ตอนที่ 1041
ตอนที่ 1041
September 20, 2026
“พวกเราถูกนางแพศยาหลอก! เจาเจา ช่วยยายหน่อยเถิด ยายไม่อยากอยู่ที่บ้าๆ นี้อีกแล้ว...”
เหลือเชื่อหลานสาวตัวน้อยของนางจะทำให้แดนปรภพใช้มาตรการฉุกเฉินเพื่อนางได้จริงๆ นางคือแขกผู้มีเกียรติของฮ่องเต้เฟิงตู!
ไต้ซือชื่อคงไม่ได้โกหก!
ที่แท้เด็กคนนี้คือพรของตระกูลลู่!
นางมีตาหามีแววไม่ ทำให้ไข่มุกแท้เปื้อนฝุ่น
ลู่เจาเจาขมวดคิ้วนิดหนึ่ง แววตาที่มองนาง เฉกเช่นกำลังมองของสกปรก
“ข้าคือจักรพรรดินีแห่งแคว้นใต้ ท่านคิดว่าตนเองเป็นใคร คู่ควรกับการเป็นยายของข้า เป็นพ่อของข้างั้นหรือ” ลู่เจาเจายิ้มเล็กน้อย
“อ้อ พวกท่านคงยังไม่รู้กระมัง”
“แม่ข้าคือองค์หญิงแห่งแคว้นใต้ที่ถูกลืม ตอนนี้ข้าสืบทอดทรัพย์สินของแคว้นใต้แล้ว”
“เดิมที พวกเจ้ามีองค์หญิงแคว้นใต้เป็นลูกสะใภ้ มีจักรพรรดินีแคว้นใต้เป็นหลานสาว น่าเสียดาย... ไม่มีวาสนาจะได้ดีไปด้วย”
“จริงสิ แม่ข้าตั้งท้อง มีน้องชายกับท่านพ่อหรง ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขมาก คนนอกต่างเรียกพวกเขาว่าครอบครัวสุขสันต์”
“ยังมีพี่ชายทั้งสามของข้า...พี่ใหญ่ตอนนี้ปกครองบ้านเมือง พี่รองบัญชาการกองทัพทั้งหมด ส่วนพี่สาม...ได้ยินมาว่ามีโอกาสสูงที่จะได้เป็นจอหงวน เฮ้อ คนอื่นบอกว่าบรรพบุรุษตระกูลหรงโชคดีมาก อิจฉาจนน้ำตาไหลแล้ว”
“นี่คือเด็กที่ท่านไม่ต้องการ”
“กลับดีกับตระกูลหรง”
ลู่เจาเจาหัวเราะเสียงต่ำ เสียดแทงหญิงชราจนกุมศีรษะกรีดร้อง
สติสัมปชัญญะในหัวขาดผึงทันที
“ของข้า ทุกอย่างเป็นของข้า...เดิมทั้งหมดเป็นของข้า...” หญิงชราร้องไห้ฟูมพาย เสียใจเหลือเกิน เสียใจเหลือเกิน!!
ฮ่องเต้เฟิงตูตบหน้าผากของนาง
"ร้ายจริงๆ"
มันยากมากที่จะเป็นศัตรูกับนาง
มีชีวิตอยู่ก็เจ็บปวดใจ
ตายแล้วก็ยังเจ็บปวดใจ
"เจาเจาดูสิ..."
“ทหารใต้พิภพสามแสนนายฝึกฝนได้ดีหรือไม่”
“นี่คือแผ่นดินที่เราสร้างให้เจ้า!”
“ท่านพิชิตแดนเทพตั้งแต่เมื่อไร”
“จริงสิ สำนักหมื่นกระบี่ของเจ้าตอนนั้นมีผู้อาวุโสสูงสุดสองสามคนที่ขึ้นสู่สวรรค์ ยังมีศิษย์เจ็ดคนด้วย พวกเราประสานงานกันทั้งภายในและภายนอก โค่นล้มแดนเทพได้! ช่างสมบูรณ์แบบ!”
“เอาล่ะ ตอนนี้อาศัยจังหวะมหาเทพกำลังเผชิญกับหายนะในแดนเบื้องล่าง เรารีบจัดการให้เสร็จเรื่องเสร็จราวกันเถอะ รอเขากลับมา ทุกอย่างก็เรียบร้อยแล้ว”
ฮ่องเต้เฟิงตูเดินพลางพึมพำ
ทันใดนั้น เด็กหญิงก็ดึงที่ชายเสื้อของเขา
“มีอะไรหรือ” เขากำลังพูดถึงแผนก่อกบฏ ก็ได้ยินลู่เจาเจาพูด
“ที่จริงข้ามีความคิดที่ดีกว่า สำคัญกว่าการพิชิตโลก! ท่านอยากฟังไหม” ลู่เจาเจาเม้มปากแล้วมองเขาดวงตาสดใสเป็นประกาย