระเหย

ไม่มีใครคิดเลยว่า เป็นถึงผู้นำตระกูลหลิว จะเป็นลูกศิษย์ของสำนักกวางหมิง

แต่ว่า ลู่เสี้ยงหยางก็แค่รู้สึกประหลาดใจเพียงเล็กน้อย การเคลื่อนไหวบนเท้า กลับไม่ได้ชะลอความลังเลใด ๆ

หลิวชิงไห่ได้แตะต้องความโกรธของเขาแล้ว ไม่ต้องพูดถึงว่าเขาเป็นแค่ลูกศิษย์สำนักกวางหมิง แม้ว่าเขาจะเป็นพระเจ้า วันนี้ก็ต้องตาย

ดังนั้นขาที่เหยียบค่อยๆกดลงไป

กึก!

ทันใดนั้นเสียงกดก็ดังขึ้น และเท้าของลู่เสี้ยงหยางก็เหยียบลงบนหัวของหลิวชิงไห่

พื้นดินใต้ศีรษะของหลิวชิงไห่ก็แตกออกทันที และมีรูโผล่ออกมา

ครึ่งหนึ่งของหัวของหลิวชิงไห่ถูกเหยียบเข้าไปในหลุมนี้ และเลือดกับสมองก็ค่อยๆไหลออกมา

ไม่มีโอกาสกรีดร้องออกมา หลิวชิงไห่ก็ตายไปแล้ว

ฟู่!

ทุกคนที่อยู่รอบตัวเขาหายใจเข้าอย่างรุนแรง ดวงตาของพวกเขาลดลงจนมีขนาดเล็กกว่าปลายเข็ม และมีความเย็นยะเยือกไหลออกมาทั่วร่างกาย

หลิวชิงไห่ถูกฆ่าอย่างนั้นหรือ?

ตึกตักตึกตัก

ระดับสูงหลายคนในตระกูลหลิวรู้สึกเพียงว่า พลังงานในร่างกายของพวกเขาดูเหมือนจะหมดไป ล้มลงกับพื้นทีละคน พร้อมกับสีหน้าที่น่ากลัว

เอ่อ! นี่มัน……

ระดับสูงหลายคนในตระกูลหานมองหน้ากัน สีหน้าของพวกเขาดูแย่เป็นพิเศษ ราวกับว่าพวกเขาเพิ่งกินขี้มา

ลู่เสี้ยงหยางสามารถฆ่าหลิวชิงไห่ได้ พวกเขาในตระกูลหานยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ขณะที่ทุกคนตกใจและหวาดผวา ลู่เสี้ยงหยางก็หันหน้าไปมองหานจิ่วโจวและพูดเบา ๆ ว่า:"ว่ามาเถอะ นานอยากตายยังไง ผมจะทำให้นายสมหวัง"

สีหน้าหน้าของหานจิ่วโจวเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว เขากัดฟันและพูดว่า:"ตราบใดที่นายปล่อยให้ตระกูลหานของเราอยู่ต่อไป นายมีเงื่อนไขอะไร ผมก็ตอบตกลง"

ลู่เสี้ยงหยางส่ายหัวและพูดว่า:"เงื่อนไขของผมง่ายมาก ขอแค่นายตาย ผมก็จะมีความสุข บางทีผมอาจจะไว้ชีวิตคนอื่น ๆ ในตระกูลหานของนายได้"

อะไรนะ?

เมื่อได้ยินเช่นนี้ หานจิ่วโจวก็รู้สึกโกรธจนหน้าแดง

ลู่เสี้ยงหยางไม่ได้พูดเรื่องไร้สาระอีกต่อไป เดินไปหาหานจิ่วโจว แล้วตบหัวหานจิ่วโจวด้วยฝ่ามือ

ทันใดนั้นสีหน้าของหานจิ่วโจวก็เกิดด้วยความสยดสยอง จากนั้นตามัว สุดท้ายก็ล้มลงกับพื้น

เขายังไม่มีโอกาสร้องด้วยซ้ำ ก็ตายแล้ว

เห็นฉากนี้ แทบทุกคนตัวสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ ในเวลานี้ลู่เสี้ยงหยางอยู่ในสายตาของพวกเขานั่นคือปีศาจที่ฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา

เดิมทีหานปิงหานผู้ที่มีชนะในมือ ร่างสวยกลับแข็งทื่อ ในสมองว่างเปล่าไปหมด

ไม่คิดเลยว่าลู่เสี้ยงหยางจะฆ่าหลิวชิงไห่กับหานจิ่วโจวจริงๆ

เช่นนี้ ลู่เสี้ยงหยางต้องการที่จะล้มล้างตระกูลหานและตระกูลหลิว มันเป็นเรื่องที่ง่ายมากๆ